zaman tüneli

rasim kütah bey bilgiyi yine derinlerden almış anlaşılan. *

ucuz aktrollük yapanların feyz alması gereken haber. herif onca haysiyetsizliği karaparalarını döndürmek için yapıyormuş. bizim aktrollerin kestane 3 kuruşa gitti.
ek: ipliğini pazara çıkartmışım yine birinin. koşa koşa itirafa gelmiş.

bu isimde bir de kitap yazmak lazım..

1991 doğumlu ukrayna asıllı ingiliz snooker oyuncusu. solaktır ve hücum ağırlıklı oynamaktadır.

dostlar alışverişte görsün misali, insanları bir kapıdan içeri alıyorlar diğer kapıdan salıyorlar. yaptıkları gündem işgal etmek, bir iş yapıyormuş gibi gözükmek.

aslında içeri alınmalarına karşı değilim, salınmalarına karşıyım, suçlu olan çeksin cezasını.

(bkz: dön baba dönelim)

nasıl olsa çıkacaklar ne kasıyorsunuz ki?

tabii bu arada 4 tane ödeme kuruluşuna kayyum atandı, bazı bankaların yöneticileri tutuklandı.

aldus huxley distopyası gibi...

asl dünde kalmaz. etkisi devam eder.

bijelo dugme'nin djurdjevdan olarak söylediği versiyon için:

bu sefer kara para aklama mevzuu...

bu ikinci. dilerim üçüncü de çıkamaz bir şekilde girer.
buradan

siyasi ayağın başındaki melih gökçek ve oğlu osman gökçek ortalıkta geziyorken.
''gel artık bitsin bu hasret '' diyenler ve bu çağrıyı alkışlayan milletvekilleri, bürokratlar, gazeteciler günü gün ediyorken atalay demirci’nin boynuna basmak, ters kelepçe yapmak reva mı?

normalde de cennette yaşamıyoruz zaten, yani kusurlu bir hareket yok oyna devam.

göğercinler atar takla diye devam eden bir kırım tatar türküsü.

butun parcalarını bildigim oguzhan koc un dogumgunuymus.

bkz: konserde şarkı söylerken kendinden gecen kızlar.
ihih.

kutlu olsun yakısıklı;)

dostum trump çin de.
recep tayyip erdogan kazakistan da.

ben de istanbul dayım. burgaz adası na gitmeyi dusunuyorum;) japonya da olacak halim yok ya. ihih.

biz bir de bunun benfica'dan fenerbahçe'ye transferinden, sonraki satıştan %10 kâr payı maddesi sebebiyle 1 milyon 50 bin euro para kazandık.

ben beğeniyorum bu kuburu.

gülşişe. tuşlu telefon perisiyim.

onedio ya..

david le breton tarafından yazılan ve insanın kendisini yaralamasını inceleyen psikolojik ve antropolojik kitap.
okurken dikkatimi çeken ve farklı bakış açıları kazandıran çok fazla nokta olduğunu söylemeliyim.
insanın kendisini yaralamasının aslında ne derece basite indirgenmemesi gerektiğini, altında yatan çok farklı anlamlar olduğunu daha yeni yeni anlıyorum.
normalde de basite indirgediğim bir durum değildi tabii ama artık empati yapabileceğimi düşünüyorum bazı noktalarda.

özellikle kitapta bahsedilen insanların sıklıkla 'var olma ve kendisini kanıtlama çabası' ya da 'kontrolü elde etme çabası' ile bu tarz girişimlere bulunuyor olmalarını çok iyi anladığımı düşünüyorum.
her ne kadar bu durumdan şu an utansam da zamanında ben de aynı davranışlarda bulunmuştum ve sebeplerimiz aslında fazlasıyla benzer.
benimkisi de kendimi gerçeklikten uzaklaştırma ve kendimi sakinleştirme yöntemim gibi bir şey idi.

kitapta bahsedilen ve ilgimi çeken bir başka konu ise kadınlarda bu kendini yaralama durumunun erkeklere nazaran çok daha fazla görüldüğünden bahsediyor olması.

bu durum ise erkeğin toplumdaki güçlü olması gerektiği algısından kaynaklanıyor ve kitapta bundan da bahsediliyor.

bir diğer ilgimi çeken konu ise kendini yaralama girişiminde bulunan insanların aslında intihar etmek değil, yaşamak istediklerini kendilerine kanıtlama çabaları oldu.
kitapta ise bu durum kısaca şu şekilde anlatılıyor.


zamanında kendimin de yaşadığı sıkıntılar hakkında bu kadar detaylı bir kitap okumak fazlasıyla hoşuma gitti açıkçası.
acı yoluyla varlığını hissetme konusuna aşırı derecede güzel değinildiğini düşünüyorum.