zaman tüneli

ligden düşmesi kesinleşen takım. aslında geçtiğimiz sezonlarda düşmelerini bekleniyordu, çekirge misali bu sefer düştüler. anlaşılan kayserili kalantor iş insanları elini eteğini çekmiş takımdan.

yollardayım…

sebebi biyolojik. doğurganlıkla alakalı.

arkadaşlar ben 7:30'da dükkan açıyorum bu yüzden de 06:30'da yavaş yavaş uyanmaya başlıyorum. ben yürüyüş yapamam. sabah hiç yapamam. içmediğim akşamlar derhal evimde olmak isterim, içersem de derhal sokakta olmak isterim.

benim yürüyüş kültür fizik filan benim vaktim yok benim.

isbitirici olması filan deniyor genelde. tabi ki cok guzel bir sey yukunu hafifletmesi. ama benim sayacagım bir numara ozellik bu degil. ben her isi kendim kadın basıma halledebiliyorum zaten.

bana su en etkileyici geliyor: dusunmedigim bir seyi dusundurmesi. gormedigim bi seyi gostermesi. bilmedigim bir seyi ogretmesi. bazı acılardan benden bir adım ileride olması. ben simdiki zamandayken o gelecekten gelmis gibi:)

strongers-real potosi maçını izliyorum. boks maçı değil la. bolivya ligi. kale direkleri tahta, saha sanırım deniz kumu.

su hayatta en sevdigin seyler top 10 yap desen arasına kesinlikle koyacagım sey.
sabah 7-8 gibi esofmanlarını cekiyorsun. yuruyuse cıkıyorsun. 1 saat yuruyorsun. her yer sakin. sehirde kimse yok gibi. sessiz. geliyorsun eve dus. guzel bir kahvaltı. kahve. ilk sigaran.

en guzel gune baslama yontemi bence. galp.

herkesi her şeyi anlayabilir gibi hissediyorum. çok feci bir bilgelik hissediyorum. belki biraz boşvermişlik ama bıkkın değil huzurlu bir şekilde. her şey benden içeri siz senden sen benden aman anladın işte. bir yunus değiliz sonuçta. elimizde klavye var bir sağa bir sola karalıyoruz. cidden mutluyum. öyle mutluyum ki. onu da affettim galiba. gerçi kim oluyorum da neyi affediyorum. hakkıydı ne yapacaktı, nereye kadar bekleyecekti. ama huzurluyum kendimle barışığım her şeyle barışığım. biriz birim. devasa bir bütünün düşünen bir parçasıyım.

vallahi ye fıstığı. müsaade edersen yer fıstığı. kendimi sadece ben fıstık gibi görsem anlarım. aynaya bakıyorum bazen, diyorum ki, yer fıstığı. yani gülüm diyorum seni çerez gibi yerler. neyse üç kulhu bir elham, sapık karılara hep etkilidir.

önümde yer fıstığı var. az önce kızıştım sen niye hiç bitmiyorsun diye zaten saçma sapan bir ne bu sosluk gibi bir şeyin içerisinde. -abi yemiyorsun ki? diye allah teala tarafından fıstığa ses geldi. harbiden de bu fıstık hep aynı oranda azalma göstermeden sürekli masamda inatla masamda. yiyeyim bari. yer fıstığı. ye fıstığı.

yeni uyandım. bir daha uyumaya çalıştım ama odamdaki sivrisinek izin vermedi. sonra aklıma bana yapılan bir kahpelik geldi. çok sinsice yapılmış bir kahpelik. durduk yere bir anda zınnkkk diye geldi aklıma. biliyorsunuz iyi kalpli ve saf biriyim. aylar sonra fark ettim. hadi kabul biraz da enayilik var.

aklım yapılan kahpeliğe kaydığı için sinek ağabeyi de öldüremedim. fırsattan istifade ısırdı birkaç yerimden. enerji güç olsun aslanıma. helal ettim kanımı ama bu onu öldürmeyeceğim anlamına gelmiyor. öldürücem. çünkü ben intikamımı alırım.

önce tavana boş boş bakarak kahpeliği sindirmem lazım. sonra sinek ağabeyin hesabını göreceğim. kanımı yerde bırakmam. gece daha yeni başlıyor.

wonderkid arıyorlar. serbest kalma bedelli kontrat yapacaklar herhalde. ıskartaya çıkartmasınlar sizi dikkat.*

yeni bir farkındalık yasadım son haftalarda.
bi 7 ay once yasadıgım iliskinin baslangıc kısmı icin cocugun hicbir gunahı yok.
cunku ben farkında olmadan cangır cangır onu cagırmısım bakısımla olsun ilgimle olsun onun karsında gulusumle olsun. isteyerek yapmadım. kendiliginden dibim dusunce oyle olmus.
gunahı yok adamın.
ama sonrası icin yanlısları var.tutulmayan sozler. falan filan.

