zaman tüneli

gelmiş geçmiş en iyi savaş içerikli dizi bölümüdür. kalite ve kurgu olarak ne kardeşler takımı ne başka dizi henüz çıkamadı üzerine.

abla benim kalemimi kırmışlar !

-eren eylül

çevresi geri zekalılarla çevrili birinin çığlığını anlatan aşmış duman şarkısı.
sözlere bir de şöyle bakın:
anlayamadın ya
ama o anladı
o beni anladı
dibine kadar
dibine kadar

got, battle of the bastards bölümündeki sıkışmış jon snow gibi hissediyor musun bazen?
iyi, sen de bizdensin...

aç hissediyorum…
lahmaç mı söylesem, dürüm mü? karar veremedim.
kararsız da hissediyorum…

bıdı bıdı yapma kral
kalıbının adamı ol işini yap

babalarının eşi ıı. elizabeth ölünce ülkedeki ve yurt dışındaki elçiliklerinde bayrakları yarıya indiren, üç gün yas ilan eden ülke.
(bkz: ingiltere kraliçesi ıı. elizabeth)

hentai izleyenlere bulaşan bir çeşit ölümcül hastalık olsaydı çok iyi film konusu olurdu bu virüsten.

plüton. çünkü haksızlığa uğradı.
ben yetim severim.

uranüs.. çünkü astrolojide uranüs "devrimci gezegen" olarak bilinir ve kabul edilir.
yine astrolojiye göre uranüs özgürlük, ani uyanışlar, sürprizler, yenilikçilik ve teknoloji ile ilişkilidir. sonra toplumsal yapıları, teknolojiyi ve düşünce yapısını sarsarak artık bu böyle gitmez dedirten köklü değişimleri tetikler. etkileri genellikle ani, sarsıcı ve kökten olur statükoyu-mevcut düzeni falan bozar.
yakın zamana kadar boğadaydı. topraktan sorumlu olan boğa döneminde depremler yaşadık. şuan ikizlerde, yedi yıl için de ikizlerde olacak. bakalım kimlerin hayatında nasıl devrimler, değişiklikler yapacak?

yemek, beslenmek, beden üzerine bir tür 'hikaye anlatıcılığı' yapan kanal. yaklaşık 2 haftadır içerikleri dikkatimi çekti, bugün de controversial bir video paylaşmış.

türkiye'de 2025 yılında trafik kazası nedeniyle 6.035 kişi hayatını kaybetti.

istemek yetmez…
istersin, olmaz.
istersin, olur.
istersin, yaşarsın;
istersin, bir yanın sessizce ölür.
istersin, başarırsın bazen;
ellerin dolu dolu döner hayata.
istersin, kaybedersin…
avuçlarında kalan sadece “keşke”nin sızısı olur.
ama yine de insan vazgeçmez istemekten.
çünkü istemek, yaşadığını hatırlatır insana.
her “isterim” dediğinde, içindeki o küçük kıvılcım
“ben hala buradayım” der.

belki yetmez istemek…
ama hiçbir şey de onunla başlamadan var olmaz. hayatımızdaki en önemli eylemdir.

deniz gezmiş’e “terörist” diyenler, bebek katili öcalan’a “önder” diyor.

bulunduğu konum itibariyle hala otele dönüştürülmemiş olması şaşırtıcı olan kışladır.

ayrıca dedem askerliğini orada yaptığı için önünden her geçtiğimde herkese söyleyesim geliyor.

deniz gezmiş’i anlamak için illa onun gibi düşünmek gerekmiyor. ama biraz dürüst olmak gerekiyor. çünkü ortada olan şu ki, 25 yaşında bir genci, fikirlerinden dolayı idam ettin. bunun adı adalet falan değil.

bugün hala tartışılıyor olması bile aslında her şeyi anlatıyor.

ve evet, belki klişe olacak ama gerçek bazı insanlar ölünce bitmiyor. çünkü mesele beden değil, fikir..

deniz o yüzden hala burada bir yerlerde. bazen bir pankartta, bazen bir cümlede, bazen de insanın içine düğümlenen o adalet duygusunda.

mexican style.

