zaman tüneli

(bkz: büyü de gel çocuk)

siz kim sözlük kadınları kim ulan. gidin umut sarıkaya karikatürlerinden alıntı yapın koçum, hadi.

bir tarafım istanbul, bir tarafım ankara..

(bkz: izmit)

orta sınıf alt sınıfa çekilince.

maaş yattı ama daha elime geçmeden bitti diyenlerin sayısı daha hızlı yükseliyor. böyle bir ortamda ultra zengin sayısının ikiye katlanması bana ekonomik başarı hikayesi gibi gelmiyor. tam tersine, sistemin kimleri yukarı taşıdığını ve kimleri aşağı ittiği gerçeğini kör göze parmak yapıyor. çünkü ortadaki refah büyümüyor refah belirli bir kesimde birikiyor.

maalesef büyük bir dahi olan don mclean'in kariyerinin başında ( profesyonel olarak) attığı en büyük kurşun olması hasebiyle, şarkının şöhreti mclean'in dehasını gölgede bırakmıştır. şarkı adeta amerikan ulusal hafızasının bir kapsülüdür. şarkı sözlerinin anlamı on yıllar boyunca konuşulmuş ve tartışılmıştır.

bana kimse allah senden razı olsun demesin. ben ateistim. bunun bana faydası yok. onun yerine para verebilirsin kardeşim. iban için dm. *

yeşil yol filminde geçen bir sahnedir.

"yaratılanı severiz, yaradan'dan ötürü"
yunus emre.

bana ne, allah düşünsün.. razı olmuyorsa belasını versin mi diyelim, ne istiyorsunuz?

şu yavrulara bakınnnnnn

ilginç bir tarihi gerçek.. o değil de mete han oğuz kağan değil miydi..? pardon mao-tun veya motun mu demeliydim.. yoksa batur veya bagatur ?
kafam karıştı, doktor dooktor ilaçlarım..

bir cem yılmazımız vardı sözlükte ondan daha iyilerdir kesinlikle bak doğruya doğru hadi ablalarım beni sevin size jip alıcam

bugün doktorla da konuştum bunu. aslında ben çoğu şeyi unutmuştum. ya da unuttuğumu sanıyordum artık, bilmiyorum.. belki ilaçların etkisiyle, belki gerçekten kevgire dönen hafızam sayesinde bazı şeylerin kenarları silinmişti. ve açık konuşayım, memnundum da bundan. her şeyi canlı canlı anımsamaktansa eksik hatırlamak daha insani geliyordu bir noktadan sonra. zaten ilaç dozları da baya düşmüştü, hayat biraz normale dönüyor gibi hissediyordum.

ama tarihin gerçekten acayip bir mizah anlayışı var. tam hah tamam artık geçti galiba diyorsun, alakasız bir olay geliyor ve yıllardır ağzı kapalı duran o travmatik geçmişin kapağını bir anda açıyor. kokusu bile yetiyor insanın içine düşmesine. sonra millet çıkıp “geçmiş geçmişte kalsın” diyor. iyi de nasıl kalsın kardeşim? ben çağırmıyorum ki..! durduk yere bir cümle, bir ortam, bir his gelip beynin tozlu raflarından bir şeyi çekip masanın ortasına bırakıyor.

en sinir olduğum şey de bazı yaraların mantıkla çalışmaması.. bitti artık demekle bitmiyor. beyin başka, psikoloji başka bir şey. anasını sattığımın psikolojisi salı pazarı gibi gerçekten nereden ne çıkacağı belli değil. hiç alakasız bir anda, hiç beklemediğin bir detayla insanı yıllar öncesine ışınlıyor. sonra sen bugünde kalmaya çalışırken zihnin eski enkazın içinde dolaşıyor. yorucu tarafı da bu.. unutmak istiyorsun ama bazı şeyler unutulmayı kişisel hakaret sayıyor gibi..

durup durup ufo kolpası sıkıyor bunlar.

dünya dışı yaşamın olduğuna inananlardanım lakin bu i*ne amerikalılar açıklıyorsa altında bi bokluk vardır.

edit : x.com/i/status/205276762342...

sozlok kodonloronon mozoho yononon goloşmomoş olmoso.

çatır çatır maç oluyor. ilk yarı sonucu 47-42 fenerbahçe beko. hadi final four be fenerbahçem!

doktora gittiğim için arkadaşlarla güne katılamadım. kısır, börek, pasta, salata, kurabiye.. kayıplarımı henüz hesaplamadım. çok şanssız bir tarih çakışması oldu bu.

.

en büyük saygı ifadem sanırım onu tanımaya ve anlamaya çalışmam. selam veriyorum, ilginç ama o da alıyor. sabahları çocukları uyandırırken benimle birlikte içtimaya çıkıyor, ben her isimleri seslendiğimden o da bir miyavla sesleniyor. onun miyavlamasını bekleyip devam ediyorum. bir de onun sevdiği koltuğa oturmuyorum. yanılıp oturmuşsak gelip hafifçe ısırarak kaldırıyor yerinden. sonra suyu ve maması bittiğinde benimle göz teması kurup miyavlıyarak haber veriyor. akıllı yumak..

90'larda türk telekom pazarında genpanın mümessili oldugu araç ve cep telefonları da vardı.telekomünikasyondan erken çekildiler.