evet boyle bir aydınlanma yasadım yakın gecmiste:)

sahipsiz bırakılan kaderine terk edilen geçen dönem bağımsız milletvekili olan bir bayan dışında sponsor bile bulamayan elazığsporun buraya kadar bile gelmesi çok değerli.keza aynen rakibi muğlasporunda üst üste lig atlayarak yaptıgı olaganüstü performansda unutulmamalı.muğla ili katma değeri yüksek bir il olmasına ragmen kent merkezinin nüfusu az ve muğlaspor en iyi oyununda bile 400-500 kişilik kemik tribün destegi ile oynar.ancak aynı durum elezığspor için geçerli değil,gerek diasporasının etkinliği ve kent kültürü ve bilincinin en sembolik göstergelerinden biri de kentin takımı.bu nedenle galibiyete elazığsporun muğlaspordan daha fazla ihtiyacı vardı.ancak olmadı.
i

kedisiz bir sevgili bularak çözülebilecek bir sorun gibi duruyor. halihazırda kedisi olan biriyle sevgili olup, ben bunu istemiyorum yalnız demek akıllı insan işi değil bence. olm, o senden önce o evdeydi. kendini oraya aldırmak için türlü şirinlikler yaptı. yedirmez sana o evi.

"mikro aldatmalar" çağı çünkü. ya ufak tefek aldatmalara göz yumarsınız ya da fark etmemiş gibi yapıp devam edersiniz. fark etmemiş gibi yapıp devam ederseniz ilişkiniz sorunsuz yürür. ama ben görmezden gelemiyorum, sorun orada. kendime duyduğum saygı o kadar üst seviyede ki, bunu kendime yapılmış bir saygısızlık olarak alıyorum ve sınırımı tam o noktaya çiziyorum. bu da beni ya "mağara adamı" yapıyor ya da "medeniyetsiz bir ayı."

aldatmak için birinin yatağına yatmış olmanız gerekmiyor. sınırı buraya çizdikleri için sen gözünle sevgilini başka birisiyle basmadığın taktirde aldatılmış sayılmıyorsun ve sadece şüpheci ya da kafada kuran biri oluyorsun. böyle bir konfor alanı yaratmış insanlar kendilerine.

-karşı cinsten gelen ilgi hoşuna gidiyorsa bu aldatmaktır.
-ilişkin varken hala başkalarından ilgi arayışın varsa bu aldatmaktır.
-başka insanlara flörtöz şekilde yaklaşmak, araya bir sınır koymamak aldatmaktır.

liste uzar gider. kibirli biri gibi görünmek istemem ama biriyle sevgili olmak benim için zor bir şey değil. ama istemiyorum. gerçekten, 27 yaşına geldim ve hala sadakatin ve saygının ne olduğunu kavrayamamış insanlarla vakit kaybetmek istemiyorum. birinin sırtına sırtımı güvenle verebilmek istiyorum. ama maalesef, sosyal medya çağında çok zor. özgürlüğü ve medeniyeti sevgilin varken de bir ilişkin yokmuş gibi takılabilmek zannediyorlar. sınırların dışına çıkmamayı kısıtlanmak zannediyorlar. halbuki alakası yok.

fındıkkıranın nöbeti bittiği için şubamki arkadaşım mastoranaut 3. 1 ve 2'si yok direkt 3'ünü geliştirdik. sol elinde tek parmağı yok urfalılarla kavga etti o yüzden böyle oldu. viranşehir kırsalında bunu mars'a yollayacaktık orada bir arbede yaşandı, isot götürmisen he? diye dalmışlar.

urfa işte normal.

kaybetmek güçlendirmez ama kaybettikten sonra hayatınıza devam etme şekliniz güçlendirebilir. "bütün dertler niye beni buluyor ya, ben niye mutlu olamıyorum" diyen bir insanın çeşitli problemleri üstüne çekeceğine yemin edebilirim ama ispatlayamam.

diğer taraftan, "yabcak bi şey yok, göte giren şemsiye açılmaz, önümüzdeki maçlara bakacağız" diyen kişini güçlenme ihtimali var.

güçlendiren şey öğrenmektir. tecrübe etmektir. mal gibi dümdüz kaybederseniz bir şey olmaz. niye kaybettiğinizi fark ederseniz, kazanma yolunda bir adım atmış olursunuz.

hala dunyadaki 8 milyar insanda en guzel erkek cocugu.
zevkli olacagım benim cocukluktan belliymis:)

bir şeylerin kıyısında olmak fakat erişememek acı veriyor. ne kadar süreceğini bilsem iyi olurdu.

t: eskisi kadar popüler olmayan başlık.