zaman tüneli

(bkz: tahin pekmez yoğurt ve granola karışımı ile kahvaltı)
kasede durduğu gibi durmuyor.

bi sure once fark edip ansizin irkildigim, kendimi tyler durden gibi hissetmeme sebebiyet vermis durum. herkes yalanci. bu aslinda buyuk yalan degil, herkes kucuk de olsa yalan atiyo, hem de her gun. hani mesela ani anlatirken komik olsun diye citirindan hikayeye bi seyler eklerken, detaylarini tam hatirlamadigin aniyi 'detaylica' anlatirken, internette ona buna kolpa sıkarken, veya seni tanimayanlara karsi kendini hic olmadigin biri gibi tanitirken. hatta su gorgu kurallari bile bence yalan bi nevi. normalde evde elime alip yedigim yemegi (elime almak derken yemekten bahsediyorum, yutulabilen yemekten, yutulamayanini ben yemem zaten arkadaslar lutiliginiz batsin) restoranda catal bicakla yiyosam (hos, restorana gitmeye maddi durumum yok da farzi misal), tamam bu bi gorgu kurali gibi bi olay ama teoride aslinda bu da yalan. zorunlu da olsa yalandan bi imaj iste yarattigin sey dayi hani, tamam herkese max durust olamazsin, olamayiz, ama nihayetinde zorunlu da olsa yalan bi imaj mi, evet.

gunluk hayatta karsilastigimiz seylerin kaci dogru, kac insan durust, kac sey hakikat. bi dusunsek belki yuzde 50'den daha azinlik bi kismi. ulan herkes yalanci zaten. baskasina zarar vermek gibi bi niyet tasimasa bile herkes az veya cok yalan soyler. evet.

(bkz: herkesin bildiği şeyleri uzun uzadıya anlatan insan boşluğu)
(bkz: ben otistik miyim sorunsalı)
(bkz: ne kafa açtın dayı ya)
(bkz: ya bi git uyu allah için)
(bkz: yine seks hikayesi mi yazıyorsun feridun abi)

fonda (bkz: değer mi) çalıyor.

vurdumduymazlık konusunda insanı çileden çıkarmaya muktedirlerdir.

ne zaman insanların da benim gibi bir mücadele içerisinde, ulaşmaya çalıştığı şeyler için belli başlı emek verdiğini ve onların da bu doğrultuda bana katlandığını düşünüp, daha makul bir bakış açısı ile değerlendirsem beni bir şekilde pişman ediyorlar bunun için.

kalabalıktan hiç haz etmeyen biri olarak, mecburen metrobüs kullandığımda anadolu yakasına gecmeyeceksem zincirlikuyu otobüsünü tercih ederim. her zaman daha az kalablik olur. oturacak yer olmasa dahi ayakta giderken oldukça nezihtir söğütlüçeşme otobüsüne göre. dün de yine zincirlikuyu otobüsüne bindim. ayakta insan sayısı epey azdı. rahat rahat ayakta yolculuk yapılabilir yani.

birkac durak sonra iki kişi bindi. oldukça genç. ben orta koltuğun önünde, cam kenarindaki köşedeyim ve başka da kimse yok o boşlukta. bu iki hanım kız geldi ikisi de benim önünde durdugum koltuğun koridor kısmındaki direğe tutundu. sırtında çanta var birinin. çantayı yasladı bana. kocaman ve bomboş alanda sıkışmaya başladım. yaslanıyor da yaslanıyor. ben de bir toparlanıp yükümü ona verdim. tık yok. asla az geri çekilmiyor. o bana ben ona yaslanirken artık bunaldım ve uyardım kibarca.

bozuldu, geri çekildi. hayır anlamıyorum nedir bu temas bağımlılığı. duyu organların mi işlevsiz, sen neden rahatsız olmuyorsun mesela? yer olmasa neyse de otobüs boş be. cidden embesil gibi görünüyor bu kişiler bana.

bir diğeri de, metrobüs gelince oturacak yer yok diye binmeyen ama kenara da çekilmeyen davar sürüsü.

hocam pardon da mecidiyeköy'den bilmiyorsun metrobüse, seni koltuk bulacağına ikna eden şey ne? hadi ikna oldun bana ne de, benim yolumu niye kapatıyorsun? ben ayakta da olsa gideceğim yani, zaman önemli! kendini kilitliyor kapının önüne ne inene müsade var ne binecek olana... ne istiyorsun, neyi protesto ediyorsun?

çuvalın az, koyulacak materyalın çok olduğu yerde söylenen söz.

etik boyutu olmayan zayıf bir rasyonaliteye dayanır. cahilleri kolay kandırıp piyonu yaparlar evlât demişti rahmetli muşlettin amca kavede.

damacana diye duydum ama....

yazın bir tane kadın neredeyse eziyordu beni yaya geçidinin üstünde.

eliyle geç geç yaptı, yola adım attım ama hâlâ geliyor. ben bir adım geri bir adım ileri, kadın da fren gaz arasında kaldı. sonra "geç be geri zekalı aptal" diye bağırdı bana. tam geçip gittiğimde de arkamdan "hayvannnn" diye bağırdı.

yemin ederim hak etmedim.
insanlar çok kötü ve acımasız.

(bkz: çuval yetmez)

kötü insan olamazsın. kötülük etmeyi denersin.

kötü insan olmak bi seçim değildir

yok ya kalmadi heves

haklı olmak demek aynı zamanda mağdur olmak demektir. o yüzden ben sevmiyorum böyle mahkemeye çıkmış sanık gibi yargılanmak. hayır ilişki mi yaşıyorsun, davan mı görülüyor belli degil.

bülbülün beyni sulanmis.
elindeki klavyeyi yavasca yere birakip ufka dogru kanat cirpmasi elzem artik.

başlığı görünce kişnemeye başladım.

bülbül ille de vatanım demiştir de sen anlamamışsındır.

bülbülün tanımla işi olmaz.

faydalarından dolayı kuru meyvelerle vb mecbur katlanıyoruz ama dünyanın en tatsız tuzsuz şeyi olabilir. at kardeşler bunda ne buluyor ona da kafam basmıyor.

cogunun yüzme bilmedigine yemin edebilirim ama ispatlayamam.

ya hepsi mi yakışıklı olur bunların?