zaman tüneli

öyle akdeniz falan değil haaa koskoca hint denizi djjdjd

ben glutensiz un ya da yulaf unu ile yapıyorum bir de. hiç şişirmiyor.

okudum lan valla okudum ha. teknisyeni de bir erkek olarak taktir ettim kral yine de denemiş

başka bir ifade ile her yere yansıması, kendini her yerde göstermesidir.

özellikle bahara doğru, güneşli günlere hasret kaldığımız günlerde bir görünüp bir kaybolan o ruha şifa güneşte ve o güneşin dünyamıza dolan ışığında...

bazı anlarda bunu çoook daha derin hissedersiniz ve o an yaratıcı irade sizin içinizde yüklü olan bazı mekanizmaları harekete geçirir.

bir deist olarak tanrımı seviyorum.

valla hiç dışarıdan sipariş etmeye gerek yok. evdeki malzemelerle hem çok doğal, hem de çok sağlıklı oluyo:

x.com/bayrakmedya/status/20...

nözlük.*

beylikdüzü-büyükçekmece istikametinde ilerliyorlar. bekleyenlere duyurulur

denedim, hem de son 5 ayda birkaç kere, birinde ara sokakta trafik de ellerimi motor üstünde bıraktım ve karşıdan gelen arabayla milimlik çarpışmaktan döndüm, türkmen bir tetikçiye sığındım, ben hayine sıkarım dedi, kıbrıs’ın tetikçilerinden, arap, kürt vese bir çok kişiden ricada bulundum, yapmak istemediler, kardeşlerim dediklerim zaten beni çoktan öldürmüşler, hatta ailem. kaç kere ölürse bir insan o kadar öldüm ve bugün yine denedim. örümcek mi sokmadı, aşk bildiğim yeşil yılan mı sokmadı, ay bildiğim gümüş hançerini mi sokmadı göğsüme, bir varlık düşün ki cümle mahlukat ona düşman, sanırım yalnızım ve hürüm ebediyyen, omzumu sabunla lanetleyen bir sınıhçı ve bir ebe beni doğurturken nefret eden… tebrikler sana da şeytanların en zekisi, an aptal şeytanı doğurdun…
(kitap pasajı)

bulmacalarda sahip sorusunun cevabı.

(bkz: idrar yolu enfeksiyonu)

hayattan bezmiş insanlarla hayatı doyasıya yaşamaya çalışan insanların bir araya gelmeye gayret ettikleri ve bu süre zarfında kah tartışmalı kah eğlenceli sohbetlerin hasbihal olduğu düşünülebilecek ortamların bir yansıması gibi görünmesine rağmen öyle de olmayan ve her ortamda varlığını sürdüren bir kısım trolleri pek tabii muhteviyatında bulundurmak sureti dahilinde yayın hayatına devam eden, gereksizlikler ve gereklilikleri tıpkı hayatın kendisi gibi içinde ihtiva eden sosyal paylaşım ve etkileşim platformu.
edit: nokta

bostancı'dan adalar manzarası.

mutlu olmak diye bir şey yok bir kere onu algılamak lazım. ancak ve ancak ahmaklar mutluluk kovalar. acı çekmiyorsan okey ya. çok okey hem de. hayatı yaşanılabilir kılmak için uğraşılabilir belki o da yani şey, acıyı öldürmeyecek kıvama getirebilmek falan.
kabul edeceksin, isyan etmeyeceksin, derdine şükredeceksin.
istersen etme anasını ne bok olacak? hadi kendini parala, ağla parçala kendini hadi ne değişecek?
sıfır.

belki gün gelecek şu an şikayet ettiğin dertlerini arar hale geleceksin umarım gelmez ama geliyor.
bu söylediklerim o kadar anlamsız geliyor ki şu an sana çünkü yaşamadın. kim ne derse desin yaşamadan anlaşılmıyor bazı şeyler.
hiç tatmadığın acılar var, haberinin bile olmadığı hayatlar ve şeyler…ilk tadınca diyorsun ki “bunu yaşayan insanlar nasıl baş etmiş bununla “ sonra bir bakıyorsun ki sen de baş etmeye başlamışsın.
hayat bu ya. depresif bir insan değilim ama hayat dört tarafı acılarla dolu bir yer.
ölüm var anasını bir kere daha ne olsun. sadece bu bile yeter mutsuz olmaya.
ay valla mutluluk da salaklık kimse kusura bakmasın.

görüyorum ki yine bilginiz olmayan konular hakkında fikir yürütüyorsunuz. lütfen yapmayın.
#933637 biraz bahsetmiştik zamanında.

ek olarak, kayınvalide ile arayı iyi tutun, yoksa ayvayı yersiniz.

itraile düşen füzeleri izlemek

tek cümle ile anlat diyor tek cümle. insan okuyacak bunu.

altı üstü bir tuş olması sebebiyle teknik olarak mümkün olmayan ama gıyabında mümkün olabilen durumdur. gıyabında kısmını açmam gerekirse duyduk duymadık demeden her salise tuşlamaktir. ne olur ne olmaz yani. fazla basınca ücreti artmıyor nasılsa.

ilk kez bu testi yaptırmaya gittiğimde (2010), bazen bunyemde zuhur eden kendime inançsızlık sebebiyle böyle bir şey yapmıştım. bu konuda dengem yoktur benim; ya kendime çok güvenirim ya da hiç güvenmem hatta negatif şüpheye düşerim. üstelik bunun belirleyici bir kriteri de yoktur. işte mesela bu konuda kendime hiç güvenmemiştim. gerekçem de sabah alarmları duymamamdı.

muğla devlet hastanesi'nde, ilk kez girdiğim o kabinde, önce teknisyeni dikkatlice dinledim ne yapmam gerektiği ile ilgili. sonra taktım kulaklığı, heyecandan tır tır titriyorum,ya ses duymazsam diye dhjdhdjdhd. allah'ım bu nasıl öz güven eksikliği. madem eksik bu kadar bu işlere niye bulaştın... her bakımdan kendiyle tezat bir bünye.

nitekim kulağım uyuşsa, kaşınsa tuşa bastım ben neme lazım. alacağım o sağlam raporunu. nefes aldıkça basıyorum belki o gönderdi ben duymuyorum diye.

çıktım kabinden, teknisyen diyor ki: "kulakların çok iyi duyuyor,normal şartlarda duyulması imkansız sesleri duyuyorsun"... harbiden de ses yollamış demek ki.

ben de dedim ki: " sabah alarmlarını duymuyorum ama..." utanmadan sıkılmadan bunu dedim ya. son anda dank etmese duymasam da tuşladığımı da söyleyecektim, son anda durdum. zira komut çok basitti, sesi duyunca tuşa bas ve ben yapamadım. bunu itiraf edip double rezil olmak vardı. "o öyle bir şey değil" dedi ve gülümsedi. içinden "allah akıl fikir versin" demiştir en iyi ihtimalle.

bugün de yine aynı şeyler geldi aklıma. üstelik kabin dışarıdan ses alıyordu. artık saf değilim,trollemek amacıyla hemşirenin telefonuna mesaj geldikçe basasım geldi, koridorda hımırtı duydukça falan...

kendi kendime eğlendim yine.