zaman tüneli

aşağı yukarı durum aynen bu şekilde.

zamanında kendisini açıkça "erkek şovenisti" diye tanıtan biri olarak şimdilerde yaşasaydı "kiliktif kivrimlir bini giri diğil" dese de kesin magacı olurdu gibi önyargılarım mevcut.
bazen "basit düşünmek iyidir" diyerek kafa yormamak kolayıma geliyor. objektivizm'in direği akılsa, aklın direği hangi cinsiyettir? bu indirgemede akla cinsiyet biçecek kadar içten içe basiretsiz bir insana su veren itfaiyenin hortumu gerçek midir? devlet bahçeli, "bunlar hortumu kendilerine bağladılar" derken haklı mıydı? veseyre veseyra.
kadının söyledikleri ve arkasında durdukları sebebiyle tartışmaya kapalı bi ikili gibi.
biyolojik determinizmde kahvehane retoriği. *

çok güzel, mis gibi bir gündü, hava da güzeldi. 10 üzerinden 10.

bir çok yorumunun içinden en beğendiğimi bırakıyorum.
lamma bada

evet gerçekten gözlemlediğim bir şey bu. iki üç tane şehir gördüm. istisnasız hepsinde aynı. ya tamamen kapanıyorlar ya da tamamen soyunuyorlar. hiç arasını görmedim. o sıradan giyinme 2010'larda bitti sanırım. bilaistisna herkeste korkunç bir teşhircilik var.
ya böyle aşırı mini, dekolte, iç gösteren tayt giyiyorlar ya da gördüğüm kadarıyla çarşaf veya burkayla geziyorlar. teyzem gibi (kendisi artık emekli hemşire sayılır. yaşlandı.) başı açık, sıradan giyinen (pantolon, etek, tişört) kalmadı. derslere jartiyeriyle gelen bir kız var sınıfta. hoş geldin yeni dünya.

tartıya çıktığınızda gördüğünüz rakama verilen ilk reaksiyon.

acıyı ağırlamak ve ona misafir olmaktır.
uçurumun kenarında açan bir çiçek misali.

başıma gelen olay. bu dünyayı mahvedeceğim, çalkalayıp karman çorman edeceğim, ne ırk kalacak ne de ayrım herkes insan bilinecek bakalım daha yeni başladık. sektörde yeniyim. rahatlayana kadar her şeyi bozacağım. yemin ederim size lucifer neymiş göstereceğim. benimle uğraşanın çocuğu olmaz. ağır ağır değil dip akıntısı bu, mhp akıyor sıra akpye de gelecek. misyoner ve paşa torunları sizi de biliyorum. herkesle tek tek uğraşacağım. sabrım taşarsa memuriyeti bırakırım o zaman olay başlar önder öztürk. bu işin artık şakası yok. kel mel sökmez bana sen benim öfkemi görmedin daha, seni biliyorum kedi suratlı psikopat ama sen benim yumuşak yüzümü gördün. içimdeki ateşi kusarsam ne kadar ciddi olduğumu göreceksin. istanbul teşkilatı çerezdi, kayseri ve sonra sırada neresi var göreceğiz. olcay benimle bakalım şimdi kim karga kim kılavuz. bu mecraya yazıyorum hala, formatı bozmuyorum veya hack işi yok ama kovup duruyorsunuz, usule uygun açık gideceğim, yine atarsanız sizi de şikayet edeceğim. kusura bakmayın kovulmanın da bir sınırı var, benim sınırım yok. iyi geceler.

şok'tan aldığım "ebru" sıvı sabunla kendimi köpürte köpürte yıkıyorum. tertemizim. evden çıkınca da yine ilk şok markete uğrayıp "niche" parfüm testerlarından sıkıp işe gidiyorum. mis gibiyim.

güleryüzlü olmayan bu işe atılmasın.

foto gittiyse bir daha gelmez.

bazı “eserleri”:

ermeni rahiple mektuplaşmalar (1989)
kürtler üzerine tezler (1990)
kürt bahçesinde sözleşi (1993), (abdullah öcalan ile söyleşi)
dirilişin öyküsü (1993) (abdullah öcalan ile söyleşi).

çok kısa bir empati yaparak sonucu paylaşıyorum. insanla uğraşmak zor. işleri zor kısaca.

cern’de calisan bilim insanlarının gündelik cümlesi

bunlardan birini dövememek içimde kaldı. geçen gün kolyemin ucuna takmak için harf bakıyordum. zaten uzun zamandır arıyordum ama beğendiğim bir şey bulamadım. gümüş istedim ama baktım olmayacak altına yöneldim. o sırada bir de pırlantalara bakayım diyerek birinden içeri girdim. sanki üzerimizden fakirlik akıyormuş gibi bir tavırlar. adamın yüz ifadesi sen bunu alamazsın der gibi bakıyor. zaten getirdiği e harfi de domestos mikrobuna benziyordu. sinir olarak çıktım. az ileride kuyumcuya gidip şen şakrak bir hanımla* sohbet ederek parayı altına gömdüm. oh, sefam olsun. sen de bok ye pırlantacı.

bazıları bu işi yapmasın.

mejaya burcun ne diye sorulunca olacak durum. ne oldu meja foton gitti.