kendini öldürmeyi düşünmek

çok uzun zaman boyunda peşimi bırakmamış bir şey. son 2 yıldır rahatım aslında, eskisi kadar beni yoklamıyor bu düşünce. 6 yıldır net olarak kafamda var. müstesna dönemler hariç hiçbir zaman kendimde o cesareti bulamadım. bulan insanlara hem çok acımışımdır (çünkü inançlı birisiyim ve bana göre cehenneme gidecekler. aynı zamanda intihar edenler daha eğitimli kişiler oluyorlar. zaten intihar oranlarına bakarsanız medeni ve müreffeh ülkelerde bu menfi manada oldukça artış göstermiştir. boş herif intihar etmez.) hem de benim zihnimde oldukça cesur bir intiba bırakmışlardır. her insan bu davranışı sergileyemez ve bu kadar radikal bir kararı asla alamaz. her neyse, bu gece birden yine aklıma geldi. nedendir bilinmez fevkalade müteessir hissettim. sanki bitap düşmüş, bedbin birisi gibiyim. sanırım inancım olmasa böyle bir şeyi kesinlikle yapardım. bu dengesiz hayatı sürdürmenin ne manası var ki? halbuki daha geçenlerde rab'be o kadar çok dua ettim ki ömrüm uzun olsun diye. ne kadar tuhaf. dengesizlik işte tam olarak böyle bir şey. neyse, bilmiyorum. şu an çok tuhaf hissediyorum. az evvel anlattıklarımın aksine cesur da hissediyorum. inançlı birisi olmasam belki yapardım, yapmalıydım. bilmiyorum, bilemiyorum.

inancin, dinin onemi iste. sonra biri aglasin din afyon ehueuhu diye. din olmasa belki bu adam intihar edecekti.

yapma etme, yaparsan sonsuza yakin yanacan zaten alimlerin dedigine gore, bigun dinden ciksan bile yok olacan. 2 ucu pekmezli degnek.

yasa gonlunce.

hiç kimse ya da hiçbir şey sizin için sizden daha değerli olmamalı. ben bunu biraz geç anladım ama anladım. yaşayacağınız çokça güzel ihtimaller var hayatta. o yüzden ölüm düşüncesini aklımdan geçirmedim hiç.

yaşıyoz olm işte gelmişiz bir şekilde bu dünyaya. yaşatmak için verilen çabalar bile tek başına yetecek bir şey.

bir kere akla düşünce, zamanlı zamansız, olur olmadık kendini yinelenen düşünce.

lütfen bu düşünceye sahipseniz birinden yardım alın ve içinizi açın dökün. yalnızlık daha da harlıyor bu isteği genelde. eğer anlatacak kimseniz yoksa bi mesaj uzağınızdayım. özellikle erkekler kimseye açamıyor içini saklıyor içinde. yapmayın anlatın, dökün. sizden bir tane daha yok.

#3224689#3224805
bu iki entry işte. gidin bu iki yazara sorun. ikisinininde aklından aynı şeyler geçiyor. ne bir eksik ne bir fazla tam olarak bu. şu iki yazının altına da imzamı atarım.
inanmamış olsaydım tek kurşun ile yapardım. psikolog falan boş iş hocam, sonsuz hayatın olmadığına inansam. bu kadar cefanın, üzüntünün sevincin ne anlamı var. zaten sonu ölüm değil mi? ha bir gün fazla ha bir gün az. bu kadar işte , beni inancım tutuyor.

çok anormal, rastlanmadık bir şey değildir. normal insanlar bile bunu, hayatlarının bir anında düşünebilirler.. ancak yerleşik bir düşünce olarak buna eğilimli psikiyatrik tipler açısından bu sorundur. kimileri ilgi amaçlı, kimileri gerçekten ölmek amaçlı eylemlerde bulunurlar. tıbbi destek, kontrol ve hastayı ona iten neden ve gerekçeler, öykü araştırılır. özgün ilaç ve terapi gerektirir.
buna yönelik düşünme sıklığı hafife alınmamalı tıbbi destek aranmalıdır.

dolaylı yoldan düşünmüştüm bir ara. gayet onurlu bir yöntemdi, bu sayede kimse arkamdan bana zayıf gözüyle bakamayacaktı da vazgeçtim sonra.
gitmek; gidene değil kalana koyar çünkü. o kadar insanı uzmenin vebalini ödeyemeyeceğime kanaat getirdim. ama hala ne bileyim..

intihar cinayettir ve de suçtur. haram ve suç olduğu şu ayetlerde anlatılır:

"kendi canlarınıza kıymayın/intihar etmeyin. hiç kuşkusuz, allah, size karşı çok merhametlidir. kim düşmanlık ve zulümle intihar günahını işlerse onu ateşe sokacağız. bu, allah için çok da kolaydır." (nisa 29 ve 30. )

ayrıca cana kıymanın büyük günah olduğunu söyleyen ayetler de yine aynı zamanda intiharı da yasaklayan ayetlerdir.

