zaman tüneli

öğretmenin sabrına zam öneriyorum. madem maaşına zam yapılmıyor.
evet kabul edenler?
etmeyenler?
kabul edildi. dağılabiliriz.

genelde kalıcı olmayan çiçeksi kokuları seviyorum. aşırı baharatlı ve şekerli parfümler bana göre değil. vanilya kokusunu da çok beğeniyorum diyemem. ha benden eğer marka istiyorsanız söylemem. bence kokusu da kişinin özel bilgileri arasında olmalı.

etriel blonde

öyle güzel, pudra gibi bir kokusu var ki kendimi ısıracağım geliyor. beni ısıracağı gelen biri daha oldu geçen gün *

genellikle basılı şekilde çok güzel fularlık kumaş olarak kullanılır.

ipekten sonra fularda en çok tercih edilen kumaş türü.

babamın "çaput hastası" sözünün hakkını sonuna kadar verecek kadar paralar harcadığım doğrudur.

dior fehrenheit *
değiştirmeyi düşünüyorum yada ilave

bugün birçok başarılı öğrenci öğretmenliği ilk tercih olarak görmüyorsa, bu sadece bireysel tercihlerle değil, sistemin sunduğu koşullarla da ilgili.
sanırım ilk adım gerçekten öğretmenliği daha cazip hale getirmek olmalı. bunun doğal sonucu olarak eğitim fakültelerinin taban puanları da yükselir. çünkü yüksek puanlı öğrenciler genelde hem akademik olarak daha donanımlı oluyor hem de öğrenme-öğretme süreçlerine daha hızlı adapte olabiliyor. nitelikli öğretmen yetiştirmek için bu havuzun güçlü olması şart. bu noktada kontenjanların kontrollü şekilde azaltılması da önemli bir adım olabilir. arz-talep dengesi kurulmadan kaliteyi yukarı çekmek zor.

ama mesele sadece girişteki puan değil. öğretmenlik mesleği, mezun olduktan sonra da insanı tatmin eden bir yapı sunmalı. maaşların ve sosyal hakların daha insani bir seviyeye çekilmesi bu yüzden kritik. geçim derdi yaşayan, sürekli ek iş düşünen bir öğretmenden yüksek motivasyon ve yaratıcılık beklemek gerçekçi değil. ek olarak, barınma, ulaşım, mesleki gelişim destekleri gibi alanlarda da iyileştirmeler yapılmalı.

bir diğer önemli konu da sürekli mesleki gelişim. öğretmenlik bir kez kazan, ömür boyu yap mesleği olmaktan çıkmalı. hizmet içi eğitimlerin gerçekten nitelikli, güncel ve uygulanabilir olması gerekiyor. performans değerlendirme sistemleri de cezalandırıcı değil, geliştirici şekilde kurgulanırsa güzel olur.

2 sene önce pzvnklerin elinden kurtarıp kuzenime sahiplendirttiğim hanımefendidir kendisi.

bugun istanbul da ilk defa gunes yuzunu gosterdi.
yavas yavas bahar geliyor sanırım.
tum cicekleri koparabilirler ama baharın gelisini engelleyemezler:)

ben de daha bahar-yaz parfumlerine gectim.
daha ferah. daha hafif.
tam zamanı bence:

-versace: yellow diamond
-yves rocher-monoi
-raph lauren: romance
-yves rocher: l'evidence
-dior: miss dior cherie

son aylarda kullandıgım parfumleri kimse begenmiyor.
ben begeniyorum. onemli olan o.
:)

tezhip dersi ve malzemeleri için bir dönem hatrı sayılır masraf etmişliğim oldu.

kaneviçe için neden o kadar çok ip aldığımı bilemesem de almışım. küçük bir tuhafiye kadar var elimde. kasnak vs gibi alet edavatı da cabası.

fotoğrafçılığa dair çok alışveriş yaptım hobi iken, sonra onları sattım. şimdi mesleki olarak bile o kadar harcama yapmıyorum. işimi görmeyen bir gimbalı saymazsak.

ıvır zıvır hobi malzemeleri ve kırtasiye ürünleri, küçük gibi görünüp totaldeki rakam aslında azımsanmayacak hale geliyor.

hey yow yow, başlıkta drama, klavyede şov
nickaltı övgü yağmur, sebepsiz love
sadece kadın diye hype veren crew
içerik nerede..? kayıp, arıyor clue

yok öyle beleş prim, yok otomatik alkış
yazın iyiyse parlar, değilse sessiz kalkış
gerçekçi ol biraz, abartıyı bırak
beğendiysen yazıya ver krediyi tırak

hey yow yow, bu da benim yorumum
ne mod ne jüri, sadece ritim ve durum

kıymetlim(bkz: örnek vatandaş)ayağına taş gözüne yaş değmesin. varlığın mutluluk kaynağım.

geçen akşam arkadaşın evinden çıkarken şahit olunan manzara:

hem cebinde delik olan pantolonla gezen, hem de zenginleri savunurken sesi titreyen insan modeli..
asgari ücretle geçinip ama hayat şartları böyle diye kendini teselli eder. ay sonunu getiremez ama milyarderlerin vergisi artmasın diye içten içe dua eder. kendi hayatı taksitle, savunduğu sistem nakit çalışır.
kendi zincirini parlatıp özgürüm diye gezen modern zaman figürüdür bu. sömürü düzeninin hem mağduru hem gönüllü reklam yüzü.
daha çok yazardım da neyse.. cebinde parası yok tahtarevanla gider holding sevmeye..

ben işimi çok seviyorum ve freelance de çalıştığım için en çok sevdiğim hobim aynı zamanda.
onun için bilgisayarım diyebilirim.
en son geçen eylül ayında 3bin $ vermiştim.

aslında kimse yaşama kitlenmedi. çalışmaya,daha doğrusu paraya ve daha çok paraya kilitlendi. son yıllarda belki paradan daha değerli olan kendini değerli hissetme duygusuna başka bir deyişle egosuna kilitlendi.

çünkü yaşamak duygu işidir biraz tutku işidir. kimse sanırım ne istediğini bilmiyor veya istediği şeyleri ne için istediğini bilmiyor. huzuru yaptığı işte değil, kendine bile itiraf edemediği o alttan vurdukça üstten bastırılan onaylanma duygusunda arıyor. mahrem duygusunun ne kadar da minimize edildiği ve pısırıklaştırılığına bakarsak çok da anlaşılmayacak bir durum değil sanki.

kendimi düşündüğümde indiana jones ile robert langdon karışımı bişi olurdum.
hem akademi( ders verme, proje , araştırma , makale) hem denize olan obsesif bağım, hem de karmaşık problemleri veri ve analizle çözme merakım, spora olan tutkum, macera severliğim bana bunu çağrıştırdı.
t. yazarların karakterlerini yansıtan film karakterlerinin listelendiği başlık

tütün allah belasını versin ki pipo tutunleri ithal ve hipneler sürekli zamliyor.

bide motoruna ufak tefek eklentiler yapıyorum, sayılır bence

geliyor inşaallah