zaman tüneli

marksist bunu açıktan desteklese akm hayatta adam toplayamaz. "siz komünistlerin ajanısınız müslüman değilsiniz" der keser atarlar.

troçkistler benzer hamleyi hristiyan sosyalizmi olarak denemişler sovyetler ilk çöktüğünde, olmamış. dine dışarıdan karışmak hep ters teper. yani bu marksistin işi değil, dinini buna uygun gören müslümanın işi.

tersine, müslümanlardan destek görmediler. nedenini müslümanlar yazsın.

ananın evinin diye okuduğum başlık.

sıkıntı kardeşim ya.

influencer bir tık daha anlaşılır.

mesela ruj satıyordur. illa ki birileri "bu ruj iyi mi" diye sormuştur. sormasa da biz onu sormuş kabul edebiliriz.

esas hıyarlık linkedin'de.

gönderi şöyle başlıyor:
"bazen bana başarı ile özel hayat arasındaki dengeyi nasıl tutturduğumu soruyorlar"

ulan iguana, o gönderi'yi chatgpt'ye yazdırdın ve okumadın bile.

ikincisi kafamda canlandırınca çok komik oluyor.

mesela otobüste gidiyor adam. genç bir kadın arkasından koşa koşa geliyor.

"merhaba dalyarak bey, günlerdir aklımı kurcalayan bir soru var, başarı ile özel hayat arasındaki dengeyi nasıl tutturuyorsunuz?"

hadi dalyarak söz sende.

bir realite. hepimiz hayata saf, temiz ve masum başlıyoruz.

maskelerin, riyanın, yalanın olmadığı bir insanlık hali çocukluk. işin ilginci hepimiz bir zamanlar çocuktuk ve büyümek istedik. başımıza gelecekleri bilmeden hem de.

büyüklerin o bilgece sahtekarlıkları bize parıltılı geldi.
oysa bilseydik büyümenin bir lanet olduğunu hiç ister miydik büyümeyi?

saflık ve zirve hali diyorum. çünkü bir çocuk asla yalan söylemez. sizi ya seviyordur ya da sevmiyordur. bir şeyi yapmayı ya istiyordur ya da istemiyordur.

gri alanlar yoktur çocukta. o, biz büyüklerin orta yolculuğu ve bilgece takındığı riyakarlıktır.

peki büyükler niçin çocuksu tavırları küçümser? çünkü o büyülü dünya, aslında kuralsızlığı kural edinen büyüklerin dünyası yani, saf gerçekten, sahtesi olmayan sevgiden ölümüne korkar ve onu gördüğü yerde elemine etme uğraşı içine girer.

ama unuttuğu bir şey vardır. çocukluk, insanın vatanıdır. ve her can, her fani er ya da geç vatanına döner.

çocukları sevin, onları koruyun. her şeyden mühim olanı belki klişe olacak ama içinizdeki çocuğa güvenin. çünkü o, sizin bu hayattaki tek pusulanız.

son söz, çocuklar ölmesin. şeker de yiyebilsinler.

çocukluğumun otobüs firması, ne heyecanlı olurdu o zamanlar seyahat etmek.
bir ara iki katlı otobüsleri de vardı. annemi ısrar kıyamet ikna etmiştik, sigara dumanları arasında onca yola katlandı da bir daha 2.katı biz de istemedik. sahi ne eziyetliymiş, otobüste sigara içmenin serbest olduğu zamanlar.

düşününce o kadar çok keyif aldığım noktası var ki ,1 yılı hazırlık 4 yılı bölüm öğrencisi olarak ankarada öğrencilik hayatımı noktaladım

ilk yıllarımda daha çok kızılay bölgesinde zamanımı geçiriyordum, okuldan çıktıktan sonra arkadaşlarımla buluşma noktamız oluyordu sonrasında hep beraber ya sakarya caddesine ya da konur caddesine geçiyorduk.

günün yorgunluğunu atmak, kalabalığa karışmak oldukça keyif veriyordu.


aradan biraz zaman geçtikten sonra tunalı hilmi caddesini keşfettim, bu bölgede daha çok genç nüfus vardı orta yaş grubunun aksine.

