zaman tüneli

hayır bu tipten bağımsız bir tabirdir.
sonradan düşününce "lan ben buna mı bu kadar düşmüşüm, şaka gibi?!" dediğiniz durumları anlatır.

olmak istediğim kişinin bazı sıfatlarını olduramadım.ama tekrar deniyorum o sıfatlar olmadan eksik çünkü.

kelimenin tam anlamı ile ikiyüzlüdür;

kanadalı radar işçilerini kaçırıp suçu günahı olmayan adamların ölümüne sebep olmuştur, sosyalist olduğu için israil den sürülen, koruma bile verilmeyen büyükelçiyi kaçırıp öldürmüştü (yani bugünkü israile karşı birini.) .

ortamlarda devrimciydi falan dersin kim bilecek. öldürdüğü ölümüne sebep olduğu masumlar gibi mermi manyağı olarak gebermiştir.

hayaletlerimizle varız bu hayatta.
herkes içinde en az bir katili, her duygu ise içinde birden fazla ceseti barındırır.

olmadığını söyleyene özenirim zira bu hayatın mânâ aleminden bi' haberdir. hiçbir şeyden haberi olmadan yalnızca nefes alıp vermekle ilgilenir. maddi varlıklar ve maddi tatlar yeterlidir. bu da kişinin görece daha sorunsuz ve anlamsız bir hayat sürmesini sağlar. yani risk yok, acı yok. anlam yok, sorun yok.
oysa anlamın olduğu yerde daima bir kırılma vardır.
insan bir şeyi gerçekten anladığında, içindeki bir parça da sessizce ölür.
çünkü hakikat bazen bir ışık değil, bir gölgedir.

bizler ise o gölgelerin içinde yürüyen insanlarız.
her adımda geçmişimiz arkamızdan gelir, her suskunlukta bir hayalet daha konuşur.

kimi zaman bir pişmanlık,
kimi zaman yarım kalmış bir cümle,
kimi zaman da öldürmek zorunda kaldığımız bir hayal…
gölgelerimiz ve hayaletlerimiz birbiri ile dosttur.
birinin katiliyken birinin varlığına mâni oluruz. bu ortak sebep onları birleştirirken bize de düşman eder.

ve insan en çok da kendi elleriyle gömdüğü şeylerin mezarı başında büyür.

kaybolmuş eski bir dost, yeniden buralarda yazmaya başlasa diye bekliyorum.

hadi bakalım yiyin birbirinizi .s

#3913688
ben bu arkadaşı bi süredir saldım. yeni şeyler mi yazdı ? bilmiyorum. sözlükte duygusal sözlü feysbuk fotoğrafı paylaştığı gün artık bu işin peşini bırak dedim aodjejf. zaten herkes kendisine zimmetli.

bi de flört ediyoruz sanılıyor, kafama sıkasım geliyor. bu da etkili oldu dürüst olmak gerekirse. peygamber devesiyle falan flört ederim arkadaşlar çok yoklukta kalırsam. rica ediyorum artık hepinizden aodjekpf.

bende durum bu.
başka feminist bacılarıma bırakıyorum şimdilik bu arkadaşı. pek çok erkeğin de bu durumdan rahatsız olduğunu görmek de yüreğime su serpiyor.

haydi aslanlarım şans bizden yana olsun..
vurduğunuz gol olsun..

1934-1997 yılları arasında yaşamış, çocukluk ve gençlik dönemlerimizde yardımcı oyuncu olarak defalarca evlerimize konuk olmuş, merhum oyuncu. doğup büyüdüğü fatih semtinde çok fazla gayrimüslim komşuları olduğu için genelde rum veya ermeni azınlığa mensup güngörmüş istanbullu kadın rollerine cuk oturan bir karakter oyuncusuydu.

ömrünün son dönemlerinde yasemin yalçın'ın rating rekorları kırdığı ince ince yasemince programında sürahi hanım karakterinin kan kusturduğu gelinini oynuyordu. komedi yapımlarında bile hüznü gözlerinden okunurdu. 3 kez evlilik yapmasına rağmen çocuğu olmamış ve o da kendisini kimsesiz çocuklara adamıştı. yoğun sigara kullanımının tetiklediği bir astım krizi neticesinde cihangir'de yalnız yaşadığı evinde vefat etmiştir.

bugün stada gidemedim hadi karakartalım.

içimden geçen skor 3-1

cerny, oh, olaitan
bir tane ersin saçmalaması gol.




ama maçın yıldızı

vatikan'da doğsa en fanatik hıristiyan olacak kişilerden kendisi hakkında "inşallah son nefeste imanı kurtarmıştır" şeklinde garip cümleler sarf edilen kişi.

dışardan bakınca hem absürt hem komik lan.

murphy kanunları her zaman işler.

20 ocak 1912 - 20 aralık 1993 arasında yaşamış türk sinemasının usta oyuncusu. 1989'da çekilen şu videodaki adamın "allah uzun ömürler versin" demesinden sonra sadece 4 sene yaşamış.

yattığı yerde incinmesin. güzel insan.

israil konsolosunu kaçırıp mermi manyağı yapmış artık nesli tükenmiş olan devrimci.

