zaman tüneli

ınsanligin onune bir gun gelip kaderini tayin edecek olan 'buyuk filtre'yi gecebilmek icin gerekli olan bir yaklasim ve felsefe.

pavyon hesabı gibi fatura kesiyor, onun yerine gerçek bir pavyonda eğlenip, kafa dağıtmak daha iyi.

akp dönemi.

bir insanın tek başına değil, çevresindeki insanlarla “büyük” görünmesi durumu. genelde o kişinin gücünden, konumundan ya da popülerliğinden beslenen, çoğu zaman da “abi sen haklısın” çizgisinden pek çıkmayan çevre.

tek başına sıradan olan bu insanlar, birlikteyken kalabalık yaratır.
kalabalık büyüdükçe de yapay bir önem hissi üretir. yani asıl konuşan insan değil, insanın etrafıdır.

açıkçası bir deliliğini görmedim. kaldı ki deliler aslında hep doğruları söyler...

türkiye'nin en güzel kadını olduğunu düşünürüm hep.

sıkı bir beşiktaşlıdır kendisi.

eğitimden başka her halta burnunu sokan mahlukatın söylemi “adalar denizi” :)

haydaaaaaa….

yine mi sen insanı..

gerçek adı adalar denizidir, adalar denizi insanıyız.

evime gitmek yahu pazar günü çalışmak nedir

birine yaslanmak. belki bir omuz. belki şöyle bir uyku tam o yaslandığım yerde….

“hadi gir ruhuma sar beni, çal fikrimi deli et beni,
fırtınalar kopar içimde, unuttur bana kendimi..”

1- insanlığa karşı henüz tavır almamış, uykusunda kehanet sayıklayan 1 yaşlı mağara ejderi.
2- ejderhalarla konuşmayı sağlayan 1 kadim kolye.
3- gölgesinden bağımsız hareket eden 1 yavru üfürükçü kara kedi.
4- iç tasarımını rüyamda görüp çizeceğim 1 kaçış kapsülü.
5- tüketilmesi elzem muhtelif alkollü erzak.
6- ısırıldıkça “daha az ye lan” diye fısıldayan, vicdan azabı veren 1 sihirli cips paketi.
7- yanlış büyü yapılınca küsen 1 büyü kitabı.
8- zamanı birkaç dakika geri sarabilen 1 kırık kum saati.
9- üstüne örtülünce anında uyutan, geçmişi replay’e almayan 1 köy yorganı.
10- ihtimalleri gösterip seçme cesareti bırakmayan 1 küre.

şartlar sağlanırsa, kapıyı kapatın. hep birlikte kaçıyoruz bu lanet gezegenden.

güldür güldürde naime’nin canlandırdığı rol aklıma geldi.

(bkz: pis kolog)

bursa büyük şehir belediye sitesinde atatürk logosu var. bahsedilen şey başka bir tanıtımın içinden çıkarılan portre. gene de akp denen ahlaksız oluşumun belediyeye çökmesini göz ardı etmez. siyasi yargı darbesi.

günaydın eyyy sözlük ahalisi günaydın.
böyle diyince de sanki sizi azarlayacakmışım gibi oldu.
neyse, bugün elzem bacınız bir iki hava almak için deniz kenarına gidecek.
evde çalış, bacılarla evde buluş derken aldığım hiçbir kazağı giyemedim. insan içine çıkmayı unuttum. asosyal oluyorum baya bildiğiniz.
aslında içimdeki ses “amaaan gitme boş ver” diyor ama onu susturuyorum.

bugünlerde de ankara’da trabzon günleri varmış. 4 sene önce arkadaşlarımı zorla götürüp horon teptirmiştim. şimdi ise hepimiz bir yerlerdeyiz. ah zalım hayat ah..

neyse, konudan konuya geçtik. şimdi bi’ çay koyayım evdekiler daha uyur fosur fosur hatta kardeşim horluyor. onları beklersem kahvaltı 12ye kalır ama benim 12de evden çıkmam lazım. su kaynayana kadar da hâlâ aylanur sürebiliyor muyum diye test edeceğim. azcık süsleneyim kız.

beraber gideceğim arkadaşımın yanına zorla sürüklenmiş küçük kardeş gibi hissediyorum o yüzden bari bir rimelim aylanurum olsun di mi?

görece uzun bir aradan sonra bu başlıkta olmak duygulandırdı. bu başlık beni hep 3-4 sene öncesine götürüyor da..
neyse* günaydın minik kahveli şekerlerim, hepinize günaydın.

ben küçükken çok asik olurdum. ergenlik geldi yine asik oldum. ama hep ögretmenlerime.ilk genćlik geldi nerede aykiri tip var onlara kalbim atti. gençlik geldi hayata durusu güzel olana asık oldum, solcuydum kalbinde sol olana. ise girdim amirime asik oldum. başhekim yardimcisiydi. sonra para kazandim parami yiyenlere asik oldum. sonra o bitti kafamda bir ışık yakanlara aşık oldum. ben cıkmazdayken tam köseye sikismisken o ışığı bulmama yardim edenlere. sonra hayat arkadaşima asik oldum. beni herşeyimle kabul edişine.

o gitti ask bitti. ben kaldım. ask insandan büyuktür.

insanların ve toplumların, akıl, irade ve teknolojiyle sürekli daha iyi bir hâle gelebileceğine inanan bir düşünce akımı bu.
temelde şunu söylüyor: insan “olduğu gibi” kalmak zorunda değil. daha güçlü, daha zeki, daha uzun yaşayan, daha özgür bir varlık olmak gerçekten mümkün. sınırlarımız sabit değil; onları aşabiliriz.

bu akım sadece kaslı bir beden ya da ölümsüzlük peşinde koşmuyor. daha aydınlık bir zihin, daha adil bir toplum, daha anlamlı bir hayat… bunların hepsini kapsıyor. çoğu insan bunu transhümanizmle karıştırıyor, hatta aynı şey sanıyor. oysa extropianism biraz daha geniş, daha derin bir vizyon taşıyor. sadece bedenimizi ve beynimizi geliştirmekle kalmıyor; düşünce tarzımızı, kültürümüzü, sosyal yapılarımızı da sürekli olarak iyileştirmeyi, evriltmeyi hedefliyor.

karşı çıkanlar genelde aynı noktaya takılıyor: “ne kadar ileri gidersen git, sonuçta canlısın. bir yerden sonra teknoloji yetmez, kırılganlık hep kalır.” haklılık payı var elbette. var olmanın kendisi zaten risk dolu bir macera. ama extropianlar da şöyle diyor: “o riski kabul ediyoruz. yine de ilerleyelim. durmak, geriye gitmekten beter.”

özetle: insan değişebilir, kendini aşabilir ve bunu akıl yoluyla yapabilir. pesimist bir karamsarlığa teslim olmak yerine, umutlu, cesur ve biraz da heyecanlı bir şekilde geleceğe bakma felsefesi diyebiliriz buna.

averaj maçıydı kazandık. pek umudum yok şampiyonluk için. gs tökezlerse bu puanlar işimize yarayacak. hayırlısı.