öf geldi ayetçi başı.

madem allah için bu kadar kolay her şey, insanların canını kıymasını engellesin, hayatın zorluklarını ortadan kaldırsın. sanki insanlar göbek atarak intihar ediyor. vallahi sürtücem kafasını cami halıfleksine.

kendi kararıyla kendi yaşamına son vermeyi isteyen birine neden üzülürüz hiç anlamam.
bazı insanlara ağır geliyor bazı şeyler. sana göre anlamsız olan şeylerin altında bazı insanlar eziliyor.
hep diyoruz ya "kendi hayatı kendi tercihi" diye.
konu kendini öldürmek olunca nedense bu cümleleri pek akla getirmiyoruz.

doğmak tercihimiz değil anladık da konu ölmek olunca niye bunca yaygara?
ötenazi hakkı niye yok mesela ülkede? insan hayatı bu kadar ucuzken, birbirimize hayatlarımızı zindan ederken, ülkede her geçen gün nefes almak zorlaşırken niye kimsenin çıtı çıkmıyor da konu ölme kararı olunca, aman ha!

belki tehlikeli bir eşik, belki aydınlanmanın kendisi.

başlığı ayet için uyandırmak demek bu düşünceye sahip insanlara yalnızca zarar vermek demektir. ayette yazıyor dur ya yapmayayım demeyecek yani insanlar.
he, ifade özgürlüğü müdür? evvet öyledir. ayni sekilde bu tanım da öyledir.
yani yapmayın etmeyin-bu şekildeki başlıkları çok akışa düşürmeyin bence, bu da bir tavsiyedir/dilektir.

vallahi dedikleri gibi ne ölümden korkmak ayıp, ne de düşünmek ölümü...
çok insani ve normal bir düşüncedir, herkes de hayatında en az 1 kez düşünür bunu, şu ana dek düşünmedi ise ilerde düşünecektir. hayatında hiç düşünmeden ölürse beyni yoktur.

(bkz: millet etkilenir diye intihar üzerine konuşamamak)

“eğer intihar fikri olmasaydı çoktan kendimi öldürmüştüm.”

-kim düşmanlık ve zulümle intihar günahını işlerse-
acaba burda kastedilen intihar bombacısımı?
kendi kendini öldürüyosan ok ama intihar bombacısıysan seni kötü yaparım demek isteniyor olabilirmi?
eğer burda kastedilen intihar bombacıları cehenneme gidiyor. kendi kendini öldürmek muhtemelen serbest sonucunu çıkarıyorum.

imanı zayıf insanın yapacağı iştir. gerçek bir müslüman karşısına çıkan sorunlarla daima mücadele eder ve her şeyin allah’tan olduğunu bilir.

hz. yusuf’u örnek alın.

ben bunu girdap gibi görüyorum.

denizcilikte falan girdabın o en dıştaki halkasının bi ismi var mı bilmiyorum ama ona asla kapılmamak gerekiyor. girdap nasıl yavaşça içine doğru çekiyorsa bu düşünce de insanın içini kaplamaya başlıyor.

yaşamayan insanların anlamadığı nokta şu: bu düşünce insana hiç sağlıksız gelmiyor(eskiden bana da çok saçma gelirdi). polyanna tayfanın zırvalarını bir kenara bırakırsak profesyonel destek almakla beraber en doğru şey insanın kendisini bu fikrin sağlıksız olduğuna ikna etmesi. belki de kendini manipüle etmesi.

çevremdeki insanlara böyle bir travma yaşatmaya hakkım yok fikri de kimi bünyelerde işe yarayabiliyor*.

hayat güzeldir çiçektir böcektir dangalıklarından sıyrılıp insan neye ne kadar tutunabiliyorsa ona o kadar tutunması bu durumu * kontrol altına alabiliyor.

(bkz: i'm thinking of ending things)