zaman tüneli

anlaşıldı ben ağdaya gideyim bari.

özlem tekindir şahsım nazarında. keşke yine o güzel sesiyle haykırsa ve bomba gibi bir albümle çıkıp gelse. ayrıca şebnem ferah özlem tekin’in getir götürünü yapar bunu da not düşmüş olayım.

(bkz: diko) kesin sövmüştür. ayıp ya.

üzüldüğüm erkektir.

erkeklik iddiasında bulunmasın. gitsin ağda yaptırsın kaşını gözünü düzelttirsin.

başkasının yaptığı kahve hep daha güzel geliyor …

nezahat teyze var komşu.yalan,kendini övme,hep üst perde,başkasının emeğini görmeme,nazar (anında baksın düşersin),hep bir erkek çocuk sevgisi ne ararsan onda var jdjd .
zor bir karakter.

baldan tatlı olduğu söylenen kahvedir, yok o sirkeydi. *

işaret etmek. dikkat çekmek. tanımlamak.

aydın

dernek başkanı belli. (bkz: diko)

şair ülkü tamer'in üyesi olduğu dernek olarak anlatılınca varlığını öğrendiğim dernek. sözlüğümüzden de üyeleri olduğuna kalıbımı basarım.

"alakadan teyyare selam söyle o yare" demek istemiş şair ama acemi şair olduğu için ağzına yüzüne bulaştırmış.

bizdeki tarikatlar gibi çocuklara cinsel istismar skandallarıyla bilinen dinci örgüt. buradan

yıllardır bilgisayar oyunlarında insan öldürme simülasyonları deneyimliyoruz ve hiç kimse bunun anormal bir şey olduğunu sorgulamıyor. ilginç.

gerçek hayatta yapılamayan şeylerin bu tip simüle ortamlarda yapılarak bir sahte tatmine ulaştırma amacı var. fakat neden insan öldürme vakası bu kadar seviliyor ve normal karşılanıyor veya böyle bir tatmine ihtiyaç duyuluyor? yani şu saçmalığa bak: el kadar veletler ekran başında keyifle insan öldürme antrenmanı yapıyor. ha biz de içinde bulunduk bu oyunların çocukken kaçınılmaz olarak. beni sarmazdı. counter oynayanları bir tık cahil gibi bulurdum. bence haklılık payım var. ilkel ilkel güdüler.

bu bir alışılagelmişlik işin özünde. ve ruh hastası bir faaliyet. artık bu farkındalık vuku bulmalı.

başındaki papa 14. leo, ilk bakışta ve teoride çoğu insanın karşı çıkmayacağı sözler söylüyor. barışçıl bir insanmış gibi görünüyor.

benzer zihniyeti 11 yıl önce ab politikacılarında görmüştük. 2015 yaz aylarında başta merkel olmak üzere avrupalı politikacılar, kapıları bir milyondan fazla istilacıya açmıştı ve sonra pek hoş şeyler yaşanmamıştı. günümüzde ve son yıllarda, o zamanlar aldıkları kişileri geri gönderebilmek için kırk takla atıyorlar.

daha önceden denenen ve işe yaramayan yöntemleri olduğu gibi tekrarlamak yine işe yaramayacaktır. son 1400 yılın tarihinden örnekler vermeye gerek yok, sadece güncel olaylar ve son yirmi yıldakiler yeterli.

papa salak veya düşük zekalı değil. ya hristiyanların önümüzdeki yıllarda vahşice katledilmesini istiyor ya da birilerinden rüşvet alıyor, ki vatikan tarihi bunun örnekleriyle doludur.



donald trump

dünya ve insanlık yeni bir orta çağ'ın içine yol alırken "ben de koyujem hee" diyerek sahnede yer almaya çalışıyor herhalde vatikan semt muhtarlığı. yakında cennetten arazi satışına da başlayabilirler.

temizlik, paklık, zarafet anlamlarına gelen kız ismi, nezih ile aynı kökten gelir.

dünden bu yana her yerde yine bilgisayar oyunlarının tehlikeleri ile ilgili başlıklar, haberler, tv kanalları bile çoşmuş durumda, işin şiddet boyutunu geçip, oyunların müslümanlığa karşı, bir müslümanın bilgisayar oyunu oynanaması gerektiğine kadar getiriyorlar. inanılmaz bir propagandaya tabi tutulmuş durumda oyun sektörü tekrar. bilgisayar oyunlarıyla ilgili yasanın meclisten geri döndüğü şu sırada, çok manidar hareketler. müslümanlık cahiliye dönemini yaşıyor gibi tekrar.

işin doğrusunu söylemek gerekirse, en başında o kadar güzel işler yaptı ki; son zamanlarda yaptıkları, insanların gözlerine bariz bir şekilde batmaya başladı. yaptıklarını on yıllara ayırırsak, şu an geçtiği hatalı ikinci on yıl diliminde ve biraz daha zorlarlarsa, yaptıkları o doğrular da silinip gidecek. gerçi yapılan yanlışlar o kadar büyük ki, insanlar doğruları görmezden gelmeye adım atıyor.

