zaman tüneli

haftalık olarak gelen ve teknolojik cihazlardan kamp malzemelerine uzanan aktüel günleri, marketi perakende noktasından ziyade bir etkinlik alanına çeviriyor.

deride beklemiş olmanın vermiş olduğu keskin, hafif tuzlu ve derin aromasıyla damakta anında otoritesini kurar. sıradan bir kahvaltılık peynir olmaktan çıkarak, gurme deneyimi yaşatır.

en iyi akıllı telefon olayını bilmiyorum. ekran kalitesi mi iyi olsun bataryası mı yüksek amper olsun kamerasının gece çekimleri mi az noise içersin vs.

bence en iyi telefonun tanımı işlemci ram ve hafıza boyutuyla da ilgili olmakla beraber stabil çalışması ve güvenli olmasıdır.

yüz tanıma aplikasyonu yeni nesil hemen her telefonda var keza parmak izi okuyucu da ama apple ürünlerinin bu konuda performansı daha yüksek.

yani ben 30-40.000 liraya (asgari ücretin son durumunu bilmiyorum) iphone 11-12-13 neyse alır geçerim.

telefonu açmaya çalışan hırkız.

zamanında arkadaşa ortak tanıdığımız birinin whatsapp hesabında yazan bu cümleyi göstermiştim, kendisi internetin acemisiydi, acemi olduğundan bu cümleyi yazdığını düşündük, tanıdık da 60 yaşına gelmiş, 30 yıl önceki takım elbiseli, kravatlı, bıyıklı fotoğrafını koymuş profile. hem fotoğraf, hem de profilindeki _konuşamam yalnızca whatsapp_ yazısını da okuyunca gülme krizine girdik. ama sonra bu cümlenin bazen türkçe, bazen de ingilizce şeklinde whatsapp'ın standart cümlesi olduğunu fark ettim. o zaman boşuna güldük diye de düşünmedim, ama sağlam güldük.

-madem telefona bakacaksın o zaman benim orda işim nedir?
-öğle yemeği için hap geliştirilsin. yemek yemeyi severim ama hep yemek de sarmamakta.
-sarma çok iyi
-bir ve üzeri insanla sosyalleşince hemen pilimiz bitiyor. imkan olsa duracell kullanırdım. a101'de bile satılıyor.
-astigmatı olanlar gözünü çizdirse bile gözlük kullanıyormuş. tiktok bilgisidir.
-durgun, huzursuz ve iç hareketliliğe sahip insan olmak çok zor. kafesteki aslan gibi hissediyorum.
-bir şehirde yaşama şansım olsaydı bu hangisi olurda asla karar veremiyorum.
-kararsızlık lezzetinden asla vaz/geçemiyorum.

john wick'in sırtındaki dövmede anılan tanrıçaya yalvaran efsane eser.

kurumsal what's app hattıysa eyvallah. eskiden internet bu kadar görece ucuz değilken kimse kimseyi what's app üstünden aramazdı zaten.

safi’nin konuşamamasını dinlerken gülmekten fenalaştım hastaneden yazıyorum şuan

insanların verdiği sözlerin bir anlamı vardı. evden çıkmadan önce telefonda konuştuktan sonra buluşma gerçekleşene kadar iletişim kurulması mümkün olmazdı.

yani. atıyorum 1 saat sonra metro çıkışında dediyseniz 1 saat sonra orada olurdunuz.

şimdi hiçbir şey kesin değil. haberleşiriz diyerek buluşmalar geçiştirilir oldu. bir de insanlar. seni beklemekten ağaç oldum derdi ama artık kafede elinde telefon saatler geçiren bir toplumda kimse kimseyi sohbet için o kadar da sallamıyor sanki.

saygısını nankörce kaybetmesi.

eş dost sevgili hiç farketmez. insan merhametli değilse sevemez. sevemeyen insan bağlanamaz. baglanamayan insanı istemem çünkü güvenilmeyecek insan her türlü kötülüğü yapar.

(bkz: evcil hayvanlara kötü davranan insan)*

el işler, akıl çalışır.

hakan safi seçim konuşması özeti ;

şu kardeşinize, şu fakire yetkiyi verin, ondan sonra görün

aziz yıldırım aykut kocaman diyor, oğuz çetin diyor öfkeleniyorum. sonra çıkıyor 3 temmuzu hatırlatıyor, dik duruşunu, mücadelesini, çektiklerini hatırlıyorum hemen yumuşuyorum. baba sal bu işleri, süleyman seba gibi onursal başkanı ol şu takımın be.

artık beyazlarım görünmüyor. beyazlarımı beyazlarla kandırdım.. kendimce hoş bir görüntü elde ettim..

etekler, elbiseler, renkler gelince benim moral düzeliyor.

balkon keyifleri başladı..

müzik modum: %31 pozitif, %26 enerjik, %16 dans olarak görünüyor.

ben kendime bile fark ettirmeden mutlu biri olabilir miyim?

şu sıra kendimden çok şüphe duymaya başladım.
çok şükür diyelim, dilimizi ısırıp, en yakın duvara vuralım.. ya allah bismillah...

postmodern bataklıklardan biri.

çok geçmiş olsun, dualarım sizinle

birazdam atçam. aldırmıyom artık