zaman tüneli

eyvah paralel yapılanma

yönetim tarafından açılmamışsa bunun yasak olduğunu biliyor muydunuz? gidip orada burada grup açmayın. tespit edildiği an arkanızdan su dökeriz. *

bu kitabın bir başlangıcı var ama sonu yok. bu kitap bir değişimden sonra kesintisiz devam bir süreç. kitabı kapattığınızda karakter yaşamaya devam ediyor. siz gündelik işlerinize döndüğünüzde karakterin sabah kargalarla beraber kalkıp gündelik işlerini yapmaya devam ettiğini bileceksiniz. müthiş bir kitap. keşke dünya dursa ve böyle bir şeyi biraz deneyimlesem. ama sonra zaman geriye aksın. çünkü bu kadar acıyı kaldıramam. bu doğanın umrunda mı? hayır.

marlen haushofer'in duvar kitabı 208 sayfa. bu koşuşturma devrinde bize çok şeyler anlatıyor. düşünün ki bir gün uyandığınızda görünmez bir duvara çarpıyorsunuz. duvarın diğer tarafında her şey taşlaşmış. sevdikleriniz artık yok. işiniz yok. sorumluluklarınız yok. sadece hayatta kalma mücadeleniz var ve çıldırmama çabanız. karakterin kimse okumasa bile bu kitaptaki günlüğü yazması çok hoştu. kitapta en dikkat çeken yer de bu kimse okumasa bile yazmaya devam etme haliydi. belki de dünyadaki son insan ama o yazmaya devam ediyor. çünkü kimse okumasa bile insanın kendiyle konuşmaya ihtiyacı var. bu yazarak veya resim çizerek olabilir. araç değişebilir ama amaç hep aynı. düşünen bir canlı olmanın laneti. düşüncelerimizin bizi delirtmemesi için harekete geçme dürtüsü. kitaptaki bu dürtüyü çok tanıdık buldum ve yazarın bunu düşünmüş olması da hoşuma gitti.

bir de bir dağlı olarak bu duvarın diğer tarafında kaldığında yanında bir kedi, bir köpek ve bir ineğin olması beni aşırı mutlu etti. her gün yaptığı o işleri zevkle okudum. doğa ile bu kadar iç içe bir karakteri (mecburiyetten de olsa) okumak kitabı daha çok sevmeme de neden olmuş olabilir.

kitabın sonunu da çok sevdim. çünkü kitabın sonunda büyük kayıplar yaşamasına rağmen doğanın yeni getireceği şeyleri beklemesi ve kitabın keskin bir sonunun olmaması çok hoşuma gitti. doğa tam da bu şekilde işliyor. bizim acılarımızdan bağımsız yapacağını yapmaya, değişmeye ve yaşamaya devam ediyor. kitabın sonu bu anlamda beni tatmin etti. insanın doğanın efendisi gibi değil de onun bir parçası gibi davranırsa ne kadar huzurlu bir ömür yaşayacağını kanıtlıyordu.

yazarı okumaya devam edeceğim. seni çok sevdim marlen. umarım diğer kitapların da en az bunun kadar güzeldir.

sözlüğün sonunu getirecek gruptur. yapmayınız.

oğlum çoğunuza şurada yazarken tahammül edemiyorum bir de sohbet mi edeceğim? oğlum kafayı mı yediniz siz?

istiysen yazsın , müsait olduğum her an konuşabiliriz

karakalem, dövme ve arada bir ağaç, dal parçalarını oyma işi falan.

bir insan kendini nasıl betimlemek isterse öyle betimler. birisi çıkıp size zorla "köpek anası olacaksın, olmamak gerzeklik" falan derse, sizi de savunuruz. aynı şekilde siz de kendini kedi anası olarak tanımlayanları zorbalayamazsınız eşşek sıpaları. gidin ananıza sorun bakalım sizin yerinize bir kedinin anası olmayı tercih eder miymiş etmez miymiş.

doğum günüm.

erzurum ve urfa da kutlama yapamadılar, nevizadede gs gibi görece kavga gürültüden uzak taraftarlardan dayak yediler.

hala kucaklanacağını iddia edenler var.

(bkz: hayallerde yaşıyor bazı müptezeller)

anca böyle…

çift başlık olmuş biri sizi düşünüyor hemen dilek tutun

iş görüyorlar. çöpe atmakta zorlanıyorum.

annelik , babalık kavramını kutsallaştırmayı bırakırsanız her şey sizin için daha kolay olur gibi.
olay ana baba olabilmekte falan değil çünkü fazlasıyla basit bir durum zaten bunu yapabilmek.

kedi köpek analığına gelecek olursam da binlerce kedinin anasıyım.
çocuk sevmiyorum ama hayvanlara aşığım.
bakın ne kadar mantıklı bir sebep..

besliyorum, seviyorum, düşünüyorum, onlar için üzülüp seviniyorum, zarar görmemeleri için elimden gelen şeyi yapmaya çalışıyorum, kendimden daha fazla değer veriyorum.
bir çocuğum olsaydı bunların hangisini yapardım bilmiyorum.
bu yüzden analık kutsal değil, bu bir marifet değil. sadece tercih.

ben kedilerin anası olmayı tercih ediyorum. aynı zamanda tedavimi de ihmal etmiyorum.
bir hayvana ya da hayvanlara bağlanmakta bu kadar sıkıntı görmeyin derim.