zaman tüneli

galiba tüm dizinin ana fikri ilk bölümün açılış sahnesinde gizli. epilogu başa koymuşlar. insanın olduğu yerde kötülük var. insan, zekasını, emeğini, dehasını kötülüğe sarf eden, bencil bir canlı. iyi sistem veya kötü sistem diye bir şey yok. insanların ahlaki olarak çürüdüğü her yerde, hakim ideoloji de o insanların yozlaşmışlığına göre şekil alıyor. idealizm ise komik bir söz. yapabileceğimiz tek şey, tamamen kanalizasyon pisliğine batmış devasa bir binadan birkaç kova b.ku dışarı atmak. bu b.k çukurunda öyle ya da böyle yaşamak zorundayız.

her bölümü sindirerek, yavaş yavaş, bölümden bölüme hızla atlanmadan izlenmeli. mesela baltimore değil. beyrut'ta, tahran'da, guadalajara'da veya yozgat'ta da yaşıyor olsan, sistemin iyi ve dürüst insan olmayı imkansızlaştırdığı bilindik umutsuzluğun kokusunu içine çekeceksin.

temizlik yapıldı. kota olmasaydı daha da erken yazardım bu yazıyı. zaten çok da uzatmayacağım. zira sözlüğü bırakıyorum şovunda iyi değilim. ama uzun soluklu, belki de geri dönmemek kapatıyorum dükkanı. deşarj olmak için geldiğim yerde acaba yazarsam silinir mi ya da bi tanımı beğenirsem ceza alır mıyım gerginliğini yaşamak istemiyorum. zira bunun bile duracağından şüpheliyim. güzel zamanlar geçirdim, güzel insanlar tanıdım. bazılarıyla iletişim halinde olacağım elbette.
en önemlisi bundan sonra hayatımı devam ettirmek insanı tanıdım.
elimden geldiğince kimseyle polemiğe girmemeye çalıştım, kimseyi kırmamaya çalıştım amacım gelip goy goy yapıp günün stresini bir nebze de olsa atabilmekti. bu kadarı yetti sanırım.
kendinize dikkat edin ve olaylara karışmayın. *

özetle;

“sıradan hırsız paranızı, cüzdanınızı, bisikletinizi çalar. politik hırsız ise geleceğinizi, hayallerinizi, bilginizi, eğitiminizi. ikisi arasındaki fark, sıradan hırsız sizi seçer. siyasi hırsızı ise siz seçersiniz.”

beraberlik görüyorum hocam.

sözlüğü bırakmak.

ankaraya dönüyor olmak

hesabı sildim. bir hafta içinde onaylayacakmışlar.

paraguay dünya kupasına gelirken hem arjantin'i hem de brezilya'yı yendi, abd maçındaki görüntüsü aldatıcı olabilir. bunlar da avusturalya gibi kapalı oynuyor ayrıca bireysel olarak onlardan daha yetenekliler. ayrıca onlar da bizim gibi ya tamam ya devam maçına çıkacaklar. tehlikeli maç yani ne olur göreceğiz.

bize gelecek olursak bugünkü gibi hareketsiz ve isteksiz futbolla rakibin kim olduğunun hiçbir önemi yok. oyuncular da hoca da saçını başını süslemiş ama ciddiyeti unutmuşlar. youtube videosu çekmeler, balkonda sigara içmeler beyler bu hareketleri oynadığınız kulüplerde yapabiliyor musunuz?

belki de hayırlı bir mağlubiyet olmuştur bizim için ayaklar yere bassın haddimizi ve gücümüzü bilerek oynayalım.

son olarak montella denen lavuğa zerre güvenmiyorum saygı da duymuyorum. gol atman gereken bir maçta oyuna salih özcanla mert müldürü alıp can uzun ve deniz gül ü ( çok beğendiğimden değil) ama en azından santrafor çocuk yani bunlar oyuna alınmıyorsa 2 metre adamların arasına 1.60 lık kerem kafa vursun diye amaçsız toplar gönderdiysek bu takımın hocası yoktur kardeşim. şu lanet olası inadı bırak artık.

cok iyi hamleymiş. ilgili ekran görüntülerini de iliştirelim:


tabi bağzılarına sormak lazım, "yanardönerlik doğuştan mı yoksa sonradan kazandığınız bir meleke mi?"

insanlara anlam vermekte hakikaten zorlanıyorum. her gün bir tatsız sürprizle karşılaşacağıma artık kesin gözüyle bakıyorum.
bu hayat bu kadar mı adaletsiz ya?

zor. paraguay tipik bir güney amerika takımı. brezilya arjantin stili adamlar. ve bizimle olan maçları ölüm kalım maçları. bize yenilirlerse çok büyük kaybedecekler.

bizim takım kağıt üzerinde paraguay ' dan çok daha üstün. ancak bizim takım kağıt üzerinde avustralya' dan da çok daha üstündü.

bi de bizde stoper problemi olduğu ortaya çıktı.

neyse iyi diyelim, iyi olsun.

patron içkiyi bırakmış. beni çağırdı bütün şarapları imha etmemi söyledi. aşağı yukarı 1000 litreye yakın el yapımı şaraptan bahsediyor..
yarısı nar beyaz
yarısı üzüm kırmızı..
sizce imha eder miyim?

hoş geldin dostum.
bir ömür boyu mutluluklar dilerim.
manzaranın tadını çıkar...

beni yere yapıştırmadan önce, mutlu etmek gibi pis bir alışkanlığı vardı; hayatın...

benim dünyam huzur bulduğum ikinci yer yarin dizinden sonra..