zaman tüneli

benim çocukluğumda bi bjk gs maçı vardı. kazansaydık şampiyonduk. son dakikalara doğru 1-0 öndeydik. galatasarayın da hiç gol atacak bir hali yoktu. evet. hatırladınız değil mi o travma. kaleci fevziye geri pas verdik ve bacaklarının arasından çocukluğum hayallerim her şeyim gitti. biz hayata işte böyle başladık.
aslolan hayattır
hayat da beşiktaş.

ayıptır dememek lazım.

engin tecrübelerime(yersen) dayanarak güzel bir hanımefendiye benzediğini düşünüyorum.
bazı ayrıntılar var oradan anlarım ben.

(bkz: bir yaşam kriteri olarak herkes)

şişmişim. eskıden adaya günübirlik ormanda kaybolmaya giderdim. bu ara ekranları kapatıp ve en önemlisi insan iletişimini kesip 3-4 gün trekking yapasım var ama yapamam.

1- kaslar hantal

2- o boşluk bayrama gelır.

bkz vermek istemiyorum çüşünüz vermek istiyorum.

sedef hastalığı. allah düşmanımın başına vermesin. 30 senedir bu illertle uğraşıyorum. hayat kalitesini bu denli yerle yeksan eden başka bir illet var mıdır bilmiyorum.

lumberjack başka giymem

osimhen'in dönüşünü erkene alabilmek için özel bir kolluk tasarlanıyor diyorlar. adam iyice iron man gibi olacak.

link

fotomaç'ın bu görseline bayıldım. çok artistik görünüyor kolluk:

kolayı varken neden?

nickini çok sevdiğim yazar.

sadece masaüstü için yapacaktım ama asıl patlamayı mobilde yapabileceğini düşündüm.
şu an böyle duruyor.


paylaşma falan ekleyeceğim, instangram da falan paylaşabilcek insanlar.

l parktır… parkı nasıl yapacağımı düşünüyorum, tüm hesaplamalar tamam:
media.normalsozluk.com/up/2...

gidicem ve asla başaramayacağım… bana inanın…

çok iyi bir aile babası olacağını düşünüyorum delavynin. allah gönlüne göre versin.

ben yine yetişemedim galiba ya dağıldınız mı naptınız

bırakamadığım, bıraksam da çok geçmeden tekrardan başladığım alerji ilacım.

uyku yapıyormuş. doktor "uyku yapıyor mu?" diye sorduğunda, "hayır, geç saatlere kadar uyanığım." diye artistlik yapıyordum ama artık uykumu getirmeye başladı. hatta az önce 30 saniye içinde uykuya daldım *. tabi ilacı içeli 2 saat oldu ama 3-4'lere kadar durduğum çok olmuştur. sanırım gerçekten yaşlandım ve ilaçlara karşı direncim azaldı*. yıllardır kullanırım, hiçbir kötü yan etkisini görmedim. öneririm -ama doktorun da onayı olsun.

yaklaşık 1 yıldır sol elim bilekten iptal, ha yine kullanılıyor, sadece gücü yok. dün ne yaptım? sağlam olan sağ eli saçma sapan şekilde zorladım. yaralar şişmeler yaşandı. akılsız olmanın verdiği yetki ile bugün daha fazla zorladım, daha şişi tam olarak inmemişti. *
sonuç olarak sağlam olan sağ elim daha fazla şişti, ağrısı sızısı başladı.

bende azıcık akıl olsaydı keşke. *

kesinlikle çok güzeldi yayın patogonyalı teşekkürler ve alkışlar

sporu yeren zargana

oldum olası kaslarımı genişletmem gerektiğini bilmeme rağmen şimdi aynaya bakıyorum da bu zargana kişiliğimi tuhaf bir biçimde seviyorum.
kaslarımla zarganalar arasında bir bağlantı olduğunu öğrenmemim üzerinden tam olarak bir sene geçti. bir kitap almıştım. okumadım ama karıştırırken gördüm zarganaları sonra kendimi spor salonunda buldum. belki de hayatımda yaptığım en iyi şeydi benim için. belki de hayatımda yaptığım en kötü şeydi benim için. belki de hayatımda yaptığım bir şeydi sadece ve anlam yüklememek gerekiyordu. spor hocası kesinlikle zargana gibi değildi ama bir levrek ya da çipura da değildi. belki geçmişte kocaman bir balinaydı. sahillere vurup insanları yutan cinsten. insanları bir kere yutmuş birinden yardım beklemek abes miydi? bunları düşünürken bacaklarımı sekiz derece açıyla kaldırıp kollarımı yüz seksen derece döndürmeyi becerebildim. tam olarak beş ay gittim. normal şartlar altında benim de bir balinaya dönüşüp insanları yutuyor olmam gerekirdi ama olmadı. ben balina olmak istedikçe bir zargana olarak evirilmeye devam ettim. spor hocası bu durumu çözemedi ve sonunda bir gün kulağıma eğilip, spor yaptıkça kişiliğin de eviriliyor, evirildikçe de vücudun başka türde bir değişim gösteriyor dedi. tamam dedim. ne yapmam lazım? bırak bu işleri dedi. o saatten sonra öyle bir zargana kişilik geliştirmiştim ki sporla açıkçası hocaya bir açılama yapmadan mekandan çıktım. direkt bankanın yolunu tuttum. sonra oradaki bütün paramı çektim, bir valize doldurdum ve spor salonuna tekrar döndüm.
sağ elimin işaret parmağını spor hocasına sallayarak senin kim olduğunu biliyorum lanet balina. sen benim gibi kıyıya vurmuş zarganaları ağzına atıp yutmak istiyorsun değil mi dedim. al sana beş yüz bin dolar. bu spor salonu artık benim. şimdi buradan uza ve başka zarganalara zarar vermeden yok ol dedim.

bir tuhaf baktı yüzüme. gözlerinin siyahı daha bir siyah oldu zemindeki kauçuk gibi. tamam dedi. aldı çantayı ve çıktı.
derin bir nefes alıp o an salona baktım.
benim gibi yutulmayı bekleyen diğer zargana spordaşlarım benden bir cümle bekledi.
dağılın lan diye bağırıp salona kilidi vurdum.