zaman tüneli

sözlük kasap vitrinlerine döndü sayesinde, arka sayfa güzelleri resmi geçidini sunuyor..

nice sağlıklı mutlu huzurlu yıllara yazarı.

doğum günü kutlu olsun.

ikinci eşinden boşandıktan 48 saat sonra onlyfans hesabı açtı.

başlığı olan ne çok ünlü memeli isim varmış. ve ne çok acı... garson bana bir türk kahvesi lütfen, duble olsun.

fırından yeni çıktı.

dün gece oturup bir tencere sarma sardım. incecik yaprakların içine pirinci, soğanı, baharatı değil de biraz da içimde biriken şefkati koydum sanki.
işten yorgun argın geldikten sonra başka hiçbir canlı için bu zahmete girmezdim muhtemelen. kızımı saymıyorum tabii. o sadece yaşamak için yiyor. en sevdiği yemek önüne konsa bile gözlerinde o ışığı hiç görmedim. ama oğlum öyle değil. o sofraya iştahla oturuyor, yemeği gerçekten seviyor, tadını çıkarıyor. küçük bir oburix gibi.. belki de bu yüzden ona yemek hazırlamayı çok seviyorum. bir annenin emeğinin görünür olması insanın içini ısıtıyor.

akşam sofrayı hazırladım. sarmaları özenle dizdim. yanına salata koydum, etli nohut yemeği yaptım, üstüne bir de puding çıkardım. tamam kabul, birbirine hiç yakışmayan, kendi içinde biraz dağınık bir menüydü belki.. ama bizde master chef değiliz canım.

herkes doyup sofradan kalktı. en sona yine oğluş kaldı. ben mutfakta tabakları yerleştiriyor, musluğun altında biriken günü temizlemeye çalışıyordum. sonra dönüp masaya baktım. tencerede tek bir sarma bile kalmamıştı.

bir an durdum..

ve yorgunluğum geçti sanki. insan bazen övgüyle değil, boşalmış bir tencereyle mutlu oluyormuş. saatlerce uğraştığın yemeğin sessizce bitmiş olması, eline sağlık denmesinden daha büyük bir sevgi biçimi belki de.

ergenlik çağında mı iştahları açılıyor bilmiyorum yoksa erkek çocukları gerçekten böyle mi büyüyor, onu da bilmiyorum. ancak bu akşam içim çok huzurlu oldu. çünkü bir annenin kalbi bazen yalnızca doyan çocuğunun tabağında serinliyor.

sidewalks and skeletons şarkısı.



sabah trafikte delirince hemen en iyi olduğum işi yapıp kafamda klibini çevirdim. her davulda birinin kafasına ayna geçirdim, birinin camını patlattım, birini yaktım falan bi ara slow motion yardırdım. indie editler döndü gözümde. arkada güneş batarken karanlık siluetim dolmuşun üstünde dolmuşçunun kafasında gemi dümeni gibi direksiyon döndürüyordu. allah korudu rammstein falan çalmıyordu.

ne insanı, tekerlekten insan mı olur?
yanlış mıyım?
tekerlek işte tekerlek.

emekli olmuş.

insan müsveddesidir.

kıza bir mesaj at ama çok sıcak olmasın, çok soğuk ya da ılık da olmaz. burda sıcaklığın ölçüsü serçe parmağını tam yakmayacak 4 saniye kadar tutabileceğin sıcaklık. mesaj atınca hemen mesaj alımını kapat. 5-6 saat bekle. sonra aç.
- e ama eö ama yani
+ ya tutarsa?

daha önce birçok kez denesem de bana normal günlük tutmanın hissiyatını asla vermiyor.

günlük tutarken 'ulan acaba okunur mu' korkusu olmadan, sayfalarına saçma sapan bir şeyler yapıştırmadan, silkimsonik çizimlerim olmadan o günlüğün tadı çıkmıyor benim için.

sakın ayarlama.

son 1 yıldır depresyon belirtilerim mevcut. bunu toparlamak için süreç içinde pek çok şey deniyorum. bu denemelerden biri de günlük tutmak. fakat yazmak konusunda aşırı tembelim maalesef. bu nedenle duygularımı görselleştirdiğim bir uygulama * kullanmaya başladım. gelin görün ki onu da doldurmayı unutuyorum sık sık ama olsun, kotarıyoruz bir şekilde.

su.

gelmişsin 2026 yılına ve hâlâ su içiyorsun. nerede üst insan? niçe bizi kandırdı mı? artık güneş enerjisi ile çalışmaya başlamamız lazım. koskoca insansın ve medeniyeti nereden nereye getiriyorsun, sonra kalk su iç. olacak iş değil. evrim, devrim. olaya el atalım.

bende olmayan trip.. bir şey anlatmadan güldüğünde dahi gülüyorum ben. gülene eşlik etmek nezaket icabıymış gibi..
komik adam, zekice esprileri var, yıllardır onun mizahını alıntılıyoruz forumlarda, sözlüklerde.. başlık sahibinin tüm yazdıklarına katılmasam da genel çıkarımına katıldım. keşke onun gibi mentali güçlü, güçlü konuşmacı özelliğinde yeni komedyenler yetişse.

ohoo daha yolun başındaki kızmış o.. tanıdığı insanlarda zamanı gelince umduğu gibi çıkmayacak..