zaman tüneli

gerçekten yaşandı bu dönem. pek başarılı olamadılar. ama hatırımda kalması ilginç. bu bilginin hatırımda kalmasını karabüklü bilim insanları incelemeli bence.

üstteki yazarla benzer sorunu yaşıyoruz, 29 senelik hayatımda daha bir yere yerleşemedim. 999 köyden kovdular, 1000. den de köy sistemini kuran kovdu.

makro sahalarda kıvrak bilek hareketleri olmasa da saha görüşü güzel. vay emenike vay.

yolu yokuştur.

çok enteresandır, bu başlığın ve başlıkta paylaşım yapanların eleştirildiğine hiç denk gelmedim.
halbu ki en anlamsız başlıklardan biri hedef göstermek gibi olmasın; ama cidden çok tuhaf bir dokusu var. koca muhabbetin son kısmından ne anlamam gerektiğini anlayamadığım için örselemek istiyorum herkesi. arkadaşlar, yani herkesin bir yerlerde ponçik mesajları var yani, havanız kime?
tamam tamam, benim yok. kıskandım. xd.
bende hep borç para muhabbeti, vardiya cetveli falan.
geçen işsizin biri
a
d
a
m
s
ı
n

yazdı büyük harflerle. onun dışında hiç heyecan yok.

çocuk sahibi olmak. hayattaki en irrasyonel ve biricik fobimdir efem.

istanbul’daki birçok semtin toplam kalabalığını aynı yerde toplayan, adım başı yemek yeri ve cafe barındıran devasa bir merkez harici muhtemelen başka bir şeyi olmayan halkın çaresiz durumu.

köyden indim şehire gibi hissettirdi.
hepiniz aynı yerde n’apıyorsunuz böyle kuzum,
oksijen bitti isyan ediyor atmosferde !

çok garip ama hayatta en korktuğum şey gerçekten düzgün ve güzel bir hayat yaşadıktan sonra kırklı ya da ellili yaşlarımda şizofreni olup akıl hastanesine kapatılmak. nereden aklıma geldi bu bilmiyorum ama neredeyse liseden beri en korktuğum şey bu. başarılı, güzel bir hayat yaşamışsın bir anda şizofren oluyorsun, korkunç.
en yakın arkadaşım psikolog, onunla bir gün bunu konuşurken benim bu korkumu aşmam için dedi ki "dionysos, şizofreni için genetik yatkınlık olması önemli yani ailede de olmalı o yüzden korkmana gerek yok bundan."
canım en yakın arkadaşım, kendisini çok seviyorum, beni rahatlatmaya çalıştı ama ailede uzak akrabaların ikisinde var arkadaşlar şizofreni teşhisi*. sonuç olarak ben daha çok korktum. zaten bizim aile genetiği süperdir. baba tarafında şeker, kalp ve tansiyon anne tarafında ise kanser ve şizofreni. mükemmel yani, teşekkürler anne ve baba harika genlere sahipsiniz. millet aile genetiğinden spora yatkın falan olur, bizimkine bak.*

dönem dönem düşünülüyor.ama ilk defa düşündüğümde ağlamıştım.annemi üzerim,bana kızar diye…

gençler küme düşmesin ya. ben de severim gençler'i. umarım bir şekilde kümede kalırlar.
kırmızı kara, başkent ankara.*

var'ın çağrısıyla iki tane "el var, penaltı" pozisyonu ve akabindeki goller vesilesiyle gençlerbirliği 0–2 göztepe skoruyla sonlanan maç.

çok ilginç bir his. umarım bana nekrofil bir sapık falan demezsiniz. ancak, şu sıralar yarım asır evvel öldürülmüş bir şaire feci şekilde hayranım. kendisini ve duygularını ifade ediş biçimi beni oldukça etkiliyor. her ne kadar aşka pek inanmasam da ben bu güzel adamın kalemine fena tutuldum.
(bkz: merhaba canım)

aslında artrmis 3 oldu görevimiz, 2 ler tertemiz oldu efor sarfediyorlar şu an. ama 3 işi biraz güç, çünkü onlar söz ve saz istediler, biz de mayadağdan kalkan kazlar, al topuklu beyaz kızlar diyoruz. ruznamçe devranı bu.

zihnimizde kazınmış bu müthiş sahne.*

nefis bir müzik topluluğu.

altay

keman, arp, mızıka, bando, lir, tar, bella, çav, ud, kaval, davul, kopuz, lir, saksafon başlıca. vurmalılara geçmek istemem orası favorilerim çünkü. özellikle ozan çolakoğlu ve kenan doğulu favori şarkıcılarımdır. pembe mezarlık ve model grubunu da 2011 senesin de çok dinledim.

yaparsın, yapmazsın ayrı ki bence yapma. ama bu eylem her insanın ömründe bir kez deneyimlemesi gereken bir şey kanımca.

kendime bir yulaf sütlü latte yapacağım, bunu düşünerek bizim salondaki büyük lacivert koltukta oturuyorum. koltukların rengiyle nasıl tam olarak aynı ton denk geldiğini anlayamadığım pijama takımım ve kardan adamlı panduflarımla birlikte. dışarıdan bakan biri beni göremeyebilir, aşırı kamufle olmuş haldeyim.*