zaman tüneli

bir yılını doldurmuş yazarlara ayda bir tane referans kodu verme yetkisi verilerek
sadece referansla yazar alımı işlemi.

ver yetkiyi gör etkiyi

hiç çıkmadığım için düşünmüyorum bile. tisikkirler. *

güzel bir soru. muhtemelen cevap hayır. sıradaki soru lütfen.

youtube.com/shorts/zPTiaypY...

aklı yorar.

ben öyle şeyleri umursamam ki diye diye aldatacak "arkadaş sinyalleri" ile atbaşı gider...
karı arkadaş.

çocuk yapmak istiyorsanız maalesef türk toplumunda zorunlu gibi görülen hukuki birliktelik. bir erkek olarak şahsen sağlam bir mal ayrılığı sözleşmesi imzalanmadan evlenilmemesi gerektiği kanaatindeyim. (türkiye'de bunu kabul ettirebileceğiniz bir kadın bulmak ayrı mesele) bir nebze de olsa tarafları sancılı bir boşanma sürecinden ve başka pek çok sorundan koruyabilir. yani çalışan kadınla mal ayrılığı sözleşmesi imzalayarak evlenin. sadece seks için değil, sevgi saygı dolu bir hayatı paylaşmak ve hayat arkadaşı olmak için kafadar biriyle yapmayı amaçlayın bence. yoksa çekilecek dert değil, hele ki günümüzde.

hiç gelip de bana sevmiyorsan güvenmiyorsan evlenme, sözleşme mi imzalanır falan diye arabesk tepkiler vermeyin. insanlar değişir, aralarındaki ilişki de değişir. aşkından ölerek evlendiğin kişiyle bir süre sonra çeşitli sebeplerle kanlı bıçaklı olabilirsin. o yüzden karşı tarafa herhangi bir nefret beslemezken ve aksine sevgilinizin iyiliğini düşünürken mantıklı bir mal ayrılığı sözleşmesinin noterde tamamen resmi şekilde imzalanması herkesin hayrına olacaktır. zira evlilik zaten eskiden beri aşk birlikteliğinden ziyade ekonomik bir birliktelik olmuş. özellikle son 100 yıldaki sinema ve edebiyata kanıp evliliğin sadece aşkla alakalı olduğu gibi çocukça bir fikre sahip değilsinizdir umarım. elbette kişiler birbirini sevecek ama aşık olmak başka evlilikte karı-koca olmak başka. evlenince ortak hesap açıp evlilik kurumunu oradan finanse edersiniz. geri kalan paranızla da ne yaparsanız yapın. ister kendi adınıza ev arsa hisse alarak yatırım yapın, ister yine aileniz için tatillere hediyelere falan harcayın.

zaten boşanırsanız iş hayatında bir yeri olan kadınla boşanacağınız için kadının nasıl kendi ayakları üzerinde duracağı sorunu da ortadan kalkar. çocuğun velayeti paylaşılır ve eşler birbirlerinden nefret ederken bir de maddiyat kavgasına girişmeden gayet medeni şekilde ayrılırlar. hele ki türkiye gibi adaletsizce aldatan kadına bile banko nafakayı bağlayan mahkemeler varken ve sonrasında maddi ve mental olarak erkekler iyice çökerken bu sadece erkek yada eşler için değil, herkes için faydalı olur. çocuk sağlıklı boşanmış ve stabil şekilde hayatını devam ettirebilen ebeveynlerine şahit olur. toplumda boşanma sonrası gelen ekstra yükle psikolojisi bozulan erkeklere yada gözünü para bürümüş kadınlara dur denmiş olunur. hatta bu sebeple hayatı kararan erkeklerin cinnet geçirip karısını öldürecek seviyeye gelmesi de engellenir.

