zaman tüneli

gökyüzünün o koyu gri _noir hikayesi gibi _ havası bir anda patlamış ve her yeri saniyeler içinde buz parçaları kaplamıştır.

.

ilk bakışta siyah toprak üzerine saçılmış beyaz boncuk ve inci taneleri gibi estetik dursa da, aslında tabiatın yıkıcı gücünü temsil ediyor.

iri taneliyse, yani ceviz büyüklüğüne yaklaşacak kadar ise, ekili araziler için gerçek bir felaket senaryosudur. o taze yeşilliklerin boynunu büküp geçmiştir.

yav bi şey anlatmak öğretmek de suç oldu anasını satayım
neymiş menplayemning
aklım almıyo demiyo da

olum ilim nerde olsa alacaksın ya
geç bu işleri

dün bir mağazada sırada bekliyordum. arkamdaki kadın görevli personele sürekli söyleniyordu; ne kadar yavaş, of, puf. bir şeyler... belli gergin bir kadın zaten. söylediklerinden çok, söyleyiş tarzı ve üslubu da iticiydi.
işte tam böyle anlarda devreye giriyorum ben. kasadaki kız ufak tefek, tatlı bir şeydi zaten. üstelik kendimden küçük gençlere iltifat etmeyi severim. çok şükür kompleksi biri değilim, en sevdiğim huylarımdan biridir bu. sıra bana geldi: ne kadar tatlısın ya sen, dedim.
bir anda yüzündeki gerginlik yerini gülümsemeye bıraktı. o mutlu oldu, ben mutlu oldum. arkamdaki nemrutta şaşırdı. lan aynı yerde sıra bekliyoruz ve aşırı bir bekleme falanda olmadı yani. tribal enfeksiyon geçirmiş olabilirsin de kötü enerjini kendine sakla. bu kadar..

kimseyi mutlu etmek gibi bir görevim yok, bu da ayrı konu. ama birini mutlu edeceksem bunu kırmadan, incitmeden, nezaketle yapmayı biliyorum çok şükür. genelde kötü hissi bastırmak; dengelemek, kötü bir anı silmek, bir kişiyi oyalamak için yapıyormuşum bu örnekte bunu fark ettim.

avmlere giremez

35 yaşını geçmesine rağmen tom ve jerryli tshort giyenini gördükten sonra çok normal gelen kadındır.

algı gerçekten olağanüstü bir gerçekliğe dönüşüyor. bunun en büyük ispatlarından biri kırmızı ve pembenin şu an kadın rengi olması olayı.

1970 lı yıllardaki moda devriminden sonra pembe ve kırmızı kadın rengi haline dönüştü ve bundan sonra da bu algının yıkılması imkânsız. halbuki 70 lı yıllara kadar tüm dünyada kralların, sultanların ve padişahların rengi olarak bir erkek rengi idi.

mühendislikte esprisine söyleniyor olsa da, post-prodüksiyon ve grafik tasarımın temellerini oluşturduğunu düşünüyorum.

bu işe daha yeni girmiş birisi olarak arkadaşlarımla/arkadaşımla elbette ki bir şeyler ürettik. her seferinde şans eseri olarak kötü görüntüleri efektlerle, ayarlarla falan az da olsa kurtarmayı başardık. ne yaptığımız hakkında en ufak bir fikrimiz yoktu, bir şey deniyorduk çalışıyorsa dokanmıyorduk.

televizyon kapanınca ekranın ortasında kalan o ışık noktası, hem gizemli hem de ilginç görüntülerden biriydi.

“ahlaklı bir söylemi var mı ki ?” gibi bir soruyu kesinlikle akıllara getiren bir başlık olmuştur. ahlaksızlıkları şeklinde başlığı düzenlesek daha doğru olur sanki^^

özellikle en bilmediği konularda ahkam kesmektir. ironinin vücut bulmuş hali resmen.

türkiye'de gelmiş geçmiş en klasik, tütünü ağır ve dumanı ağır sigara markasıydı. otobüste sigara içilen yılların sigarası.
otobüs kaptanı ön camın önüne dizdiği o uzun sansun'un paketinden bir tane çeker, o kemik direksiyonu tek elle çevirirken kabini yoğun duman kaplardı.

televizyonun ülkeye giriş zamanları, televizyon tasarımı mobilya tasarımı gibiydi. kenarındaki ahşap kaplama evdeki diğer mobilyalarla uyumlu olmalıydı. ekran, şimdiki düz ekranların aksine dışa doğru hafif bombelidir. sağ tarafta bulunan kontrol panelinde ince ayar için kanal arama tekerlekleri bulunur. kanalları nizami şekilde aramak için o tekerlekler ile milimetrik oynamak gerekirdi.

doğuştan gelen ya da sonradan kazanılan bir şey olduğunu sanmıyorum mutluluğun.

nihai bir sonuç ya da bizzat olayın kendisi değildir mutluluk. olsa olsa bir yan etki olabilir. o yan etki de püff diye uçup gider kısa sürede. ilelebet elinde tutabileceğin birşey değil.

zaten yapılmış bir çok psikolojik deneyde de ispat edilmiştir ki hiçbir uç başarı bile insana full tatmin duygusu yaşatmıyor. fullu de geçtim tatmin olmak diye bir duygu devamlılığı yok asla.

o yüzden ben her zaman schopenhauer tarafındayım bu konuda. yani schopenhauer'ın dediği gibi mutluluğu asla yakalayamazsın o uçup gider hemen elinden ama acı öyle mi? çöküp kalır içinde o yüzden mutlu olmak istiyorsan acılarını azaltmaya bak.

bir anı bırakayım madem, kısa olacak bu sefer.

geçen sene yks denen illetten daha yeni kurtulmuş, ders çalışmak dışında başka bir aktivitem olmadığı için sıkıntıdan kafayı yiyecek noktaya gelmiştim. yine ösym sayfasını taciz edercesine yenildiğim bir temmuz günü canım anam aradı. dedi teyzenler mangala gidiyormuş seni de çağırdılar. kabul ettim tabii. ben de sıkılmıştım turuncu siteyi yedi yirmi dört yenilemekten.

her neyse teyzemin kocası arabayı sürüyor. bilumum mangal yeri bulduk. adam pahalı diye reddetti. 2 saat boyunca yer aradık, anneannem "oğlum parasını ben vereyim düzgün bir yere geçelim." demiş olmasına rağmen reddetti. en sonunda bankı ve çeşmesi olan bir mescid buldu orada yaptı.
bu adamla bir de göle gitmiştik mangala fi tarihinde, adam beleş diye gölden uzak bir yer seçmişti.

#2509825

üç sene önce bunu yazmıştım şimdi görüyorum ve arttırıyorum herhangi bir metal konserine gidin benim gibi dinozorlardan çok genç göreceksiniz.

alın bu bilgiyi nereye dayarsanız dayayın.

yanlış birşey demiyor. kurana göre cennete gidene huriler veya istedikleri eşlerin verileceği beyan ediliyor. yani istedikleriyle ilişkiye girebilirler deniyor. cübbelinin hayatı boyunca en mantıklı açıklama ve yorumu olabilir. en azından yanmaz kefen satmıyor artık.

düğün istemeleri.