zaman tüneli

ve tabii ki bürücek'ten komşumuz, 90 yaşındaki nâcî amcayı söylemeden geçemem. nâcî amca ben çocukken bana göz değdiğinde, kıvrım kıvrım kıvranırken rahmetli babaannemin, -nâcî babam koş çocuğa bir hâller oldu dediğinde başıma gelip, bana duâ eden, elimden tutan, pek mübârek, görseniz keşke inanılmaz seveceğiniz, yüzü nur ki nurlu, mücellâ, muhteşem bir adamcağızdır.

size güzelliğini, iyiliğini, bir kaplumbağa kadar yavaşlığını, konuşurken ki şirinliğini anlatamam, son yıllarda gelemedi bürücek yaylasına, eşi vefat etti, tek kaldı, size evini de göstereyim yaylaya gidince, âtıl oldu artık evi, konuşurken bir yüzüne bakarsa insanın 10 defa yere bakar nâcî amca.
asıl mesleği marangozluktur ve komşuluğundan allah razı olsun.

loş ışık sönmezdi nâcî amcanın odasından, tam bizim evimizden görünür. meğer zikir edermiş sabaha kadar. çocukken ben böyle konuşulurdu evde. ne kadar ne güzel bir allah kulu.

duygulandım evet maalesef. babamı aramış, annemin anneler gününü kutlayıp hâl hatır sormuş. mükemmel bir adam ya.

adına yaraşır, adıyla doğmuş adıyla vefat edecek, günün birinde. ve inanıyorum ki, melekler gelir onun cenazesine.

yaşayan bir derviş gördünüz mü?
-gördüm.
kimdi?
-nâcî amca.