19. yüzyıl başında ll. mahmud döneminde inşatına başlanan 1828 kullanıma açılan üsküdar’da bulunan mega bir yapı. şuan 1. ordu komutanlığının merkez binası olarak kullanılıyor.
kırım savaşı zamanında ingiliz askerlerin kullanımına sunulmuş. modern hemşireliğin kurucusu florence nightingale bu dönemde kışlada ingiliz askerlerin tedavisinde görev almış. kışlada kendisine ait eşyaların sergilendiği bir müze de mevcut. ilgili müze maalesef sürekli ziyarete açık değil randevu ile talep oluşturularak bir zaman veriyorlar. ilgili randevunun fax(!) ile alındığı yorumlarını okudum.

daha iyi diyaloğum olsun isterdim ama denk gelemedik. dostluk kurulacak bir yazar.

bugün 6 mayıs. takvimlerin üzerine kan sıçradığı, ankara’nın ayazında üç fidanın, üç koca yüreğin aynı şafak vaktinde toprağa düştüğü gün. 1972’nin o uğursuz sabahında, ankara merkez kapalı cezaevi’nin avlusunda sadece bir idam kararı uygulanmadı bir kuşağın umudu, tam bağımsızlık hayali ve bu memleketin en güzel üç çocuğu, deniz gezmiş, yusuf aslan ve hüseyin inan darağacına gönderildi..

hani bugün birileri klavye başında, sıcak yatağında uzanırken "hırsızdı, teröristti, banka soydu" falan diye zırvalıyor ya, malum sözlüklerde "devlet düşmanıydı, hak etti" diye kin kusan o tipler... onlara bakınca insanın içindeki öfke yeniden bileniyor. ulan, 25 yaşında bir gencin, cebinde sadece birkaç lirası varken, tam bağımsız bir ülke hayali kurduğu için boynuna o yağlı ilmeği geçirmek hangi adalete sığar..? hangi hukuk, hangi orantı bu..?

deniz, o dev cüsseli ama çocuk kalpli deniz... o meşhur savunmasında yargıçların gözünün içine baka baka şöyle demişti:
"türkiye'nin bağımsızlığından başka bir şey istemedim. ve bu sebeple hayatımızı ortaya koyduk. biz anayasayı çiğnemedik, anayasayı asıl çiğneyenler memleketi parsel parsel satanlardır!"

adamlar banka soygununu diline dolamış. evet, devrim için kamulaştırdılar o paraları. ama kendi ceplerine bir kuruş indirmediler. o gün o bankadan alınan parayla lüks hayat sürmediler. o para halkın kurtuluşu için, emperyalizme karşı bir kurşun, bir bildiri, bir umut olsun diye kullanıldı. bugün memleketin kasasını boşaltanlara "sayın" diyenlerin, deniz'e "hırsız" demesi tarihin en büyük ironisidir.

"terörist" diyorlar... parkasıyla, botlarıyla dağda bayırda dolaşan, tek derdi köylünün sömürülmemesi, işçinin hakkını alması olan bir gence terörist demek vicdan körlüğüdür. deniz ve arkadaşları, amerikan 6. filosu'nu denize dökerken "tam bağımsız türkiye" diye haykırıyordu. o gün o gemilere selam duranların torunları bugün gelmiş deniz'e, yusuf'a, hüseyin'e dil uzatıyor.

üç fidanın canını aldılar ama fikirlerini boğamadılar. kimse bana "yasalardı, kanunlardı" masalı anlatmasın. bu bir yargılama değil, bir intikamdı. menderes'lerin idamına karşılık siyaset koridorlarında "üçe üç" diyerek pazarlık masasında koparılan canlardı onlar. hiçbirinin eline insan kanı bulaşmamıştı bir cana kıymamışlardı. sadece sömürü düzenine başkaldırdıkları için orantısız bir öfkeyle cezalandırıldılar.
bugün orada burada devletine başkaldıranın sonu budur diye klavye delikanlılığı yapanlar bilsin ki deniz, yusuf ve hüseyin bu halkın ortak vicdanıdır. o 25 yaşındaki çocukların cellatlarından helallik istemeyen o vakur duruşu, bugün hala milyonların kalbinde bir sızıdır.

deniz koyduk adını, denizler gibi sonsuz olsun diye..
o yeşil parkanın gölgesi, o bembeyaz dişlerin sergilendiği o korkusuz gülüş, o çelikten inanç hala bu memleketin sokaklarında nefes alıyor. 25 yaşında bir ömrü, bir halkın kurtuluşuna feda edip ölümsüzlük kürsüsüne çıkmak... bu her babayiğidin harcı değil, bu ancak yüreği vatan kadar büyük olanların işidir.
selam olsun şafağı zapt eden o güzel çocuklara. selam olsun tam bağımsızlık uğruna ömrünü bir gül bahçesine girercesine feda edenlere.

gezintiyi yaptı, keyfi yerinde…*