zaman tüneli

2024 obezite kılavuzunda 160 küsür sayfada nediri, nasılı, sebebi, sonucu anlatılan durum.

özetle doğru diyet ve sürekliliği olan bir egzersiz alışkanlığından ayrıntılarıyla bahsediyor.
velhasıl zor ve ciddiye alınması gereken bir mesele.

aniden yapmayın, bilip bilmediğiniz geçerliliği kabul edilmemiş hiçbir diyet tipini de denemeyin. zararı da verileni de misliyle geri dönebilir.

modarasyon ekibine.

delikli boncuk yerde kalmaz nasıl becerdiniz bunu

evde kalmak diye bir saçmalık hadi çıktı, bu yüzyılda hâlâ nasıl var anlamıyorum. insan ömrü 70 yıl diyelim, 30 olmadan evlenmen bekleniyor, ilk 18 zaten çocukluk. yani insan hayatını geçireceği, ruh eşim diyeceği insanla tanışmak için neden belli bir zamanla zorlanıyor. 40 yaşında tanışamaz mı kafa dengiyle.
ben bekarken benden 10 yaş büyük biriyle evlenmek istemiştim, hiç evlenmemiş 40 yaşında kadındı. sizin evde kalmış dediğiniz kişiyle ben hayatımın geri kalanında aynı evde kalmaya razıydım. evde kalmak kime göre neye göre.

evde kalmadan evlenenleri de görüyoruz. genç yaşta bıkıyorlar birbirlerinden, hayat rutine bağlıyor, herkes yeni bir arayışta.

evde kalmaktan gidiyorken başlık parasına falan da gelelim mı. hatta bir kadın sevebilir mi, evlenmek istediği kişiyi seçebilir mi konuları falan da var. bakarsınız mutabakat sağlarız da 542 yılından biraz ileriye gideriz.

erkek* denen canlıya ilgi duymuyor olsaydım evet olurdum. olunur yani. lakin o ateist bir sevgili ister miydi orası büyük bir soru işareti.

bu isveçli, isviçreli bilim insanları ne halt ediyor, kalkın be kalkın. oturmayın. yönelim değiştirmek isteyen insanlar var. bunun bir hal çaresine bakın. * *

burdayız.

klavye tuş sesini kim çıkardıysa; oldukça hızlı yazıyor. pata sanırım.

dinliyoruz telaş yapmayın dhdndmf

kendine göre birini bul boş yapma.
evet.

fark etmez. kendi inancı kişiyi ilgilendirir.

her seçim chp genel başkanları akpnin tarafına geçiyor. üstelikte adamlar akpye çalıştığı halde hala chp üyesi.
chpliler; akp için çalıştığı ortaya çıktığı halde akpye geçmeyen denise baikal, kk gibi adamlardan hesap sorsun bence...

türk liglerindeki en ilginç deneyim göztepelilerle yapılanıdır.çünkü eger birden fazla otobüsle gidilirse biri kesin protokol otobüsüdür her koltugu rezervedir,agır abilerin ya da kendini agır abi sananların, amigo ve yakın korumaları olan tepecikli ayık gezemeyen karakterlerin otobüsüdür,istisnasız herkes yol boyu içer, bu koşulları taşımazsanız binemezsiniz.eger tek otobüsle çıkılrsa da yukarıdaki kişilikler,birileriyle kavgaya tutuşur.karakola çekilmeleri,stadyumda beklemeleri,yol boyu tesislerdeki harcamaların yöneticilere açılan telefon sonrası yapılmasını saymıyorum.ancak müthiş bir sosyoloji laboratuarıdır.

bizim millet kesin yapar bunu.