sonuç olarak düşen evlilik sayısına yada işlevsiz birlikteliklere çözüm çok karmaşık değil bence. ama evlilik söz konusu olduğunda iki ayağı ortadoğu'ya batmış olan türk toplumunda mal ayrılığı sözleşmesi çok muhtemelen kadınlar ve aileleri tarafından asla kabul edilmez. toplumun zihniyeti hala 100-150 yıl öncesinde. halbuki artık kadınlar da erkekler gibi iş bulup çalışıyorlar. yeri geliyor bazı kadınlar kocalarından bile daha çalışkan ve finansal açıdan başarılı oluyor. yani evlilik, gerçekleştirirken değişen sosyoekonomik şartlara uyum sağlanması gereken ciddi bir müessese. o adamla/kadınla siz aynı yatağı ve ortak bir hayatı paylaşacaksınız, anne-babanız yada başkaları değil. sevdiğiniz bir kişiyle ve akılcı şekilde yapın.

kaderde moderasyon savunmak da varmış ama mantık kurmak basit; uçurmak gibi yetkiler genel itibariyle admin, direktörde olur. hadi diyelim modların bazılarında var ama birden fazla modda böyle bir yetki yok. haliyle ilgili yazarı uçuracak yetkili gelene kadar online olan moderatör cezalı konuma alıyor. görmezden gelinse eleştiriyi anlarım ama bu bayağı niyet okumaya giriyor.

dünya edebiyatı okuruz ama japonları uzaylı zannederiz...

hatta almanları, rusları falan...

yok yok tamam... doğal güzellikleri için "i know"... "i see" diyene +10

bir şeylerin farklı olmasını dilemek, olması için çabalamaktan daha zor bir durum. ne kadar çaba ne kadar yorulma bu döngüden kurtarabilir ki beni, istemsiz düşüncelerin kıskıvrak yakalayıp bir an önce bırakmasını diliyorum. döngü sonsuz ama bizim elimizde olan bu döngüyü kırmak değil tersine çevirmek bunu yapabileceğimize inanmak. belki bir şarkıda hayatın anlamını sorgulamak belki de deniz kenarına oturup dalgaların sesiyle geçmişi düşünmek. biz döngünün kendisiyiz onu oluşturan da biziz. her şey bizim elimizde. bir insanın yapabileceklerinin sınırı yok. bunu iyi anlamda kendiniz için kullanın. ben şu an kullanamasamda öğrenme aşamasındayım. döngüyü kırmıyorum, onlarla yaşamayı öğreniyorum.

(bkz: açılın, ben zekiyim!)

(bkz: ben zekiyim turnusolu)

açılın millet çok yönlü durum tahlili içerir.

90’larda sovyetler yıkılınca rusya, baltık cumhuriyetleri ve diğer türki cumhuriyetlerden gelenler geçinebilmek amacıyla başta laleli olmak üzere artvin, rize, trabzon’da ülkelerinden yanlarında bavul içinde getirdikleri eşyaları satıyor ve karşılığında türkiye’den aldıkları şeyleri ülkelerine götürerek geçiniyorlardı.

buna bavul ticareti deniyordu ve gümrük rejiminden muaf ticaret yapmanın tek yoluydu. rus pazarı bu şekilde kültürümüze girdi.

bugün doğu karadenizde çoğu evde aynı parlak fincan takımının, aynı teneke oyuncakların ve aynı ağaç kesme motorunun olmasının en büyük sebebi budur.

ancak karadeniz kadınının ortak ev eşyalarından çok daha farklı bir şekilde kocalarına dair ortak kaygıları da vardı artık, evet nataşa!

rahmetli amcamın, babamın ve hemen hemen herkesin rus kadınlarıyla gönül ilişkisi vardı.

enteresan bir şekilde çok doğal karşılandı bu durum, kimse bağırıp çağırmadı, türk yengem(aslında onun da ne kadar türk olduğu şüpheli ya neyse) elinin altında her daim tabanca olmasına rağmen bırak aile faciasını en ufak bir bağrış çağrış olmadı. rus yengemle sanki arkadaş gibi yaşadılar. rus yengem amcamın çocuklarını kendi çocukları gibi bildi. hatta vefat edince amca çocuklarıyla beraber rusya’ya baş sağlığına gittik, onlar da aynı bizim gibi ama boyunlarında haç filan olunca bi tuhaf geldi. kim bilir belki benim de rus kardeşlerim vardır da haberim yoktur.

niye bilmem bu durum aldatmak olarak görülmedi! amca çocukları o kadına rusana yengem ise baci dedi!

bilmiyorum belki o zamanın şartları öyleydi, bugün aynı durumu hayal ederken bile ı ıhhh cıks kulağımın dibinde tabancalar patladı ortalık kan gölüne döndü, müge anlıya düştük sanki durduk yere, hofff!

bazıları analitik zekayı keşfediyor.* zekanın çeşitleri vardır ve zannettiğiniz gibi çok zeki insanlar her konuda başarılı değillerdir.

