zaman tüneli

tahin helvası, otlu peynir, sarı leblebi ve atlet.
niye diye sormayın*

iyi hissetmek için kendimi zorlamamak. üzüleceksem bir süre içimde o hüznü hissedip üzülüyorum, ağlayacaksam sevdiğim bir şarkıyı açıp birkaç damla göz yaşı döküyorum. bir süre sonra rahatlamış hissediyorum.
biriktirdiklerimiz, bastırdıklarımız psikolojimizi daha çok bozuyor.

ekleme: hepi börtdey…

akışı takip ediyorum bakalım

1990 yılında seattle, washington’da kurulan amerikalı bir grunge rock grubudur.

tam 20 gündür 46 yaşındayım ve hayatımın yarısından fazlasında pearl jam dinledim. 1990’ların başında seattle grunge sahnesi yeni yeni patlamışken, pearl jam’in ilk albümü ten ile tanıştım. o albümdeki alive, even flow ve black parçalarını ilk defa dinlemem, kendimi okulun geri kalan bilmem kaç yüz kişisinden ayrıcalıklı hissetmeme sebep olmuştu. bunlar şu an bile isimlerini yazarken beni heyecanlandıran şarkılardır.

pearl jam’in kendine has duruşu, bana onların müzikten çok daha fazlası olduğunu hissettiriyordu. grup, hiçbir zaman popülerliğin peşinden koşmadı; mtv’yi ve büyük pazarlama oyunlarını eleştirdikleri, hatta ticketmaster’a karşı verdikleri mücadele, onların sahiciliğini gözler önüne seriyordu. tabii bu konuları o zamanlar bizden yaşça büyük abilerimizden dinliyorduk. grup, ticketmaster’ın bilet fiyatlarını yüksek tuttuğunu ve aracı ücretlerinin çok büyük olduğunu düşünüyor, hayranlarına karşı haksızlık ettiklerini düşünüyormuş.

grubun orijinal kadrosunda vokalde eddie vedder, ritim gitarda stone gossard, bass gitarda jeff ament, lead gitarda mike mccready ve davulda dave krusen yer alıyordu. zaman içinde davulcu değişiklikleri oldu ama vedder, gossard, ament ve mccready grubun çekirdek kadrosu olarak günümüze kadar kaldılar.

grubun 1991 tarihli çıkış albümü ten, özellikle alive, even flow ve jeremy gibi şarkılarla büyük bir başarı elde etti. bu yıl zaten grunge müziğin kırılma noktasıydı ve bu döneme adını altın harflerle yazdıran bir elin parmaklarından az grubun grunge müziğin mihenk taşları olarak kabul edilecek albümlerini yayımladığı yıldı.

grup 1990’ların sonlarından itibaren no code, yield ve binaural gibi albümlerle müzikal çeşitliliğini artırdı. deneysel yaklaşımları ve farklı sesleri bir araya getirerek her albümde yeni bir kimlik denemesi yaptılar. zaten bu dönemde grunge müziğin söndüğünü de söyleyebiliriz. yine de grup eski hayran kitlesini korurken yeni hayran kitlesi edinmeyi başarabilecek işlerin altına imza atabildi.

grup, dünya çapında milyonlarca albüm satışı ve sayısız konser deneyimiyle 30 yılı aşkın süredir aktif ve etkili bir şekilde müzik yapmaya devam ediyor. sonuncusu 2024 yılında yayımlanan toplam 12 stüdyo albümleri var.

rock ve metal müzik dinlemeye başladığım 90’ların ilk yıllarında tanıştığım, aynı türün öncüleri olan nirvana, alice in chains, soundgarden ve pearl jam gruplarının hiçbirini diğerinden üstün tutamam; ancak hayat şartları gereği (kalan sağlardan dolayı) bir müzik grubunun 30 yılı aşkın süredir bu kadar tutarlı ve aynı zamanda yaratıcı olabilmesi nazarımda takdire şayan bir durumdur.

aşağıdaki even flow şarkısı 17 ocak 1992'de seattle'daki moore theatre konserinde kada alınıyor. eddie vedder, çekimin başında klibin yönetmeni josh taft'a kameraların sahneye çok yakın olmasından, ışıkların bir konserden ziyade televizyon stüdyosu gibi çok parlak yanmasından rahatsız olduğunu belirtiyor.

tartışmasız bu tabii ki.

uyusunlar ya. gece gece rahatsız etme insanları.

nasıl sevildiğini asla anlayamadığım yiyecek.
ben ki tatlıya bayılırım ama asla sevemedim bunu, sevemeyeceğim. yani tahin helvası seven insan otlu peynir, sarı leblebi ve atlet giymeyi de sever gibi geliyor bana.* ne alaka diye sormayın.

en sevdiğim soğuk algınlığı ilacı.

grip olacağımı hissettiğim an içerim ve grip olmam ya da 2 günde atlatırım. o kadar seviyorum ki sevgilime de zorla* aldırdım, evinde dursun diye.

taze ekmeğin arasına tereyağı sürüp kaliteli helvayı basarak koca bir bardakla götürmek, en sevdiğim şeylerden biri.

iyisi muazzam oluyor. sen çok ayrı bir lezzetsin tahin helvası.

evet, kabul ediyorum. bir turkcell çalışanı olarak türk telekom kullanıyorum, ve çoğunlukla aldığım hızlar 500-700 mbps arasında değişiyor.