“ne yaptı?” diyenlere ya da “ne yaparsa yapsın, yaptıklarını yanlış olarak görenlere” destan anlatacak kadar geniş bir kafam yok. zaten destan da anlatsam anlamayacaklar. şunu net olarak söylemek isterim ki; 2015 civarlarına, hatta 2018 yılına kadar bile ülke o kadar kötü durumda değildi. ama ondan sonra kayış koptu, gitti.

oraya kadar çalma çırpma vardıysa bile, ülke o kadar iyi durumdaydı ki belli olmuyordu. ama sonrasında bu durumlar çok daha göze batmaya başladı ve ülke geriledi. bedelini halk ödediği için de birçok partinin işine geliyor; o da ayrı bir konu.

bu tür ortamlarda siyaset konuşmayı sevmem, hatta imtina ederim; çünkü ne söyleseniz sizi bir tarafa yapıştırıp sonra da duvara yapıştırırlar. insanlar nedense bunu yapmayı çok seviyor, nedenini anlamadığım şekilde. uzun süre yaptıkları doğrular ile ilerledi ama bundan sonra o doğrular yetecek mi, göreceğiz. bir de şu var: karşısında gözü pek kimse olacak mı, yoksa yavuz hırsıza malum hırsızlar mı rakip olacak. hayat kısa; söylediklerimi göremeyecek olanlar olacaktır ya da belki ben göremem. ancak ne olursa olsun, ülkem ve ülkemiz için en hayırlısı olsun.

sözlük ortamında uzun zamandır bulunan biri olarak söylemek isterim ki, çoğu tanımımda bu vardır. lütfen, bile isteye incitici ve aşağılayıcı tanımlardan uzak duralım. gülecükler ile kalın.

şimdiiii bunun bunla ne alakası var?
öncelikle okul saldırılarında hayatlarını kaybedenlere allahtan rahmet ailelerine baş sağlığı ve yaralılara acil şifalar diliyorum.
biz bu hale göz göre göre geldik, bu gibi sloganların bununla alakasını hâlâ çözebilmiş değilim?
hiçbir mafya dizisi ile de bilgisayar oyunuyla da bunu bağdaştıramazsınız, bağdaştırıp da olayın asıl suçlularını ödüllendiremezsiniz!
bugün gençleri geleceksiz bırakan veya sorumluluk almayan düzende, gençleri umursamayan ailelerde ve bugün her fırsatta düşmanlık arayan kimselerde sorunun kaynağını aramak varken neden hâlâ bu çemberin etrafında dönüyoruz ki?
bu ve bu gibi kimseler nefret ekerken ne biçmeyi düşünüyordu ki? insanlığın zayıflık olduğu merhametin görülmediği kibarlığın eziklik olduğu zorbalamanın insan eğlencesi olduğu suçluların idol olduğu bir yerde absürt bir sloganla bağını gerçekten hâlâ anlamış değilim şiddet marifet gibi gösterilirken ne alaka diye sorarım ben baba?
bir daha sorayım ne alaka?
çözüm yok çözüme dayalı bir şey yok ortada, anca boş gevezelik.
insanlığın kalmadığı bu devirde mantık aramak da saçma aslında ama açıkçası bu kadarı da şaşırtıyor insanı.

insanlar gerçekten çok enteresan. bilgisayar oyunları dünyada var olan şeyler üzerine geliştiriliyor. silahlı oyun dediklerinizin bir kısmı ikinci dünya savaşı konulu savaşlar. bayağı normandiya çıkartması'nı falan oynadım ben. pembe dünyalarınız zedelenmiş olabilir ama bu olaylar oldu. o zamanlar bilgisayar da yoktu. daha oyunlara gelme şansımız yok yani.

size kendimden temiz bir örnek vereyim. ilk olarak 11 yaşımda gta oynamaya başladım. çıkan bütün gta oyunlarında da şehrin içinden geçerek oynadım. ilk oyunda en sevdiğim şey "gouranga" idi. bir grup turuncu kıyafetli insanı aynı anda öldürdüğün zaman kazandığın bir bonus gibi düşünebilirsiniz.

sonrasında, içinde silah olan bir dünya oyun oynadım. savaş temalılardan, şehirde isyan çıkartmaya, uzaylılarla savaşmaktan, holivud stayla dünyayı düşmandan kurtarmaya kadar. askerde g3 ile attığım 3 mermi haricinde elime silah almışlığım yok. onu geçtim bir tane karınca ezmişliğim yok ve bu konuda gerçekten ciddiyim. adımımı değiştiririm gördüğüm zaman.

yani mesele, oyun değil. hiç olmadı. hiç olmayacak. mesele, devletin ve ailelerin çocuklarına temel eğitim, yaşama şartları, sağlık şartları gibi şeyleri sağlayamamasıdır. bunları söylemeye kimsenin götü yemediği için "bu oyunlar çok kötü yea" diyor herkes. sorun çözmek istiyorsanız cambaza bakmayın. arkasındakine bakın. cambaz paranızı alır, çekilir. iki tane sorununuz olur.