(bkz: o eli indir)

erkek olayı.

benim anlamadıgım bi sey var.
fazla nazlısın diye beni terk eden cok oluyor.
bu kadar kolay olacagını tahmin etmemistim ulasınca hevesim kactı deyip terk eden de oluyor ara sıra.

sizce biz kadınlar olarak ne yapmalıyız?
cunku ben erkeklerden bi sey anlamıyorum:)

bir ülke gülüyorsa gülmek mümkündür.

akepe'ye geçer ama ülke ağlarken gülemez o. kurtulduğu yanılsama, bakma sen.

böyle sevilecek dertlerden sortiee adlı yazarda çok var, gidin ona sorun ben bilmiyorum.

tamam fakiriz de fasfakir miyiz bir de? yazıklar olsun. ben çok görüyorum bunları. ayrıca kanepe ne arar fasfakir semtte? semt bile değildir o, mahalledir. çekyattır o, kanepe olsa ohooo. kanepe zengin işi. altına yıllarca giymeyeceğin ama atmaya kıyamadığın o montu koyamazsın, misafir gelince yatağa dönüştüremezsin. fakir çekyatı öyle mi ama? bizim 10 yıl kullandığımız bir çekyat vardı. artık demirleri oturdukça götümüzde iz yapardı. üzerinde uyumak zorunda kaldığımız gecenin ertesi günü sırt ağrısından ölürdük. hey gidi hey.

yeteri kadar fasfakir, fapfakir, fakfakir, fazfakir, faşfakir edebiyatı yaptığıma göre tanımı sonlandırabilirim.

bugün aslında güzel bir gün geçirdim, bu aralar hayatım da gayet yolunda ve iyi gidiyor. o kadar dert ve tasadan sonra nihayet ve şükürler olsun ki diyeyim. ama bugün mutsuz olduğum birkaç şey var, liste halinde sıralıyorum:
1. yirmi beş yaşına gelmiş olmam nedeniyle, bu yıl cilt bakımı ve özellikle güneş kremi dosyasına baya bir zaman ve maddi kaynak akıttım. kendime iyi bir güneş kremi aldım, dışarısı da hafif güneşliydi bugün ama gerçekten "hafif". dışarı çıkmadan önce işte yok iki parmak kuralı, yok biraz bekleyin güneş kremi otursun yüzünüzde falan ne deniyorsa yaptım ve dışarıda birkaç saat geçirdim. eve bir geldim ki yüzüm kıpkırmızı, yanmışım güneşten. her şeye rağmen yine yanmışım, yine yanmışım. üstelik ben bronzlaşmıyorum da kızarıp bozarıyorum. güneş kremlerine güvenim azaldı, yüzümde hafif tatlı pembelik de olmadı, beyazdan kırmızıya geçtim daha nisan ayından, hayırlı olsun.
2.pms falan dinlemeyip baya spor yaptığım için her yerim ağrıyor, ya hep ya hiç modundayım her zamanki gibi. asla kendi halime göre davranamıyorum. bir de bugün o kadar kas ağrısı üstüne gidip yaklaşık 7 kilometre falan yürüdüm, tebrikler dionysos, her yerin daha da çok ağrıyor artık.
3.ablam, marmaris'te bir yerden iş teklifi aldı ve taşınıyor. son maddeye koymama bakmayın, kalbim çok kırık ve üzgünüm. detaya girmiyorum, fazla üzdü bu beni çünkü. ama onun devasa odasına taşınacağım, benim istanbul'da tek yaşarkenki evimden falan daha büyük yani öyle düşünün ama özleyeceğim onu. neyse, ferrari'nin içinde ağlamak falan diyelim*.

sonuç olarak, mutsuz olduğum şeyler bu kadardı. çok negatif bir tanım olmasın, bugün pembe taşlı bir hızma bulup taktığım için ve yanık dondurma yediğim için,kendisi dünya üzerinde en sevdiğim tatlıdır, çok mutluyum. bir de bugün tatildi ve bizimkilerle vakit geçirmeyi de çok seviyorum, güzel zaman geçirdim yani sızlanmalarıma bakmayın. pancar yüzüme rağmen, iyiyim ve mutluyum genel olarak.

üsküdarda taşınmadan evvel üçlü koltuğu sokağın köşesine bıraktıydık. arkamızı dönmeden gittiydi.

namaza da başlarsağ ahiretiğ de gurtulur!