zaman tüneli

şimdi sorun geçti

bu ben olmadım hiçbir zaman sıkıntı da orada başladı. insan kendisini taciz edenle bile arkadaşlık kuracak kadar midesiz, aç gezerken kilometrelerce yol yürüyüp sanata düşecek kadar hayalperest, hakaret edene hizmetkar olacak kadar aptal olursa, yalnızlık koyduğu için herkesi kucaklamak için yüzünü bile görmeyen insanlar için mücadele etmişse o insan bu müthiş dereceye eremiyor arkadaşlar. şöyle düşünün; selam verdiğiniz herkes sizden nefret etmiş ömrünüz boyunca, birgün bakıyorsunuz ki sizin hayatınızı çalıp sizi uyutmuşlar zorla ve sizden merhamet bekliyorlar, içimde öyle büyük bir öfke ve intikam ateşi yanıyor ki, birisiyle yüzyüze gelsek valla onu mahvedeceğim. adaletsizlik yaşayan ve istismar geçmişi olan, hayalleri çalınan, hayal kırıklığı ve yalnızlık içinde sessiz sokaklarda yürüyen kim varsa beni anlıyor biliyorum, bu öfke suyla falan sönmüyor denedim, çıplak suya girdim 3000 rakımda hem de buz suyuna, ölmedi. beni yaktılar peki karanlıklar aydınlığa çıksın mı? ben çıkmam çünkü ben en kara gözlüden yaratıldım.

fenerbahçemizin üç tane karşı karşıya pozisyonu kaçırıp rakibin kendi kalesine attığı golün de kornerden ofsayta düşmeyi başararak iptal edilmesine sebep olduktan sonra 90+10da bulduğu golle ikincilik iddiasını sürdürdüğü maç

sanat sanatçıdan çıkıyorsa sanat için kalabalıklar için yada doğrusunu yazalım toplum için farketmez. ama günümüzde sanat nedir, sanatçı kimdir birbirine girdi. al sana havhav şarkısı. bilmeyen, bir şekilde tamamı olmasa da dinlemeyen kalmadı al sana kalabalık, al sana sanat bunun neresinde. tartışacak hiç birşey kalmadı. gerçekten boğuluyoruz bokumuzda.

fenerbahçe'nin sürekli karşı karşıya pozisyonları kaçırdığı maç.

bu kadar yeteneksizi bir araya toplamak büyük başarı, emeği geçenleri allaha havale ediyorum.

ankara kızılcahamam yöresinde, berçinçatak ve berçinyayalar şeklinde köy ismi olarak da kullanılmaktadır.

kavuştuklarımız.

yanlarında bir şişe şarap açıp onları kutlayabiliriz. şarap ile iyi giderler..

bahçe sahibi bir kuzenim vardı ben ne güzel uyuyordum, sonra bir gün beni makamına çağırdı ve dedi ki bana ulaş, ben de yargıya başvurdum ama orayı yaktım, sonra köyümüze haber gitmiş, pedere seninki delirdi demişler dedim işte bu oluyor hikaye. biz de delilik ata spor ah şu çılgın türkler işte. sonra bir tane bar var sayılardan oluşuyor herkesin giremediği oranın tuvaletini yaktım, evim zaten cayır cayır sobayla yanıyor gavur çamı gibi. benim kuzen devlet işte sözde, şimdi de diyormuş ki bu manyağı uyandırdık başımıza iş aldık, yahu kardeşim, uyutan siz, uyandıran siz, beni masumken utandıran siz, şimdi ben anadan üryan çıplak geziyorum utanmadan bunun sizinle ne alakası var. bu saaten sonra ayakta uyumam, dayakla da uyumam. ölüm uykusu isterim. bir keskin nişancı ve kalabalık meydan olsun, ibreti alem için öleyim ki, aşka inandı, kadınları bal tacı yaptı, herkes kardeş dedi, ondan nefret eden kadınlar için canını vermeye gitti kimse bilmezken, o yüzden öldürdük dersiniz. ölümden korkuyorum ama öyle yatalak falan olarak ölümden korkuyorum. bir hocamız vardı; hızlı yaşa erken öl cesedin yakışıklı olsun derdi, güzel söz benim favorim budur yani.

kimlerdir hatırlamıyorum ki.

kendi değerlerini sıfır etmek için çaba sarf edip sonrasında hayatımızdan silik yiyen insanlar..

eski türkiye'nin mümtaz ve yılmaz başsavcısıydı. ecevit'in merve kavakçı'yı tbmm'den, şımarık bir liseli kızı, tekaütü gelmiş yaşlı bir edebiyat hocası gibi kovmasının ardından, kendisi de bu durumdan vazife çıkarmış, kavakçı'nın evine gece baskını yaptırmıştı. başbakan ecevit '' o kadarına da gerek yok'' deyince muhterem başsavcımızın bu girişimi akim kalmıştı. emekli olur olmaz milliyetçi hareket partisi'ne yanlamış ama daha dakika 1'de kendi kalesine gol attırarak, oyun alanını terk etmiştir. zira bir toplantıda türkçe ezanın güzelliği ve gerekliliği üzerine görüş belirtince politik hayatı başlamadan bitmişti.

bak bizi böyle yaralı bırakmayın ya öldürün ya yaşatın

190'ı uzun zannedenleri göstermiştir. erkeklik sınırı 2 metreden başlar. gerçek bir erkek 2 buçuk metre olur. ayrıca:

bunlar allah’ın lütfu, bunlar allah’ın cezası. şimdi nuh’un gemisine döndük ben bütün hayvanları alıyorum özellikle dişi olanları, dişilerde de tek dişi bile olmayan şiddet mağduru kadınları zaten kesin alıyorum ama büyücü teyzeler ve tohumları kalıyor. bu gece güzel rüyalar görmenizi istiyorum hanımlar, özellikle tuğba sana sesleniyorum, yani hem hayal kuruyorsun hem de benden kaçıyorsun. kimi sevsem kaçıyor ne mendebur çapa düştüm arkadaş. nuh demeyip peygamber de demiyoruz, biz herkesi eşit kabul ediyoruz, makam mevki sizindir büyüklerimiz biz aşk istiyoruz ve aşkı içimize alıyoruz heheeh. (erkeğin o..busu oldum galiba hanımlar sorry)

insan çok farklı olaylar yaşayınca ve çokça yaşayınca kafayı sıyırıyor benim gibi. özleme falan yok hüçbir duygu yok. savaş da gördüm günlerdir elektriksiz bir evde durdum ne bileyim.

sanat, insanın duygu ve düşüncelerini çizgilerle, sözlerle yahut seslerle dışavurmasıdır. yani kaynağı insandır. bu yüzden sanatı, insanın içindeki o son derece öznel ama bir o kadar da tanıdık varoluş sancılarıyla sınırlamak ne kadar yanlışsa; onu yalnızca toplumun içinde bulunduğu ve bana kalırsa dev bir tiyatro sahnesini andıran o 'ulvi amaçlara' indirgemek de o kadar yanlıştır.
sanat insandır.
insan ise özgürdür.
ve özgürlük, kendisine çizilen sınırları kabul etmez.

bence vücutları başlığı yerine buraya dönelim biz.. orası tehlikeli az..

doksanlı yılların kızları yaptı ama şimdiki kızların bunu yapacağını sanmıyorum bence sözlükte de bunu yapacak bir kız yoktur.

futbol korkakların ve tedesconun işi değil !!!