zaman tüneli

süreç takibinden bağımsız biri olarak belirtmek istediğim şey şu; yoldaş , bir çok kişinin zihninde yok edici ve şüphe uyandırıcı soru işaretleri barındıran ve kısır bir döngüye giren bu meseleyi kırma ve çözme anlamında çok acı bir hesaplaşmayı göze almış görünüyor.

jean paul sartre sevdiğim bir model değildir ama sevdiğim tek sözü tarafsızlık ahlaksızlıktır sözüdür. ahlaksızlık iddiası bulunan bir mesele için, iddia sahibi de tabii ki iddiasını ispat etmek zorundadır. ortada iddianın ispatı anlamında makul ve rasyonel aklın kabul edebileceği ispatlar varsa tabi ki biz de tarafımızı seçeriz.

kalem kırılması gereken bir sonuç çıkarsa tavrımızı alırız. yalnız bunun, vasat insanların bir güç istenci ve güç gösterisi haline gelmesi de kimsenin izin vermeyeceği bir durumdur. bu vasatlık çölün büyümesinden başka yarar sağlamaz. böyle ucuz şovlarla, anlık duygu durumları ile hareket edip aklın ve mantığın dışına da çıkmaya gerek yok. zira aklın anlık hissi ve duygusal tepkileri hiçbir zaman adalet getirmez.

gerçek adaleti savunanlar da tüm tez ve antitezleri dinledikten ve ya gördükten sonra bir senteze varmaları gerekir diye düşünüyorum. yoksa "rüyamda gördüm böyleymiş, şeyhım dedi şöyleymiş, reis dedi valla doğrudur" diyenlerden farkımız kalmaz.

can sıkıntısı. bi de günlük konuşulacak kelime kotası eksik kaldıkça buradan dolduruyoruz işte.*

sovyet şarkıcı. kökenleri ukrayna'daki rumenlere dayanmakta. şuraya güzel bir şarkısını bırakayım:

bize benzer bir mutfaktır.
yeşilliklerle birlikte hamur çok güzel harmanlanmıştır...
aramızda küçücük ama sonucu bambaşka hale getiren bir fark var.
biz "daha çok para kazanalım" diye tohumum, toprağın, mahsülün anasını ağlata ağlata sonuçta lezzetsiz ürünler çıkarttık.
onlar ise doğallığı korunsun, lezzetli olsun dedi.

sonuç şu:
onların yaptığı kıytırık bir salatanın dibini ekmekle sıyırıyorum çünkü çok lezzetli.
burada fahiş fiyata satılan şef salatasından bile 2 çatal alıp bırakıyorum çünkü ağzıma sadece zeytinyağı ve tuz tadı geliyor.
domates tatsız olur mu ya domates?
oluyor işte.

pizzaya, makarnaya girmiyorum zaten o konuda uçurum var.
orada pizza yiyorsun, parmaklarını yalarsın öyle lezzetli.
burada aynı malzemelerle yapılan pideyi yiyorsun, oradaki pizzaysa buradaki pizza falan değil çünkü.
makarna, orada yerken hamurun tadına bitiyorsun.
buradaki yumurtadan kısacağım diye sana el açması bile olsa bembeyaz hamur getiriyor.

neyse çok uzattım.
fırsatı olan herkes gitsin denesin isterim.
keşke olsa da ülkedeki mekanların hepsi müşterisizlikten batsa.
onu yiyen burada yemiyor çünkü.

kumru vardı ne oldu ona ?

normal sözlük kanatlandırır; ama bazen kanat yerine pervane takar, uçmak yerine döndürür.

tübitak tarafından geliştirilen yerli ve milli olmasıyla öne çıkan yapay zeka uygulaması. pek güvenemedim açıkçası, ben oyumu gemini'den yana kullanıyorum. akepe döneminde yerli araba yaptılar ellerinde patladı, yerli telefon yaptılar ellerinde patladı, netflix'e rakip diye tabi'yi çıkardılar ellerinde patladı sırada "bilge" isimli yapay zeka var. olmuyor abicim beceremiyorsunuz, yaptığınız işler iyi niyetli değil, bunu da yaptık desinler diye yapıyorlar.

çünkü kafamdakini başka yere yazamam ki. aile anlamaz, arkadaş dinlemez, ancak sözlük dinler.

deniz anlamına gelir rusça'da. azeri muslim magomayev'in şarkısı aynı zamanda.

senciyiz be.
seninle ömür boyu sözleşme imzalama işini ciddi düşünelim diyorum.
istersen başarısız ol, o ruhun ve taraftarla kurduğun bu bağ yeter.
sen hep kal be.

not: değerli rakibimiz fenerbahçe, ricamı kırmadığınız için teşekkürler*

kanadı takmıyorlar, ben de yardımcı olmuyorum, buralardayız işte.

çok platonik aşıktım bir zamanlar. çok platonik ve çok aşık. sonra platoniyi bozdum ve çok aşık olarak kaldım. sonrası yanlış zaman. çok yanlış zaman. şimdi. şimdi yaşlandım ve hala çok aşığım ve maalesef tekrar platonik.

şu anda ruh halim bok gibi.
bu gün zaten keyifsiz uyandım. hava kapalıydı. içime bir kasvet çöktü. hayatımı çok belirsiz hissediyorum. belirsizlikte hiç sakin kalamıyorum.

işte böyle.

kanadı ne zaman takacağı hiç belli olmaz, yazılı gibi başlar sözlü yapar.

genel olarak cok uzun zamandır soyle hissediyorum:

-rıfat abi: bazen diyorum satim evi arabayı. cok uzaklara gidim.
-cocuk: sonra rıfat abi?
-rıfat abi: sonra diyorum ne satacak ev var ne de araba.

ihih.

penaltı pozisyonundan önce 2 kere ofsayt var. mafya fifa pozisyonun tekrarı bile gösterilmedi. hadi ofsayt çizgisi? rezaler puanım 10

birçok insan için bilinçli yapılmayan bence.
hiç kimse kötü biri oluşunu görmek istemez. hepimizin kendimizle alakalı kurduğumuz anlatı bizi tatmin eden bir yerlerden oluyor. sadece insanlar olarak kendimizle alakalı zottirik anlatımızı sürdürelim ve biraz olsun değerli hissedelim derken saçma sapan işler yaptığımızı düşünüyorum.

günün sonunda sonuç değişmiyor. ben bir duruş biçmi olarak beni inciten insanların bir kısmını affediyor bir kısmına da cehennem ateşleri diliyorum *.

bir bardak suda fırtınalar koparıyoruz, çaylaklar yazar olamadan kanatlanıyor.

(bkz: normal sözlük kanatlandırır)

maçın dakikalarını yazıp izlediğimi hissetmek.

isim koymak kolay da öyle bir birlik olduğunu sanmıyorum. türk mutfağı diye bir şey va dmı mesela? karadeniz başka doğu başka güneydoğu başka ege başka. illere inersen onlar da ayrı. annelere inensen onlar da ayrı.

italya birliğini zar zor sağlamış büyük italya olmuş, osmanlımda beyliklerin birliğini sağlamış osmanlı olmuş fazlalıkları atmış türkiye olmuş. mutfağı ortaklaştırmak için çok üstten bakmak ya da hikaye yazmak lazım.