zaman tüneli

veni vidi victi!

hoplattıkkkkkkkk. şeriffff.

yayını dinleyelim dedim, binnaz ile başladığı için yataktan kalktım oynamaya başladım. kapı gıcırtısına oynadığım için tutamadım kendimi.
işte aradığım ruh, kan bu..
iyi yayınlar efenim !

bir kadın gelir değiştirir seni.
eskiden yere düşen kırıntıya bakmayan adamı, elektrik süpürgesiyle duygusal bağ kuran biri yapar.

inceldiği yerden kopsun.
incelikli insanlar gitti, inceli kaldı.
bir de bu çıktı başımıza..

ilgi görmeyince türeyen bir hastalık çeşidi..

değiştirirse hiç gelmesin.

ben insanım. mağazadan alınmış kurulumunu kendi yapacağı orta sehpa değilim ki kadın gelsin, alyan anahtarıyla karakterimi sıkıp gevşetsin. burada biraz fazla inat var, şurayı gevşetelim… aha bak şimdi empati geldi , böyle bir montaj hattı mı var?

bir kadın gelecekmiş, beni değiştirecekmiş.
ne yapacak mesela?

sabah kalkıp bana diyecek ki:
günaydın. bugün sen artık brokoli seven bir adamsın.

hayır efendim, değilim.
ben brokoliyi hala küçük yeşil ağaç şeklinde örgütlenmiş bir tehdit olarak görüyorum.

sonra diyecek ki:
sen artık duygularını ifade edebilen bir erkeksin.

hanımefendi ben duygularımı ifade ediyorum zaten.
sadece ifadelerim genelde şu üç kelime etrafında dönüyor:
iyiyim.
olur.
olmaz.
bakarız.

bu da bir iletişim biçimidir. minimalisttir.

bir de bu değiştirme fikrini anlatırken insanların yüzünde tuhaf bir umut oluyor. sanki kadınlar gizli bir atölyede erkekleri söküp yeniden monte ediyormuş gibi.

kadın geliyor, kapağı açıyor:

hmm… burada biraz saç dökülmesi var.
şurada sorumluluktan kaçma devresi yanmış.
aaa bak romantizm modülü hiç takılmamış.

sonra beni masaya yatırıp içimden parça değiştiriyor.
abi ben tost makinesi miyim?

kaldı ki insanın karakteri bu kadar kolay değişiyorsa ben zaten yıllar önce değişirdim.

şimdi böyle bir adamı bir kadının gelip değiştireceğine inanmak biraz fazla iyimserliktir.

hem ayrıca şu da var:
eğer biri beni gerçekten değiştiriyorsa, o noktada ben zaten ben değilimdir.
yeni bir adamım.

yani bir kadın gelecek, beni değiştirecek, sonra da o yeni adamı sevecek.

e iyi de hanımefendi,
o adamı baştan bulun o zaman.
ben niye arada test sürümü gibi kullanılıyorum?

o yüzden benim bu konuya yaklaşımım nettir:

bir kadın gelir ve beni değiştirmeye çalışırsa, hiç gelmesin.

ama bir kadın gelir, beni görür, tanır, sonra da bu adam biraz tuhaf ama idare eder derse…
işte o zaman hoş gelmiştir.

zaten benim değişmeye niyetim yok.

ben maksimum şu kadar değişirim:
çay içerken biraz açık içerim ona da söz veremem.

ama karakter?
o fabrikadan böyle çıktı.

yayındayızzzz.

ulan şu asensio aldığı her kuruşu sonuna kadar hak ediyor. kıymetini bilin.

şarkı sözü uyarlamasıdır;

bir kadın geldi zamanında ve beni değştirdi. bu hallerim hep ondan yadigar.
sonra başka bir kadın geldi. o çok değiştirmeye çalıştı ama ben değişmedim. oysa en çok ben isterken değişmeyi.

geri kalan kadınlar figürandı değişmeyen hayatımda.

bir liberalin dilinden gerçekler.
buradan

kutlu olsun.
bugün alanlar gerçekten çok güzeldi, ilk defa antalya'da 8 mart'ta bir yürüyüşe katıldım ve o kadar güzeldi ki. hiç kimse kimseyi ötelemeden, ayrıştırmadan, ya hep beraber ya hiçbirimiz diyerek yapılan, çok keyif aldığım bir yürüyüştü. çok güzel insanlarla tanıştım, biz resmen "geçerken uğrayalım" gibi gelmişiz onlar çok tatlı taçlar yapmışlar, pankartlar hazırlamışlar ve hepimize de birer tane verdiler. baro da oradaydı zaten. bilmiyorum, kendimi gerçekten evimde gibi hissettim. bu 8 mart, tam o ruhu yaşayarak geçti.
bir fotoğraf da bırakayım buraya hemen.

çikolatanın her türlü özel günde gideri var, ona göre özel çikolatalar da var tabii. mesela ankara’da ali uzun’dan alın sonra da mariyya ablanıza teşekkür edin.

yokuşta frenin tutmaması, arabanın geriye doğru savrulurken arkadan araçların gelmesi.

not:yaşandı..

engellemediğim yazarlar.

biraz önyargılı bir tutum biliyorum ama engel kutusu da oldukça derin hani..

normal sözlükte çok sevilmek güzeldir ama bana ne kimseye bulaşmam kimse de bana bulaşmasın.

bir hayvana çarpmak.

hepinizi severim, sıkıntı yok.

akışımda refah istiyorum ve artık elimi korkak alıştırmıyorum. bir aptalın eğlencesini görmek zorunda da değilim. merak etme seviyemde de ciddi düşüşler oldu.. sistem kendini korumaya aldı. inşallah bununda suyunu çıkarmam; bir bakmışım bundan beş sonra sadece günaydın başlığı var önümde..

çalışkan bir çaylak izlenimi veriyor. ısrarla entry giriyor, gündemi kovalıyor ama henüz yazar yapılmamış. ben de yazar olurken benzer bir bekleme döneminden geçmiştim. sanırım tipimiz “olağan şüpheliler” klasmanına giriyor. haliyle biraz daha fazla sabır, biraz daha fazla mesai bekleniyor bizden, sayın user.

yazar olup sözlükte koşturduğunuz günleri görmek dileğiyle. kaleminiz keskin olsun.