zaman tüneli

ben sapyoseksüelüm
kim bilmşyorum

emirgan sahil muhteşem gökyüzü.

insanlarla sohbet ederken uzun cümleler söylemek gelmiyor içimden.

gerekli görmediğim diyaloglardan kaçınmak..

yeni öğrendiğim bir konu veya bilgide heyecanlanmamak.

kendini haklı sanan aklı havadalar. bunlara anlatsan da anlamaz. kulakları vardır duymaz, gözleri vardır görmez. hâlâ akletmeyenlerden olmaya and içmişlerdir.

aritmansi'yi sevmiyorum ama hermione bayılıyor.

insan ilişkilerinde sınırlayıcı etkisi olması "çelişki" gibi durur ama bir gerçektir.

"sevmek rezilcesine korkuludur" der attila ilhan.

sevince;
bir çok ilkemizden taviz vereceğimizi,
ödün verirken özümüzü zedeleyeceğimizi,
objenin kusurlarını görmezden geleceğimizi

düşününce "otomatik sınırlayıcı röle" aktive olur.

sevgi sınırlar.

nasıl bir insan matematikte herhangi bir konuyu sevebilir. gerçeküstü şeyler bunlar.

net permütasyon.

lüzumsuz.

güne puan falan ne bu böyle minnoş ponçik başlıklar. delikanlı adamın güne puanı olmaz. delikanlı adam günü değerlendirmez. sadece yaşar. delikanlı adam bir dağ hayvanıdır evet.

herhangi bir konuda durduk yere eleştirilmek.

ya ne güzel ağız tadıyla sohbet ediyoruz şurada,
gözümün kenarının simetriğindeki çizginin konumuzla alakası ne,
ne yani.

yaşının ilerlemesi evet.

hızlıca oturup kalkamıyorum galiba.

dizlerim kütürdüyor hafiften,
benden erken vazgeçerlerse çok darılırım.

bayram sabahına bir hastane acilinde giriş yaptım.
en kötü günümün böyle başlamasını diliyorum.

sana puanım sıfır.
iflah olmazsın, en beterin böyle olsun.
tşk.

kuru otların arasına düşen yağmur


‎bir ses düştü akşamın omzundan,
‎ince, ürkek ve eski bir şeydi.
‎toprak uzun zamandır susuyordu,
‎gökyüzü nihayet içini çekti.
‎
‎kuru otların arasına düşen yağmur
‎önce tozu kaldırdı hafifçe,
‎sonra unutulmuş kokular yayıldı
‎çocukluğumun kırık bahçelerine.
‎
‎meğer insan da kuruyormuş zamanla,
‎fark edilmeyen yazlar yüzünden.
‎bir damla merhamet yetermiş bazen
‎yıllardır çatlayan kalbe değmeye.
‎
‎ben seni böyle anladım işte;
‎gelişin büyük değildi belki,
‎ama sessizliğimde açan sesin
‎ölü dallara yürüyen su gibiydi.
‎
‎gece ilerledi, rüzgâr sustu,
‎ay yorgun bir çoban gibi geçti üstümüzden.
‎ve ben ilk kez anladım:
‎bazı yağmurlar gökten değil,
‎insanın içindeki eksik cennetten iner.
‎

bu akşam döküm tavaya düşmana basar gibi bastığım arkadaş.
-hayır, kurban kesmiyorum ama bugün her yer et kokacağından canımın çekeceğini düşünerek dün aldım-
ben bu arkadaşın resmen bağımlısıyım.
kölesiyim de diyebilirim yani üzerimde öyle bir etkisi var.
yıllar yıllar önce başka etler de severdim ama bu arkadaşla tanıştığım günden beri belki 2 kat fiyatına yarı gramaj et yiyorum.
pişman mıyım?
asla!

sarılmak. iki ruhun birleşmesi gibi.

kurban bayramının ilk günü saat 21:00'de ziyaret mi olur bayramına tükürdüğüm. s git ertesin gün gel.

babam sabah 4'ten beri ayaktaymış, üstün başın koyun kokuyor git bir banyo yap, sabah 4 ne daha koç inmedi gökten.
-oğlum diyor bayram namazına diyor...

ya beni yine ebu cehil ettiler her bayram gibi.

annem diyor ağabeylerin gelecek, uyandık sabah 9. açtım bir bira,

-oğlum diyor bayram bayram diyor sabah sabah diyor,

ağabeylerim 11'den önce gelmez, siz de o eti ciğeri 1'den önce yiyemezsiniz dedim, 2 filandı yediklerinde.

bayramınızın a.

sarma yedim iki tabak, saat on gibi yediğim için mideme kötü ama ruhuma iyi gelir gibi oldu. etkisi 3 dakika sürdü. işte bizim ruhun iyiliği de bu kadar kısa sürüyor.

var olmasaydım buna kafa yorabilirdim ama bakıyorum ve varım.
o yüzden kafamı bununla meşgul etmek çok saçma.
zaten var'dakiler bir boktan anlamıyorlar*

var olmadığım durumda var olanların geçmişini s...