zaman tüneli

yeni dune filmi gelene kadar tövbe ettiğim eylem. evde açıp 4k izlemek daha mantıklı geliyor artık. salonlar rezil durumda, ses bozuk, ışık az, fiyat çok.

bence el ele tutuşup sırayla konuşsunlar sonra da yiğidim aslanım söylesinler.

sırrı uzun süredir aydınlanma karşıtlığıyla bombalıyor buraları.

sözlük güzel ve yanlış görüşler okuyor sayesinde ve gayet samimi teşekkür ediyorum kendisine. katıldığım dandik şeyler okuyacağıma karşı çıktığım kaliteli şeyler okuyayım.

neyse sırrı kardeşim, zaten bizbizeyiz, resmiyete gerek yok. bu kadar insan, nesnel doğruları kriter kabul etmezsek nasıl anlaşcaz? trafiği nasıl yöneteceksin, afet anında bölgeyi nasıl boşaltacaksın mesela queue theory olmadan? yarım yamalak da uygulanıyor ki ışık var, tabela var ve hali bu. hepten terkedip "canım sana göre bu net bir cevap ama ben bunun anlamını kavramaya kaynak harcayalım istiyorum" dersen yolun sonu mumbai anasını satayım. istanbul'dan kaçarken mumbai'ye tutuldun.

sen "laboratuvar sonucu hakikatli sonuç değildir, aynı koşullarda aynı etkilerin aynı sonuca ulaşacağı iddiası bir kara kutudur, aydınlanma burada sıkışır" mı diycen kanser sonucu, babalık sonucu bekleyen hastaya?

rasyonel akıl aksiyomlardan kurtulduğunu iddia etmez . en az sayıda ön kabul ile, tutarlı akıl olduğunu iddia eder. rasyonel olan, kendisiyle çelişmemeyi amaç edinmesidir. "ya bunların hepsi bir rüyaysa" sorusuyla uğraşmaz, "bunlar rüya değilse, benim iddialarım tutarlı olmalıdır" der. hakikat gibi muğlak, soranın bile tanımlayamadığı bir hedefi olmaz, tutarlılık hedefi olur. "kime göre rasyonel?", kendi sistemine göre.

bunların hepsi rüya diye yaşayan yaşasın. tabi aydınlanmanın kazanımlarını kapıda bırakarak.

sözlüğün özgür iradesiyle aldığı bu karara saygı gösterip, doğum gününde eşarp hediye ederim*
he artık sabahlara kadar süren partilere çağırmam.
madem kapanıyorsun, ona uygun yaşamasını isterim. günaha davet ediyor gibi olurum ki ederim de zaten.
-

şaka bir yana, başka sözlükte hesabım yok.
avellerin olmadığı yer varsa kapanınca çağırın*

uyuyorum dedi.

kesinlikle the unforgiven'ım ben. yaptığım onca şeyden sonra nasıl affedilebilirdim ki? o da affetmedi zaten, ben olsam ben de etmezdim. kaldı ki şu anki neşemi de hak etmiyorum, bakalım allah beni ne zaman cezalandıracak?

bir trafik kazasında ölmüş sovyet müzisyen. summer is ending parçası müthiştir.

09 haziran 2026 salı günü chp grubunda, kılıçdaroğlu'da özgür özel'de ben konuşacağım diyor.
hiç kimse ikiniz de konuşun demiyor.
ben diyorum kavga etmeyin ikiniz de sırayla konuşun. senelerdir konuştunuz da ne oldu ki?

durun bir anlık atayım; çiçek çünkü.

yüreği yorgun, umut dolu anca kendine yetebilen herkesin sağlığına.

#3865628

50 yaşından sonra sevgili olup ne yapacaksınız ya?
sevişecekseniz sevişin, gezecekseniz gezin, eğlenecekseniz de eğlenin ama "aşkoooom" demek hiç oluyor mu o ağzınıza?*

oğlum.. ne tehdit söküyor ne ceza işe yarıyor. iki aslansın kaplansın sözüyle kanatlar havalanıyor. kız çocuğundan sonra garip geliyor bize böyle bir model. bilemiyorum, belki böylesi daha iyidir. korkup sinmesini de ödüle kanmasını da istemem. ama güzel söz kimleri tavlamamış ki? padişahlar bile buna zaafından dalkavuk bulundurmuşlar etraflarında. oğluşun da o kadarlık kusuru olsun.

ferfecir.

reca ediyorum fakir gibi bira paylaşmayınız.

herkesin çok kere başka yanıtlar vereceği ve bu yüzden forum/ chat tarzı başlık olmaya biçilmiş kaftan olan soru...

forum chat tarzı başlıklarla kendi cehaletini çok güzel gizlersin. bunu bu sözlüğün yazarları çok iyi beceriyorlar...soruyu çok güzel "cımbızla" çekiyolar...

haa bi de "başlık tutmuş" oluyo...çok aranan, istenen bişey. başlık tutturmak...

çok güzel. bravo...

mastürvibrasyon.

dehşet öfkeli, ziyan olmuş ve öfkem burnumdan solumama sebep şu an. dokunsan ağlarım, o yüzden dokunma.

ödemek tüzüğünde yok. hep ç`almak.

babamın vefatında ilk iki gün komşular yemek yapıp getirdi. ne iş yaptırdılar ne de yemek sağolsunlar. misafirleri de onlar ağırladı.
toplu okutulan mevlitlerde de yemekleri ikramları vs. abimin iş arkadaşları karşıladı.
cenazesi olan insanlar zaten bedenen dünyada olsalar da ruhen yarı yarıya başka alemlerdeler. anılar, özlemler, keşkeler, yarınlara dair düşler vs. dünyayı düşünecek halleri olmuyo. o durumdayken misafir ağırlama kaygıları olmamalı. hele hele karın doyurma gibi, başkalarına hizmet etme gibi meşgaleler bir tür işkence olur. o nedenle benden sonra çocuklarımın ardımdan yemek vermesini istemem. ruhum henüz bedenimden ayrılmamışsa benimle vedalaşıp içlerini döksünler. ardımdan güzel söz etsinler isterim. ve mutlu olsunlar.. onların mutluluğu belki misafirleri doyurmaz ama benim ruhumu doyuracaktır.