zaman tüneli

hey yavrum, hey!

destan mısın mübarek?!

motosiklet zincirini yağlamadan sürer. arabasına da yağ koymaz. koşulları her zaman zorlayan erkektir.
ayrıca; (bkz: hoş geldin haydar dümen)

(bkz: giy seni hiç dinlemedim ama bence haksızsın ya)

ne zaman görsem alırım. bi hafta kahvene/ sütüme eşlik eder.
üç tane kalmış pakette şimdi gördüm.
ilk fırsatta tazelemem gerek.

bir de eskiden aile evindeyken annem bunu böyle onlu alırdı. ben içinden her gün (ya da iki günde bir) bi tanesini peçeteye sarar okula/ işe nereye gidiyorsam yanıma alır, çayla yerdim gün içi. bu yollarda hep benimleydi onlu halley. anısı var. kolayına vazgeçmem.

saygın ve kaliteli bir yazarımız katay han.

offfff bi de kaslıysa tadından yenmez di mi ablammm.

beni de yoldan çıkardı bu kadın. *

cam şişe gazoz
tüp çikolata
ekmeğe margarin sürüp üstüne seker serpmek veya salça sürmek…

iş yerinde yaptığımız organizasyon. ama o da dönüştü. şimdi kimse birbirini doğru dürüst görmeden altını veriyor kayboluyor.
tamam kimsenin kimseyi evine alacak vakti yok artık da bari dışarı çıkaydık bu sebepten hem değişiklik olurdu en azından ayda bir kez.
ben tamamen hayır diyemediğim için girdim. iki senedir takılıyoruz öyle.

var öyle tipler. hatta ne yazık ki sözlükte bile var. özellikle sözlükte online olmadığınız zamanı kollar bu tipler, sonra mesajını yazar. kendince laf sokar. daha sonra da çabucak engeller gider. komik tiplerdir. ergenliklerinde karakterleri çömelmiş tiplerdir.

aşık olur, arzular ve belki arzularını yaşar da ama kadınlar, her aşık olduğu adamla evlenmez. işin içine evlilik ve çocuk yapma mevzusu girdi mi; kadınların bazı kriterleri vardır.

leblebi tozu,
pamuk helva,
elma şekeri...

ı am and what ı need, we are children of rebellion, we'll fight, we'll bleed
don't try to come to preach over us and over me, we're children of decadence
we're right, we're real, we will fight, we'll bleed, we're motherfucking dying breed

sıcak sütlaç
kuşburnu çayı
ballı ıhlamur
ballı yoğurt

anneannemin "aman yavrum, pis pis şeyler yemesin" çırpınışları.

30 yaş üstü, sivaslı bir arkadaş diye tahmin ediyorum

gözlerinin içine, başka hayal girmesin.
bana ait çizgiler, dikkat et silinmesin...

(bkz: entry başlık nick uyumu)

olm bunlar olumlama diye diye milleti sevip sevip gönderiyolar lan, hofff!

sahsim olan tiptir. kabuk baglamis sivilcelerimi koparip koparip yiyorum cocuklugumdan beri. buyuk keyif. allah'tan kronik sivilce problemim var da koparip koparip yiyorum hepsini. belki de bu yuzden sivilce problemim vardir ama yine de keyifli. ayrica bu deri yolup yemek var yani, igrenclik olsun diye demiyorum. kepeklerimi falan da yiyorum da onlar ayri mevzular. igrenmeye hacet yok, tıbbi bi durum bu. sumuk yemek gibi bi sey. evet.

slm başlık, yine ben..
bir cumartesi gecesi, karanlığın tam kalbinde, saatin tıkırtısıyla bir başıma dans ediyorum. orta yaşın o yorgun ama mağrur kıyısına vuran dalgalar gibiyim. ne tamamen durulmuş, ne de fırtınadan vazgeçmiş... hayat dediğin, avucumda sıktığım ama parmaklarımın arasından süzülüp giden o serin kum tanesi, ne kadar sıkı tutarsam o kadar çabuk kayboluyor sanki..

düşlerim artık devasa saraylar değil, sabaha sağ salim çıkmanın o sessiz tesellisi.. karanlık, üzerime giydiğim en dürüst kıyafet, ne yalan söylüyor ne de kusurlarımı örtmek için çabalıyor. bu sessiz sayıklamalar, ruhumun tozlu raflarında unutulmuş eski bir şarkının yarım kalmış nakaratı gibi yankılanıyor odada.

aklımın ipleri hafifçe gevşemiş, deliliğin o ince sızısı şakaklarımda geziniyor. varsın olsun.. dünya kendi ekseninde o yalan dolan telaşıyla dönerken, ben kendi karanlığımın hükümdarıyım bu gece. hayat bir şakaysa eğer, en çok kendi kahkahamın tınısına inanıyorum artık.

şimdi bu sükunetin son damlasını da içip, yarına uyanmak üzere gözlerimi kapatacağım. sen de kendi karanlığında bir mum yakmak ister misin..?