zaman tüneli

3 aydır süren boşluğun sonunda (çok da boş sayılmam akşam derslerim vardı) yeni bir iş bulmamın sonucunda pazartesi başlıyorum. dua edin de artık yılda 3 şirket değiştirdiğim çalkantılı kariyer hayatım bu defa hayalimdeki gibi karşılıklı anlayış çerçevesinde yıllarca yükselen pozisyonda ve sarsılmaz koltuğumda devam etsin hayırlısıyla.

bu biraz imkan değil, cesaret meselesi.

özgüveni yeterli olmayan veya farklı bir ülkede sıfırdan hayat kurmaya cesareti olmayan kişiler, genelde konfor alanlarında( doğdukları ülkede hatta çoğunlukla aynı şehirde) kalmayı tercih ediyorlar. dilini, sosyal düzenini, ekonomisini bildiğin ve diğer her dinamiğine aşina olduğun bir ülkede yaşamak, herkesi bırakıp, farklı bir coğrafyada, tek hayat kurmaktan daha kolay geliyor.

açıkcası duygusal ve kırılgan biriyseniz, yabancı bir ülkede hayat kurmak sizi zorlayabilir çünkü ait olmadığınız bir kültürde, karakterlerini henüz öğrenmediğiniz insanlarla hayat sürdürmeye çalışıyorsunuz.

"ben bu kültüre çok kolay uyum sağlarım. bu toplumla kolaylıkla kaynaşırım" diyebiliyorsanız , süreç sizin için inanılmaz iyi ilerler fakat zaten birçok insan için kültürel farkların getirdiği o yaşam biçimlerinin değişkenliği yıkıcı oluyor ve genelde birçoğu kültür şoku yaşayarak , bulunduğu yere asla ait hissetmiyor. bunu amerika'ya taşınmış insanlarda çok görürsünüz. hatta çoğunda "yalnızlık" hissinden ötürü depresyon başlar. sebebi yoğunlukla bu duruma dayanır.

bu yüzden yurt dışına gitme- taşınma gücü olan insanların bunu yapmamasını garip karşılamıyorum. müthiş gözü karalık gerektiriyor. gerçekten düşünüldüğü kadar toz pembe değil hiçbir şey.

benim için farklı bir ülkeye taşınmak ve yaşamak çok kolaydır. farklı kültürlere hızlıca adapte olabilir ve onlarla kaynaşabilirim. dolayısıyla yeni bir ülkede hayat kurmakla ilgili çekincem yok fakat kendi arkadaşlarıma baktığımda, çoğunda bu özgüveni göremiyorum hatta çoğunun adapte olamamakla ilgili çekinceleri var. yani görüldüğü üzere, bu çok bireysel bir husus. tek konu bütçe değil.

fenerin düşürmeye çalışıp düşüremediği kulüp. diğer takımlar sıralamasına etki etmediği için son maçlarında düşmeme çabasındaki rakiplerine karşı kasmadılar. fener de aynı durumda olmasına rağmen kendini yırtmış. elbette mücadele edecekler ama onların derdi eylül'ü küme düşürüp galatasaray üzerinden taraftarlarına şirin görüneceklerdi, zira eyüp'e gs altyapısı diyorlar. oysa ki son 2 senede bize attıkları çelme eyüp'ten fazla değil.

benim.
halen imkanım var
gitmem
gitmiycem.
ülke bu haldeyken olmaz.

beyaz tellerim artmış. 3 yıldır boyadığım için fark etmiyordum boyamayı bırakınca fark ettim. ilk beyaz 15 yaşımdayken çıkmıştı 9 yılda ne kadar arttı acaba merak içindeyim. *

başlıkları gezerken bi anda çıktı önüme.
hemen bi el ense yaptım ona.
şaşırdı kendini
sonra paçasına sarıldım
kündeye getirdim lavuğu
şimdi amerikalılar geldi
uzaylıyla birlikte area31 e gidiyoruz
31. bölgeye

(bkz: ifade özgürlüğü)
herkesin kendine özgü düşüncesi olması ne demek ya, manyak mıyız biz

bir dönemler futbolcu fabrikasıydı. şu sıralar o günlerinden uzaktalar. zaten artık 3 büyükler anadolu takımından oyuncu almıyor eskisi gibi.
yine de behzat amirimin takımının ligde olması iyidir. gençlerbirliği ligin köklü kulüplerindendir. karagümrük falan olacağına gençlerbirliği olsun ligde.

güvenli, özelliksiz bir renksizlik hali.

arkadaşlar inanamadım. ya uzun yıllar görmediğim üniversite arkadaşımla konuşmaya başladık, rahat da birisidir. laf lafı açtı napıyosun ne iş yapıyosun falan yayıncı olduğundan bahsetti sonra da içeriğinden ve uygulamadan.
gerçekten korkmadan çekinmeden yüzünü gösterip hatta daha fazlasını para mı alıyosun dediğimde
- ne çekinicem - deyip kazandığı parayı gösterdi.
insanın aklı kaymadı değil ama gene de yakıştıramadım, eleştirimi de orda bitirdim.

velhasılkelam para ile kadınlarla konuştuğunuz bir uygulamaymış. bu arada kazanç fena.

bazen ne siyah olursun ne beyaz.
hani derler ya ne emmeye ne gömmeye, heh öyle.
illa taraf seçmene taraf olmana gerek yok.
bazen gri olmak istersin. gri iyidir.

cahilliğe, tembelliğe ve hayal dünyasında yaşamaya olan bağımlılık.

çıkarcıyız. fırsatçıyız.
anı düşünüyoruz, geleceği ve gelecekleri düşünmeden yaşıyoruz.

iyi geceler.
- bazen doğru olanı yaparsınız istediğiniz şeyi değil, bu bizi tüketiyor.

kafasını taşlara vursa yeridir

t: bir dilek.

büyük kuzen 15 sene önce gitmemiş. pişman da olmadı. partisiz, babasız para yapabildiğin zamanların son vagonuna binmiş.

e şimdi de başka kriterler var. gideceğin ülkeler 10- 15 sene önceki gibi değil. neresi olursa olsun hem daha zor, hem çöküşte.

burda düşürdüğüm hatunlardan aldığım tadı hiçbi şeyden almadım

zara indirimlerinde aradığı bedeni bulamıyasıca

şu anda her alandaki en temel sorunumuz aklâksızlık. ne ilişkilerde, ne siyasette, ne günlük yaşamda, ne iş yaşamında ahlâktan söz etmek mümkün. koskocaman, leş gibi kokan bir lağım çukuruyuz.