4g'ye göre bariz hız farkı mevcut, özellikle ülkemizde. ama burada bir sıkıntı var. birincisi, 4g doğal haliyle bu hızları oldukça potansiyel bir şekilde verebiliyordu zaten. bizim ülkemizde verememesinin sebebi, tamamen yetersiz yatırımlarla alakalı. ne yazık ki yaklaşık 1000 mbps hızlara ancak ve ancak 5g ile günümüzde ulaşabiliyoruz. birçok teoriye göre de 5g denen nane, 4g'nin gelişmiş versiyonunun arkasına sığınıyor vs vs.

2.sine gelirsek de, abi bu 5g neden bu kadar çok şarj yiyor? ulan tüm gün telefonu 4g'de öküz gibi kullanmama rağmen akşam eve geldiğimde günü %40 şarj ile tamamlarken, 5g ile kullanım sağlamaya başladığımda bu sayı %3'lere falan düştü. şaka yapmıyorum. inanılmaz bir şarj tüketimi mevcut. %3'e düştüğünde telefonu ilk defa ultra güç tasarrufuna almak zorunda kaldım sırf telefon kapanmasın diye. bu kadar da pil tüketmesini beklemiyordum açıkçası.

üçüncüsü de, hiç bir zaman her bölgede stabil hızlar alamazsınız. bazı bölgelerde 700-800 mbps verirken, bazı bölgelerde de maalesef 100 mbps'yi geçemiyor. ister istemez ''ulan biz ne anladık bu teknolojiden'' diyesi geliyor insanın. neyse ki eskişehir'in alanönü mahallesinde 700-800 civarı hız alıyorum da, bir nebze de olsa beni tatmin edebildi her ne kadar verimsiz olsa da.

(alanönü)

benim yerleşim yaptığım bölgeye gelirsek, sonuçlar oldukça iç sıkıcı. ertuğrulgazi mahallesi bu kadar potansiyelsiz bir mahalle değil arkadaşlar eskişehir'de. ama gelin görün ki, yaptıkları yatırım ortada. rezalt ötesi rezalet. ulan 4g yalın haliyle zaten 1000 mbps verebiliyor iken, siz ne ayaksınız ya?

bilmiyorum. bence tam bir fiyasko. zaten turkcell superonline çalışanları olarak, 5g'ye geçtiğimiz ilk gğün sistemlerimiz kullanılamaz hale gelmişti. biz de mecburen 4.5 g'ye geçmiştik, şuan halen daha aynı şekilde devam ediyoruz. sistemi ne zaman 5g'ye alsak, hiç bir şekilde ulaşamıyoruz. bu da 5g teknolojisinin bir ayıbıdır. ya da bu halen daha 4g'de, bizi mi 5g olarak kekliyorlari bilinmez.

neyse abi, durum bu işte. hayırlısı olsun.

kalksın uyuyanlar

özellikle şu 20'li yaşları:

bir öğrencim öğle arası yemeği olarak poşete sarılı çinko tabağının içine biraz lavaş ve biraz da helva koymuş gelmişti bir gün. öyle keyifli yiyorduki kerata bir süre onu izlemiştim çaktırmadan, helva deyince o öğrencim aklıma gelir.

göç zamanını kaçırırsan öyle uzaklara dalarsın işte leylek kardeş.

soğuk algınlığı etkilerini azaltır, sinüsleri rahatlatır, özellikle n-cort veya dalman aq (maalesef ilaç adı böyle) burun spreyleriyle birlikte kullanınca etkisi katlanır lakin felaket çarpıntı ve uyku hali yapabilir a-ferin sinüs dikkat etmek lazım.

psikoloji kitaplarını altını çizerek okuyorum genelde. geçmişte neleri kabullenirken zorlandığımı görmüş oluyorum.

aferin sinüs aferin. şimdi görecen gününü. bu bildiğin sinüsleri sırtından bıçaklamak.

ilk olarak true detective dizisinin efsanevi ilk sezonunun beşinci bölümünde rust cohle'un bar buluşmasında duyup adeta aşık olduğum kris kristofferson parçası. country türünün muazzam örneklerinden biridir. akustik gitarın büyüleyici telleri, tam kararında vurmalılar kris kristofferson'ın tatlı yanık sesi kulaklara adeta bayram ettirir.
casey's last ride

benim sadık yârim a-ferin sinüstür. burnumun şıp şıplığını durdurdu ve kafamı dumanladı. daha ne yapabilir ki..