şimdi ortalıkta solcu, devrimci, sosyalist diye geçinen götleri görse israil konsolosuna yaptığı muamelenin aynısın yapacağına eminim.
dileğim inşallah son nefeste imanı kurtarmıştır.

bende bir gençlik videosu mevcut, paylaşmak bugüne kısmetmiş. buyrunnnn.

oruc aruoba der ki olmak istedigimizle oldugumuz arasındaki fark orası burası delik bir semsiyeyle saganakta kalmısız hissiyatı yasatır.

ben simdi size olmak istedigim insanı anlatıcam.
beni tanıyanlar yorumlar ne kadar uzagım ya da yakınım:

-huzur yaymak istiyorum. sakin bir dinginlik. evime gelen huzur bulsun. yanıma gelen daha huzurlu ayrılsın.
-neseli bir insan olmak istiyorum. enerjim yuksek olsun. auram tam olsun. insanlar benle gulsun eglensin iyi hissetsin.
-vefalı bir insan olmak istiyorum. insanlar bilsin ki ben zor gununuzde iki elim kanda olsa yetisirim.
-vefalı bir evlat olmak istiyorum aileme. iyi gunde kotu gunde yanlarında olmak.
-iyi bir dost olmak istiyorum. sır saklamasını bilen. hayallleri destekleyen.
-iyi bir sevgili veya iyi bir es olmak istiyorum. esim en mutlu benle hissetsin. kavga etmeyelim. toksik olmasın. saygıyı asla kaybetmeyelim. ve hep cok sevelim.
-sadık bir calısan olmak istiyorum. calıstıgım is yeri desin ki en guvenilir elemanımdır. milyon dolarları teslim etsem bi kurusuna bakmaz.
-genel olarak buyuk kucuk zengin fakir egitimli egitimsiz demeden insanlara saygı dolu ve sevgi dolu ve guleryuzlu olmak istiyorum.
-hayvanlara ve bitkilere sefkatli olmak istiyorum.
-iyi kapli ve merhametli olmak istiyorum.
-karıncayı bile incitemeyecek olmak istiyorum.
-bilgili ve kulturlu olmak istiyorum. cok okuyayım.
-bakımlı ve guzel olmak istiyorum. guzel giyinim. ve spor yapim.
-temiz olmak istiyorum. evim temiz. ben temiz.
-duyarlı olmak istiyorum.
-sagduyulu ve soguk kanlı olmak istiyorum.
-adaptasyon yetenegi yuksek olmak istiyorum.
-insanları sevecek ve guvenecek kadar koca yurekli ama ters bir durumda cok kırılmayacak kadar guclu olmak istiyorum.

benimki bu.
kalp.

sağlık bakanlığına çökmüş fetö benzeri örgüt. allah'tan ismail arı gibi gazeteciler var da az çok haberimiz oluyor mevcut iktidarla birlikte ülkeyi nasıl sömürdüklerinden.

çok tehlikeli bir grup. dikkat edilmesi lazım.

okumak isterseniz diye ismail arı'nın kitabını buraya bırakayım.
(bkz: menzil'in kasası)

beş günlük sürecin üçüncü günü.
ikinci gün: #3909941

3. gün…

saat 00:37
gece ağır.
dağ gecesi sadece karanlık değildir, insanın kafasının içini de karartır. herkes sessiz ama herkesin aklı konuşuyor.
bir keskin nişancı uzun süre sessizlikte kaldığında iki şey olur:
ya düşünmez… ya da çok fazla düşünür.
ben her zaman ikinci gruptayım.
gerçi retikülü değil, bir süredir kendi zihnimi gözlemliyorum.
ve fark ettim ki insan uzun süre karanlıkta kaldığında bazı yüzleri daha net görür; senin yüzünü...

saat 01:26
intikale hazırlık.
herkes sessiz. herkes yorgun.
keskin nişancılar genelde “sabit yatan adamlar” gibi düşünülür ama gerçekte işin %80’i yürümektir.
ağır yürümek, sessiz yürümek, yavaş yürümek, bazen kilometrelerce sürünmek. botun içindeki ayak artık ayağın değildir. parçalanma sınırında bir et parçasıdır.
omuzdaki tüfek zamanla silah olmaktan çıkar, bir yük olur.

saat 02:54
yamaç boyunca intikale devam ediyoruz spotterımla beraber.
rüzgar sert, biraz titretiyor.
soğuk sadece dışarıdan değil içeriden de vuruyor.
spotterım bir noktada durup fısıldıyor: "üsteğmenim… insan bu kadar sessizlikte kafayı yemez mi?"

cevap veriyorum: "yemez."
ama içimden başka bir cevap geçiyor: "yavaş yavaş yer."