1-çünküm erkekten gelen sperm normaldir ama kadında öyle mi?
kimden hamile kaldığı bile belli olmama ihtimali var
2-çünküm kadınların büyük çoğunluğu erkeği resmen metalaştırmış; bir defa evleniyom aşkım, sen ilkimsin aşkım, aşkım sadiyenin 200 karat yüzüğğ var ....
3-çünküm kadınların çoğu her boku yiyor ve masumiyete bürünüyor; şurada bile büyük çoğunluğunuz aldatmata hazırsınız sadece uygun insanı bulamadınız ya da aldattınız bile çoktan.
4-çünküm erkek kişisi genelde cilveli kadın bekliyor evde asker arkadaşı gibi olan bir kadıbdan hazetmiyor boşuna feministliğe yatmayın kucuk pipisiyle falan diye ama zaten buna yakın düşüncedeki feminist kızceler aldatılıyor.
5- düzgün kız olunca aslında aldatmıyoruz yani kadında itlik varsa erkekte de oluyor.

yaş gereği artık yapmam gereken diye inanılmaz bir iç baskı var kendimde. yok yani çevre, aile falan değil. tüm arkadaşlarım evlendi ufaktan yavrulamaya da başladılar.
yavaştan otuza geliyorum. üremek için hala sağlıklıyken şeytan at artık imzanı git bir an önce diye dürtüyor.
ama biliyorum ki evlendiğim takdirde ilk üç sene içerisinde boşanma ihtimalim %90.
yalnızlığı sevmek, insanlara katlanamamak, kapris çekememek, evli birinin sahip olduğu cinsel hayata zaten şu an da ulaşabiliyor olmam gerçeği ile inanılmaz bir iç savaş halindeyim bu konuda.

her ne kadar benden ufak kopyalar olsun istesem de sürekli bir kadının gel gitlerine katlanmak bunu da kız evi naz evi kılıfı altında meşrulaştırma fikri çok korkunç. s..m o evi mesela bak bu konuda bir bok olmaz benden.

ama şu sıralar ciddi ciddi düşünüyorum.

reuters

israil: #3849489

bir yaşam tarzı belki de.
ama belki de bir ütopya çünkü, ne zaman fazlasıyla içimden gelse "bir de ev tutmak", "bir de ev taşımak" gibi konularla oluyor.
evime çok yakın bir işyeri bulup da işe de girdim ben; çok uzağa her sabah taksiyle gitmeyi deneyip maaşımın yetme ihtimali olmayan bir imkansıza da oynadım, homeoffice bir çok işler de aldım... hatta sadece 1 yıl mesaili çalıştığım neredeyse kankam olmuş patronlarımdan akabinde 3 yıl da dışardan proje çizimleri işini aldım.
ben hep çalıştım; en azından çabaladım ama bunu bol kazanca çeviremeyişim; türkiye'de tek olan bir kamu binası projesinde dahi varlığını sürdürdü. ister "cv nizi bulduk size ulaştık" desinler, ister koca fabrikada neredeyse dükkan senin desinler...
dönüp nerede hata yaptım diye baktığımda; bir iki seçenek bulsam da..
hiç biri yıllar içinde gelişen "kendini doğru ifade etme" ve "fark yaratmaya inanma" özelliğimin yerini tutmaz.
şimdi o özellikler olsa da beni, "kendimi onların çok üzerinde algıladığım" işyerlerine sokup canla başla samimiyetle oralarda var olmamı sağlayacak bir meblağ yok.
ya da tek başına yok. o meblağ ile ilgili hayaller kurduğumda "üzerine yattıkları" zamanları da unutmadım ayrıca... her teklifi kabul edilmediğinde pintileşen zenginlercikler...

günaydınnn! keyifli bir pazar günü diliyorum. enerjiniz bol olsun…