sokakta dönen hayatlar, muhabbetler bir çok farklı meslek grubu ve işletmeci ile tanışma fırsatım oldu her birinden farklı farklı deneyimler dinledim veya şahitlik ettim.


o dönem kız arkadaşımının da evinin yakın olması vesilesiyle bol bol tunalıya gider gün batımını seğmenler parkında yapıp eve geçerdik.


buraya yazacağım o kadar fazla anı ve hikaye var ancak kelime sınırının buna müsade edeceğini düşünmüyorum.


en son olarak anıtkabir'i de es geçmemem gerekir, her özel günde başbuğun huzurunda olmak, vatansever dostlar ile birlikte paha biçilemez.

ankarayı keşfedip tadını alan bir insanın orayı unutabileceğini asla sanmıyorum.

bunun linkedin versiyonu çıktı allah inandırsın.

"hem iyi bir anne, hem baṣarılı bir kariyer nasıl olur diye soruyorlar bana..." diye giriyor. sonra ben çok geliṣtirdim, kociṣim bebek bakıyor... artık nasıl denk gelirse devam ediyor.

mümindir.

tanım: normal sözlük filmi.

rbf tolkien tarafında yazılan aynı adlı eserin sinema uyarlaması.

yönetmen koltuğunda ünlü senarist hristiyanismail jackson oturmakta.

filmin jenerik müziğini (i see you) ünlü metalhead dahl sheeran hazırladı.

film 30 şubat 2029 tarihinde normal sözlük mobil uygulamasında sinemaseverlerle buluşacak.

maşallah dedirtir. bugün sokakta çocuklar allah allah diye ilahi söylüyordu. artık medrese tipi eğitim gelmeli. sekiz saat ders varsa üç saati kuran dersleri olsun.

ülkeye setra model otobüsleri yerleştiren firma.

karşıdaki kadın seni tahrik eden tiptense gakko, seni sadece içindeki allah korkusu korur, gerisi hikaye. kim görecek, kim duyacak, bir seferden ne olaxak savunması ortaya çıkar.

62 yaşındaki bilek güreşçisi. korkunç. ürkütücü. allah rakiplerine acısın diyeceğim ama kimse hür iradesiyle bu adama rakip olmaz gibi.

sicario filminin 2'cisi, yani devam filmi. ilkinden daha iyiymis ve daha aksiyonlu. yine de ne alaka dedirten sekanslar ve sahne arasi baglanti kopukluklari var. mesela sonda miguel denen velet, alejandro'ya sıkıyor. alejandro da ölüyor. o sirada grupos duros mu ne o sirketin patronu carlos reyes'in nerdeyse 17 yasinda olmasina ragmen 11 gibi duran kizi isabel cildiriyor.

buraya kadar her sey tamam, fakat sonra sabah oluyor ve aman allah'im, o da ne, alejandro olmemis. yuzu de mahvolmus bi halde. bi sekilde kolundaki ipleri falan cozup kurtuluyor.

sen nasil olmedin, hadi olmedin diyelim, lan sabaha kadar o kan kaybiyla nasil hayata tutundun, nasil kollarinin iplerini cozmeye enerji bulup hatta gidip araba kullanip, o halde arkandan seni (ne hikmetse) takip etmeye baslayan arabayi bombayla patlatabildin.

hikmetinden sual olunmaz. evet.

bolu dağı mevkiindeki tesisleri, lüks ve zenginlik simgesiydi.

o tesislerde duran özel otomobiller bile belli bir gelir seviyesinin üstünde olduğunuzu söylerdi sessizce.

sadece 1 defa durmuştuk, rahmetli dayım (ve mercedesi) ile birlikte. vay anasını demiştim demek böyle oluyormuş varan turizmin yeri. lüks bir restoranı andırırdı. bir daha ne zaman gelirim acaba diye düşündüm, ama hiç bir zaman gidemedim.

tesis de kapandı gitti birkaç sene sonra zaten.

belki heteroseksüeldir ya da tam tersi..

kaptan,müsait bir yerde durdurabilir miyiz ihtiyaç molası lazım.

tanım: harcamaların fark edilmeden çok artması üzerine yapılan kritik.

ayrı eve çıktı benim ki.

internet aleminin en büyük üçüncü yalanı