saat 04:41
şafak öncesi mola. en tehlikeli saatlerden biri. çünkü vücut bu saatlerde uyumak ister. gözler kapanmak ister.
ama keskin nişancı uyuyamaz.
çünkü bir anlık uyku demek bazen son uyku demektir. yusuf yerde oturmuş botlarını kontrol ediyor. ben cebimdeki fotoğrafın köşesini düzeltiyorum.
bilmiyorum neden ama insan ölüm ihtimali arttıkça bazı şeyleri daha çok düzeltmek ister:
fotoğrafları, anılarını, keşkelerini...

saat 06:18
güneş doğuyor.
dağlar sabahları acımasızdır. gece sizi saklar. gündüz sizi çıplak bırakır. yürümeye devam. sırtımdaki tüfek artık sanki omurgama bağlanmış gibi.
insan bir noktadan sonra yorulmaz, yorulmanın ötesine geçer.

saat 09:52
intikal sürüyor. bir süre sonra herkes aynı tempoya girer. insan değil sanki bir organizma gibi ilerler tim. ama zihnim bazen kopuyor. bir an dağın ortasında değil de başka bir yerdeyim:
"senin yanında."
sonra rüzgar yüzüme vuruyor ve gerçek geri geliyor...

saat 12:14
güneş sert, mirage başladı. optiklerde dalgalar, ama bugün optikten çok yol görüyoruz.
sedat binbaşım bir ara gülüyor: "üsteğmenim sen bugün iyice hamal oldun."
cevap verebilecek takatim yok...

saat 15:37
yorgunluk en ağır bu saatlerde. bacak kasları yanıyor. omuzlar uyuşmuş.
ama en kötüsü fiziksel yorgunluk değil, zihinsel yorgunluk.
insan bir süre sonra düşünmemek için yürür.

saat 17:58
yeni gözlem noktasındayız. yüksek sırt hattı, ufuk çok geniş.
bu tür yerlerde mesafeler inanılmaz büyür.
spotterım termalle tarama yapıyor, ben optiği ayarlıyorum.
bir süre sonra yusuf sessizce: "üsteğmenim… çok uzak bir hareket var."

saat 18:06
optik. yüksek büyütme. uzakta bir siluet. çok küçük.
retikül ölçümü çok zor ama mümkün.

yükseklik yaklaşık 1.2 mil.
hedef boy varsayımı: 1.80 m
hesap yapıyorum: 1.80 / 1.2 × 1000 = yaklaşık 1500 metre
yaklaşık 1500 metre...
bu mesafe artık keskin nişancılığın ileri-uzun sınır bölgesidir.
her şey önemlidir: balistik, hava, rüzgar, dünya dönüşü bile...

saat 18:09
dope kartı.
1000 m: +8.6 mil
1200 m: +10.8 mil
1500 m: yaklaşık +13.1 mil
rüzgar çok zayıf: 1 m/s civarı.

tutuş: 0.4 mil sol.

spotterım bana bakıyor: "üsteğmenim mümkün mü?"
cevap veriyorum: "denemek mümkün."

saat 18:11
pozisyon.
nefes.
retikül yüzüyor.
1500 metre mesafede retikülün küçük bir hareketi bile metrelerce hata demektir.
tetik kırılıyor. geri tepme çok hafif. sonra bekleme. çok uzun bir bekleme.
mermi o mesafede yaklaşık 2.4 - 2.5 saniye yol alır. termalde küçük bir hareket, sonra düşüş.
spotterım fısıldıyor: "galiba…"
ben: "sakın teyit verme, bekleyelim. mesafe çok uzun."

birkaç saniye daha. hareket yok.

saat 18:14
telsiz.
yarbay: "durum?"
ben: "etkisiz."
ama içimde garip bir his var. uzak bir noktada bir insanın hayatı bitti.
ve o mesafe… sanki dünyalar kadar.

saat 21:02
gözlem devam ediyor. ama artık kimse konuşmuyor. herkes yorgun. ve herkes biraz daha sessiz.
insan öldürdükten sonra konuşmak zorlaşır...

saat 23:51
herkes uyumaya çalışıyor. ama uyku kolay gelmiyor.
ben yine cebimdeki fotoğrafı çıkarıyorum. bu dağlarda insan bazı şeyleri daha iyi anlıyor.

mesela şu:
keskin nişancı olmak mesafe hesaplamaktır.
600 metre.
800 metre.
1000 metre
1200 metre
1400 metre...
ama bazı uzaklıklar var ki… hiçbir retikül, hiçbir mil, hiçbir balistik tablo, onları kapatamaz.
seninle aramdaki mesafe gibi...

ve belki de bu yüzden insan savaşta en çok sevdiğini özler...

dördüncü günde görüşmek dileğiyle.

sahsimi elim dusuncelere gark eden 1 realitedir. her filmde yasli. 90'larda da yasli 2000'lerde de yasli 2010'larda da 2020'lerde de. ve herif o kadar yasli ki artik yaslanmiyor. fullemis, bundan ote yaslanamiyor. sadece saci beyazliyor ya da kel oluyor. bundan otesi yok. olse kimse sasirmaz.

her filmde var ve alayinda yasli. bi de soyismi free man ama teni siyah. bu da baska bi basligin konusu. evet.