zaman tüneli

michael abimizin kütüğüne kaydolurdu.

aslında elvis presley’in kızıyla evlendi ve yeteneğin aktarılamadığını görmüş olduk.

bazı mantarlar etten daha lezzetli, hele bir de ızgarada yatıracaksın şunu varya of off iftara da çok var daha neyse susayım ben en iyisi.

bu mantığa göre kendini ameliyat etmeyen doktorlara da güvenmeyelim o zaman. :))))
mesela çok sevdiğim bir göz doktoru var. (bkz: https://drpinaraydin.com/cv/)
kadın bu cv ile gözlük kullanıyor…
ya da ressamlar sürekli kendi üzerine bir şey çizmiyor.
benim de takı dükkanım var mesela hediyelik eşyalar da satıyorum evimde bir tane bile yok sattığım objelerden.
yüzlerce takıcı geziyorum ürün seçerken kendime hiçbir şey almıyorum.
başkaları için takı kombinleri yapmayı onları süslemeyi seviyorum ama yok kendimde pek sevmiyorum. hatta çoğu insan ‘senin zevkine güveniyoruz’ diyerek bana geliyor.
veya iç çamaşırı satan bir adam ne yapsın mesela sütyeni tangayı kendi üzerinde giyip sergileyerek mi satsın?

herkes keyif alıyordur.

ruhumun fotoğrafını koyamıyorum maalesef.

oyunlar bugün (22 şubat 2026) resmen bitti. 16 gün boyunca 110+ etkinlik, 92 ülke ve binlerce sporcuyla geçti. 8-9 sporcuyla katıldık (en dikkat çeken denis örs kısa kulvar). madalya çıkmadı ama katılım ve deneyim önemliydi. bir sonraki oyunlara (2030) altyapı açısından katkı sağlar.

neredeyse her çeşidi turşusu dahil.

sadece pizza yerken.

evcil hayvanlarımın son üyesi(şimdilik) ekmeğe sürüp yicem bunu. adı çokomelli çünkü çikolata kabından çıkmıyor.

kendimi merak ediyorum. kayboldum, aynaya baktığım zaman kıllı bir yaratıktan fazlası yok.
kendimi merak ediyorum...

şurada betimlenen kişiyi merak ettim ben
#3440960

#3894998

teşekkürler.

yerde, masada, ayakta. hiç takılmam. ben yemek yemeyi seviyorum. hele yemek güzelse yeme de yanında yat. yatarak bile yerim.

masumiyet müzesi kitabına dair yorumları okuyunca, acaba bu diziyi zeki demirkubuz çekseydi nasıl çekerdi'yi düşündüm. sanırım kitabı gibi çok iç sıkıcı ama bir o kadar da kemal karakterini birebir yansıtan bir anlatım sağlayabilirdi diye düşünüyorum. seyirci muhtemelen kemal'in hakettiği linci kemal'e teslim eder ve füsun'u baş tacı ederdi, belki de ikisinin de rezil insanlar olduğuna karar verirdi.

düşünüyorum da füsun'u, kemal'i yıllar sonra film yıldızı olmak için kullanmaya kalkıyor, ortada ne aşk kalmış ne sevgi, geriye sadece kuru menfaatler, nefret ve intikam duygusu kalmış, bolca da ihtiras.

kemal ise füsun'u tanımak için aslında hiç çaba sarfetmemiş, füsun'un ruhunu, zihninden geçenleri anlamıyor, görmüyor, onunla anlamlı bir bağ kurmak için çok hızlı hareket ediyor. yaşadığı her şeyi füsun için sansa da aslında sadece kendisi için ve kendisini düşünerekten..

kısacası, kemal de, füsun da, insanlık dışı, rezilce hareket ediyorlar, keza sibel de öyle ve kemal'in en iyi dostu. bu hikaye'de aklı başında tek kişi kemal'in annesi, senin annen gibi, benim annem gibi, tüm annelerin sağ duyusunu temsil eden bir hanımefendi.

beklenilenden daha iyi sonuçlandığı durumun da ayrıca sevilesi olduğu yol şaşması durumu.

çok ötesi için plan yapmamayı, yaparsam da gerçekleşmeme durumunu da sevmeyi öğrendim hem zaten.
yani öğrendim gibi.
halen daha öğrenmekteyim sanki.
aman.

(bkz: milano cortina 2026)

agalara not:
söz uçar yazı kalır demişler
siz siz olun bi avukata danışmadan evlenmeyin

tanım: hukuki, örfi ya da dini olarak iki insanın birlikte yaşamak için attığı adım.

şahsım için artık imkansız olan hede.
ne birisiyle tanışmak kolay, ne de güvenmek.
hadi diyelim ki tanıştın ve güvendin, bu sefer anlamak ve anlaşılmak sorunu var.
dostlar benden geçti. umarım sizler gönüllerinizdekileri yaşarsınız.

ramazan geldi diye her bir şeyin algoritması çok değişti, kabe’de hacılar hu der allah diye danseden paçozları geçtim böyle bir şey var parodiyse kötü gerçekse daha kötü.