zaman tüneli

"dağ kuşu dağa yaraşır, bağ kuşu bağa yaraşır "
"kendini bilmeyen çavuşlar döner bokunu avuçlar."

edele mülkün temelidir.

sözde sadece kirveyim ben demişti rtük başkanından yardım istiyordu herkes hakkımda konuşuyor diye adam katili yurt dışına kaçırmak için uğraşıyormuş.
buradan

at at at. ne oğlum sizin bu at merakınız. alla alla. sizin yüzünüzden rüyamda bile at görüyorum. ayıp size ya.

(bkz: kendi evin olunca sen öyle yaparsın)

yaptım.

(bkz: sonra beni çok ararsın)

aradım.

(bkz: yaptığın banaysa öğrendiğin sana)

öğrenmemişim. *

at baba at. kendimde olmayan şeyi kötülemeye bayılırım. at sen.

ayıp olmaz bu sözlükte. olsa olsa akım olur. sal gitsin kardeşim.

hanimlaaar overlok makinesi ayağınıza geldi. halı, kilim, paspas kenarı

net önceki daha iyiydi sülüman bey

ülkedeki en büyük hurafelerden biridir. türklere balkanlarda yapılan katliamlar karşısında, kıbrıs'ta yıllardır süren türk meselesinde, her nevruzda k*rtçülük yapan bölücü hain terör sempatizanları karısında neredeydi bu akıl kimse sormuyor. böyle bir şey yok çünkü. gerçekleri konuşalım. osman bey bizans'ın zayıflaması ve moğollara ödediği haraçlar sayesinde beyliğini ilan etti soyundan gelenler bir imparatorluk kurdular. selçuklular horasan ve iran'daki siyasi çekişmeler ve boşluklar sayesinde güçlenerek önemli fetihler yaptılar. atatürk ve silah arkadaşları türk milletinin desteği ve fedakarlığı ile cumhuriyeti kurdular. yani bahsi geçen kadim devlet aklı ya da aksakallılar falan bu adamlara yol açmadılar. eğer böyle bir şey söz konusu ise bu türk tarihine yapılmış en büyük saygısızlıktır.

at kankam. yiğidin malı meydandadır, sal gitsin. baklavalar fora.

count dahlvier olarak kötücül {neutral evil] bir karakteri online persona'm yapsam da gerçek hayatta kötü bir insan değilim galiba. birçok kişi "çok iyi bir insansın" dese de bence ben chaotic neutral bir kişiyim. gene de good-evil / iyilik-kötülük babında iyilik eksenine daha fazla dahilimdir sanırım. yani iyilik eğilimim sanırım baskın. birçok durumda nötr kalıyorum zira iyilik ve kötülük mefhumlarının çoğu insan tarafından çok da objektifçe değerlendirilebildiği kanısında değilim. yani elbette ben de en uç örneklerde çoğu kişiyle aynı fikirdeyim ama işte mesela kendini çok iyi bir insan sanan ve bence bayağı kötücül insanlara, "ben berbat bir insanım" diyen ve bence çok iyi bir insan olan kişilere de sıklıkla rastlıyorum. bir de kötülük derken tabii böyle eğilimleri ve hatta aksiyonları olan insanların geçmişlerini de göz ardı edemeyiz. bu demek değil ki bir seri katile sempati duyalım. bilakis, hiç duymayalım. ama onları böyle yapan şeyleri "anlamak" da insan psikolojisinde derinleşebilmek için gerekli bir şeydir diye düşünüyorum.

(bkz: evil'lık kutsal bir müessesedir)

taytı araya kaçan erko.

tony montana

beynini silkelediğimiğ gafasızı.

" her toplumda sosyalizm uygulayamazsınız. çünki, o toplumun fakirleri, kendilerini geleceğin zangini olarak görür"

yaz geliyor, karın kaslı üstsüz fotoğraf atsam küser misiniz bana? o kadar diyet ve karın antrenmanı yapıyorum, bir kerecik atayım mı yaz gelince?

haftada 1 fiks bu kararı alırım sonra da üşenirim. kötü olmaya yoramam kafamı ben böyle mutluyum.

yaş büyüdükçe ve hayatta kötü doğmuş insanlar ile karşılaştıkca yok olan karar.

bir yerden sonra herkesi ve her şeyi affeder ve yoluna bakar insan yani ben de öyle oldu

empati, en basit haliyle başka bir insanın duygularını ve düşüncelerini anlayabilme ve bunu içten bir şekilde hissedebilme becerisidir. kendi his ve yaşantısından çıkıp anlık da olsa bir başkasının hislerine ve yaşantısına göre düşünebilmek, hissedebilmektir.

ama sadece “anlamak” değil, biraz daha derin bir durum:
karşındaki kişinin yerine kendini koyabilmek,
onun yaşadığı durumu kendi bakış açısından değil, onun bakış açısından değerlendirmek
ve bunu yaparken yargılamadan, küçümsemeden, çözüm dayatmadan dinleyebilmek gibi durumlar empatinin bütününü oluşturur.

örneğin en basit haliyle bir arkadaşın üzgünken empati kurmak demek:

“boşver ya geçer” demek değil,
“gerçekten üzücü bir durum” diyebilmektir.

empat olmak da bu yeteneğe sahip insan olmaktır diyebiliriz. empati kurmak için duygusal yönünüzün kuvvetli olması gerekir. bir başkasının hissini anlayabilmek için eser miktarda vicdana da sahip olmanız gerekir.

kısaca:
empati, “seni anlıyorum” gibi klişe ve gerçeklikten uzak bir şey söylemekten öte,
“senin hissettiğini gerçekten hissetmeye çalışıyorum” diyebilmektir.

dipnot: empatinin dozunu tutturamazsanız, empat olmayı abartırsanız kafayı ekmeksiz biçimde sıyırırsınız zira bağımlılık yapar. (bkz: empati bağımlılığı)