zaman tüneli

yere çer çöp izmarit atan şerefsizlerin izmir'de de olma durumu olan yağmur yağma olayı. adam 75 yaşına gelmiş içtiği sigarayı yere atıyor. zıkkım için peçete artığı.

youtube.com/shorts/zXUZNvjT...

hayatımdaki ufak çaplı yenilikleri telefonumun gizli bir kısmında fotoğraf ve minik notlarla birlikte kaydederek saklıyorum.

yeni eve taşındım mesela,
ilk alışverişim,
ilk kahvaltı,
ilk misafir hazırlığı vs.

hayata karşı hiç de öyle sevimli bir bakış açım ya da duruşum yok ama mental olarak ihtiyaç da duyuyorum ara sıra demek ki. *

jacqueline harpman tarafından yazılan bir distopya kitabı.

kitabı x'te o kadar çok gördüm ve konusu o kadar ilgimi çekti ki okumadan edemezdim.
hem uzun süredir distopya kitabı okumuyordum*, hem de bu distopya evreninin kadınlar arasında geçiyor olması da kitabı okumam için bir başka sebepti.

konusuna değinecek olursam yer altında, kapalı bir mağarada yaşayan ve yaşadığı mağara dışındaki gerçek dünyadan haberi olmayan kadının kendini keşfetmesinden, bir nevi yeniden doğmasından bahsediliyor.
kişi kaç yaşında olduğunu, nasıl gözüktüğünü, zaman kavramını, erkeğin nasıl göründüğünü, nasıl yıkanması gerektiğini ve daha birçok şeyi bilmez. kadın olup olmadığını bile sorgular bir noktada.
hatta her ne kadar kitabı kendi ağzından okusak bile sadece kendisinin yaşadığı bir durum da değildir, beraberinde 39 kadın da onunla birlikte aynı mağarada ve aynı odada kalmaktadırlar.
diğer 39 kadından en genci o olduğu için de en deneyimsizi de kendisidir.
çünkü diğer kadınlar hiç değilse okuma, yazma ya da basit matematiksel işlemler öğrendikten sonra kendilerini bu mağarada bulmuşlardır.

sonralarında ise en gençlerinden biri olarak yalnızca kendisi hayatta kalır.
yalnız başına geçirmek zorunda kaldığı keşif yolculuğunda yaşadığı umut ve umutsuzlukları fazlasıyla hissettirdi bana.

benim için fazlasıyla ilgi çekici ve birçok şeyi sorgulamamı sağlayan bir kitaptı.

penisimin fotosu var
olur da bir gün yüzüm tanınmayacak şekilde ölürsem
telefonumdaki penisten beni teşhis etsinler diye
emniyet güçlerine veya adlitıp uzmanlarına kolaylık

kıymetlim, sözlüğümüzün değerli yazarı.

yazın beni de.

ben ev araba alana kadar ölmesin. yüksek maaşlı işe girene kadar çalışmaya devam etsin. aylık 200.000 tl maaş alıyor zaten, bir zahmet işten ayrılmasın.

her çektiğimi paylaşmak için çekmiyorum. anı biriktiriyorum. çünkü insan hiç bir zaman şuan olduğundan daha genç olamayacak. geçen zamanı geri döndüremeyecek. yaşarken yaşama dokunan o kısa anlardan birer hatıra saklamak istiyor bazen insan. özellikle çocuklarımla ilgili olan.. hüzünlü zamanlarda dönüp mutlu anılara ait fotolara bakmak iyi geliyor.

aile hariç kimseyle hiçbir şeyi paylaşmayın. havadan sudan geyik muhabbeti yapın geçin.

saçın mı çıktı
hayırdır

şaka şaka
1 nisan

kimleri görüyoruz * yeniden hoşgelmiş yazar.

aylık vadeli mevduat oranını yüzde 41 yapan banka. özel bankaları bile geçti resmen. helal.

artık arzu ettiğini, aradığını bulmaktır.

meşguliyetlerim çoğaldı. sözlüğe zaman ayırabilmem neredeyse imkansız bir hal aldı.
beni anlayacağınıza eminim arkadaşlar.
sözlüğe emeğim geçtiyse hakkım helaldir.

kumarhane cenneti. ama çok çabuk yutuyor adamı. 2 günde bitirdi beni

çiğdem,
çekirdek,
dilek balonu,
dilek feneri.

otobüs hatlarını, metro istasyonlarını, mekanlarını, önünden geçtiğim dükkanlarını, çimenlerini, kaldırımlarını, kaldırımsız yollarını, dalgalarını, havasını, suyunu, anılarını unutmaya başladığımı şehir. pırpır’da, çolo’da hala ucuz bira var mı? kordonda içerken koşar adım mekdanıs’a gidip tuvalet sırası bekliyor mu hala çocuklar?

yaşayanlar bir gün ölür bir gün ölür elbette dedirtir.

bazen bir entrynin ortasında durup bunu yazan insanla bir masada oturup saatlerce konuşabilirim diye düşündüğüm oluyor. işte o anlarda fark ediyorum ki burası sadece bir sözlük değil, iyi kalemlerin birbirine göz kırptığı koca bir masa.
okumak başlı başına keyif ama burada okumak biraz daha fazlası. çünkü kimi zaman bilmediğim bir şeyi öğreniyorum, kimi zaman bildiğimi sandığımı yeniden düşünüyorum. en güzeli de, bütün bunlar olurken seviyeli tartışmaların içinde kaybolmak. kimsenin sesini yükseltmeden, ama fikrini eksiltmeden konuşabildiği o nadir yerlerden biri burası.
çok beğendiğim kalemler var. cümleleriyle insanın zihnini toparlayan, yüzde tebessüm oluşturan, bir de burdan yak bakalım coffee break dedirten. farkında değilsiniz belki ama yazdıklarınız, okuyan birinin gününe küçük ama etkili dokunuşlar yapıyor.
yani sözlük ben burada olmaktan epey memnunum. yazmak ayrı, sizi okumak apayrı bir keyif. iyi ki varsınız..

hella olsun valla. dünya kupasına bu çocuk sayesinde gidiyoruz. türk halkı olarak minnettarız.
biz senden razıyız çocuk.

benimdir. hiçbir şeyimi paylaşmam sosyal medyam yok zaten.