artık kimsenin psikoloğa gitmemesi

çevremde her geçen gün daha çok farkına vardığım değişindir. çünkü artık herkes terapiste gidiyor.

tamam tanım olarak kâğıt üzerinde farkları var psikolog ile terapistin ama psikoloğa gidenler de kulağa daha havalı geldiği için ya da psikoloğa gidiyorum demeyi sorunluyum demekle eşdeğer gördükleri için olsa gerek, terapiye gidiyorum demeyi tercih ediyorlar.

ha bir de terapiye gidenler aynı zamanda “zorbalama” ve “deneyimleme” gibi gıcık kelimeleri kullanmayı seviyorlar.

birazdan uyku terapisine gireceğim.

bir seans olmuş 4000tl afedersin.. haftada bir baslayip ikiye, sonra üçe çıkıyor. 48000 tl. hadi terapistin de indirim yaptı çok geliyorsun diye olsun 40000 tl. bu parayla neler yapılır falan diye değil de nasıl gitsinlerdi insanlar psikologa.

gitmeyebileydim hiç gider miydim psikologa
gitmeye, bileydim
gider: miydim
hiç: psike

siz psikolog harici kimden terapi alıyorsunuz diye düşünüyorum boşluğa bakıp.

ben de yeri geliyor terapistlik yapıyorum,
yoksaa…

herkes birakti ben basliyorum.

bütünüyle kuşkudayız.

pavyon hesabı gibi fatura kesiyor, onun yerine gerçek bir pavyonda eğlenip, kafa dağıtmak daha iyi.

seansı 7000… her ay ciddi bir rakam.

hepimiz deliriyoz

kisileri, turlu yol ve yontemlerle insanliktan cikartip sonrasinda sozde cozumler sunar gibi yaparak paralarini carpmak da bu doneme yakisan bir taktik olsa gerek.

koyunlugun sonu, mezbaha onunde kasabini beklemektir.

daha önce yaşadığım bir travmadan dolayı zor bir dönemden geçerken gidiyordum ve bana gerçekten de iyi geldi. uzun süredir iyi olsam ve çok şükür yeniden psikoloğa gitmemi gerektiren bir durum yaşamasam da yine olsa yine giderim. hiç de pişman değilim..

direkt psikiyatri.

psikiyatri servisleri genelde dolu. psikolog yoğunluğunu bilmiyorum ama.. onlara karşı mesafeliyim. ancak doktor iyidir, candır..

psikiyatıra ulaşamazsanız eczacınızdan ya da bir arkadaşınızdan ilaç da alabilirsiniz üç aşağı beş yukarı benzer bir ilacı reçete edecektir zaten.

(bkz: psikologlara su katılması)

bir ara tavsiye üzerine genel olarak memnun kalınan bir psikoloğa gitmiştim doğrusu, instagramdan da takip etmeye başlamıştım, arabasıyla 200 km hız yaptığı anların videosunu paylaşınca içimden önce kendini tedavi et diyip bıraktım.

daha da hiçbirine gitmedim.

benimkisi tamamen parasızlıktan. ben su ile konuşuyorum. derdimi suya anlatıyorum. faydasını görüyor musun? diyeceksiniz haliyle. görmüyorum. suyun da derdimi dinlemesi lazım konuşması lazım lakin biliyorsunuz maalesef bu imkansız.

psikologların kendini iyice bir halt sanması ve 5bin, 10bin seans ücreti istemesindendir.

ulan her ay o parayı vereceğine, kişi gider 3-5 gün gezer dolaşır, daha iyi.

iyice şu hayat koçu falan tayfaya döndüler. kimi kıstırırlarsa onu.

çünkü psikologa verdiğim fahiş ücret psikolojimi bozuyor. o yüzden gitmiyorum.

elbette insanların gitmemek için farklı bahaneleri, kendilerince haklı oldukları taraflar vardır fakat sizi asla yargılamayacak, hayatınıza ve olaylara/travmalara başka bir pencereden bakmanızı sağlayacak sırdaş olayı da ucuza olmaz zaten.
fırsatınız varsa gidiniz efendim, sağlıklı psikolojideki insanların çoğalması şart.

çünkü devletin halkın mental sağlığını önemsememesi, psikologların ise dükkan açıp fahiş ücretlerle kısa yoldan zengin olma hayali sebebiyle olan terapi görmek isteyen ama fakirleştirilmiş türk milletine oluyor.

elin memleketinde her yerde kolayca ulaşabileceğiniz intihar yada mental kriz telefon hatları bile türkiye'de yok. olması için herhangi bir çalışma olduğunu da düşünmüyorum. çünkü bu telefon hatları gönüllülük esasına göre çalışıyor genelde. haliyle kar getirmeyen bir işe türk milleti niye yatırım yapsın. hastaneler ve okullar bile özelleştiriliyor. sözde şehir hastaneleri var ama binaları devlete ait değil, yandaş şirketlere ait. sağlık bakanlığı orada kiracı. çeşitli sebeplerle doktorlar ya özele yada yurt dışına geçiyorlar ve zaten hastanelerde doktor bulmak eskisi gibi kolay değil. okulların hali de ortada, tuvaletlerde sabun bile bulunmuyor, temizlik görevlisine ayıracakları ödenekleri yok. üstüne ipsiz sapsız öğrenciler de eklenince veliler özel okullara mecbur ediliyor. yani sağlıktan eğitime her alanda devlet abd tipi ekonomiye geçti. her şey doğrudan veya dolaylı olarak özelleşiyor. yani biz devletten hizmet almak için boşuna vergi, sgk falan ödüyoruz. boşuna para veriyoruz. paralarımız bir avuç yandaş köpeğin cebine gidiyor. altın varaklı pudra şekeri partilerine, yandaşların yurt dışı gezilerine, son model makam araçlarına, trt spor'da pompaya falan harcanıyor.

insanlara psikoloğa gitme teşvik edilmiyor, mental danışmanlık hizmetlerine ulaşım kolaylaştırılmıyor. paran varsa canın isterse gidebiliyorsun. yani halk sağlığı düşünülmüyor. insanlar bunalıma girmiş, cinnet geçirmiş, ailesini katletmiş, intihar etmiş vergi verdiğimiz hükümetin umurunda değil. sağlık sektörünün de umurunda değil. herkes kazanacağı paraya bakıyor artık. abd gibi. tişikkirlir irdiğin.