zaman tüneli

streamable.com/laflvr?src=p...

tek kareye sığmaz ki güzelliğin.

(bkz: oppenheimer)
sıkıntıdan ağlamıştım... 3 saat boyunca dümdüz bir biyografi filmi izledim çünkü. dünyanın en büyük bütçeli, en depresif beyaz yakalı ofis drama dizisinin pilot bölümünü izlemiş gibiydim resmen... eziyetti benim için...

(bkz: işsizi işsazı işsazsız)

buna pek inanmıyorum.

sen hazırlanıp bir davete giderken * yağmur yağdığını düşün. yağmur yanlış zamanda yağan doğru şey miydi ki?
senle ilgili mi değil yoksa birçok şey. hadi bu öngörülebilir.
kuş sıçtı kafana belki? kuş yanlış zamanda doĝru insana mı sıçtı yoksa doğru zamanda doğru insana hedef mi aldı sıfatına senin mi dedi. yoksa senle ilgili değil mi yine bir şeyler.

yani benle ilgili olsun istersem benle ilgili olur bir şeyler. tabii benim için. kuş için durumu değiştirmem mümkün olmayabilir.
zamanlar içinde yanlış yerde durmayı seçebiliriz en doğru şekilde. en doğru insanlarla en yanlış biçimde. ne bileyim yani demem o ki,
rüzgara doğru işeme işte.

bu sözlüğün garip bir dinamiği var. özellikle gece saat ikiden sonra garip bir malt ya da ucuz votka kombinasyonuyla tüm beyin hücrelerini tüketen bazı yazarların tuhaf bir sevişmem lazım öfkesi beliriyor... sabaha karşı bu öfke arşa çıkıyor... sabah olunca da ''ulan ben buraya ne yazdım" diyerek apar topar entry silme yarışına girişiliyor anladığım kadarıyla.

dönüş… güzel ankara görüşmek üzere.

narsizmin vücut bulmuş halidir özünde.
behzat ç'deki haliyle gerçekten çok başarılı ama kendisine özel yapılan saygı dizisi tam bir rezalet.

ama böylesine bir karakterin bu kadar etkileyici olmasının altında sanırım nejat işler'in de oyunculuğunun payı var.

çekiç ve gül bir behzat ç hikayesi dizisinde kendisini görebilsek keşke. yerine gelen cihangir ç tam bir fiyasko.

bülent ersoy demeyen de ne bilim...

(bkz: çirkini seksmemişler namusluyum demiş)

o yüzden rollenmeyi bırakın sevgili hanımlar. gelin yarınlar yokmuşçasına duvardan duvara kelepçeli kırbaçlı sevişelim. hatta öyle bi sevişelim ki onun adı artık sevişmek değil s....mek olsun.

çirkin hatunlar eklesin.

ne güzelmiş lan...

supernatural sezon finallerinde çalan carry on wayward son.

filmi izlemedim, zaten sinemaya çok giden biri değilim.
belki ilerde internetten izlerim.
nolan'ın filmlerini severim esasen ancak bazen nolan'ın haddinden fazla abartıldığını düşünüyorum.
evet cgi yerine gerçek sahneler çekmeye çalışması takdir edilesi. filmlerinde kostüm, kullanılan malzeme ve fizik kurallarına çok dikkat etmesi çok güzel.
mesela bu filmde o dönem kullanılan çalgı aletleri ile müzik yapmış.
çok güzel ama imax fantazisini saçma buluyorum.
tmm yine filmli çek de tüm filmi 70mm imax çekmek nedir? hayvan gibi kamera. yanlış bilmiyorsam her 3dk'da bir kaseti değiştirmek gerekiyormuş.
çektin de noldu şimdi başın göğe mi erdi.
kaldı ki diğer filmlerde karşılaştırma yapınca hiç de başarılı durmuyor.
bu film yine hasılat rekoru kırar ama bence nolan bilerek dandik bir film çekse dahi onu alkışlayacak olan milyonların olduğunu düşünüyorum.

#4024830
hem başlığa, hem tanıma, hem de mahlasa bakınca doğruya doğru tespit. cendere'nin o dramatik havası bir anda mahalleyi kurban kesim alanına döndürüyor.

nasıl yani?
kim bu?
kim buuu?

şarkılar orjinal degil desek aslında yalan olmaz bayağı eski şarkıları güncellemiş bas eklemiş vs yani tamamen ona ait degil

iyi ki var, benim için ikonik bir anı yaratmıştır.

lisede sınıf turnuvası vardı. kimse kaleye geçmek istemeyince ben geçtim ama nasıl bir geçiş. altımda pantolon üstümde okul kıyafeti. herkeste ronaldo, messi, haaland, alex formaları. ben hiç umursamıyorum. tribünler falan dalga geçiyor. neyse maç başladı atıyorlar tutuyorum, atıyorlar tutuyorum. rakip tribün sustu beni izliyor. öyle ki maç uzatmaya gitti, penaltılarda dikkatimi dağıtmak için her şeyi yapıyorlar. neyse kazandık maçı. koridorda bağıra çağıra sınıfa çıkıyoruz, takım beni övüyor falan. karizma yüzde yüz. saygınlık kazandık, pek sevilmezdim zaten sınıfın bir kısmı tarafından.

ertesi gün kupa maçı. ben biraz geç çıktım tabii ayakkabı bağlıyordum. bahçe kapısından bir girdim bahçeye ben kaleye geçene kadar cendere çaldı. nasıl rolleniyorum göreceksiniz. ilk yarı 3-1 geride kapadık. adamlar futbol altyapısından çıkma. defans nal topluyor bizim.

devre arası defanstaki arkadaşa dedim "bak, kaleye geçiyorsun. rahat ol zor top gelmeyecek. gelirse de canın pahasına at, şampiyon olacağız."
hücum hattımız sağlam pire gibi adamlar var da beslenemiyorlar. bir pozisyonumuzda 5 kere şut çektiler girmedi. kale dinindeydi pozisyon.

ikinci devre başladı. adamlar yine üstümüze üstümüze geliyor. orta saha gibi takılan arkadaşımı çektim yanıma. dedim ki "benim önümde koş, baktın yetişemeyeceğim defansa gel." allah var çocuk sanki bu anı bekliyordu. izbandut gibi adamdan top çaldı, iki kere de yere yatırdı. yetmedi ileriye öyle güzel iki top attı ki 3-3 oldu skor.

uzun bir süre baskı yedik o dakikada. arkadaşım birini tutsa öbürü geçiyor. ben de boşta kim varsa yapışıp omuz atıyorum tüm topları auta çıkarıyorum.

uzatmalarda bizim forvetler uzaktan denemeye başladı şansa bala korner kazandık. herkesi ileri çıkardım orta çizgide bekliyorum.

top bana geldi, kaleye baktım. çevreme baktım. baktım üstüme gelen yok bir iki saniye kaleyi ölçüm biçtim. artık şutum kötü olmasına rağmen ben de vurucam, en kötü uzatmaya gideriz.

gerilmeden bir vurdum, kalecinin elinden sekti gol girdi. önce gittim takımla coştum sonra tribüne koştum. sanıyorum ki 8-9 erkek beraber barzo barzo bağıra çağıra seviniriz. ama sorun şu ki erkeklerin hepsi sahada. (evet 30 kişilik sınıfta 5 erkektik) karizmayı çizdirmemek için su istedim n'apayım.

maç bitti toplandık falan. kızlar biz koridora çıkınca yine cendere açtı. lige çıkmış bursaspor gibi kasıla kasıla yürüyorduk.

açıp sövsene bana...çok pis sövüyorsun biliyorum, gri tonlarda...