zaman tüneli

iki sene onceydi. hayatımda bi senedir kimse yoktu. cok sevdigim bi kankam kurudun kaldın, bi seyler yap dedi. cok cabuk gaza geldigimi soylemiştim;)

on gün sonra benimkiyle tanıstık. ilk sevgilimin dublörü olacak kadar ona benziyor. ikiz gibiler. muhabbet sardı. sevgili olduk. iki ay sonra sen cok baglandın, ben boyle bi sey istemiyprum, ayrılalım dedi. birkac gunde bir aramaya basladı. her hafta bir sene boyunca persembe aksamları bi cafede bulusup bir iki saat sohbet ettik. cok bana benziyordu. huyu, sıyu, yasanmıslıkları. sonra ortadan kayboldu bi sene. sevgili yapmıs. sonra benim ozel hayatımda bi seyler oldu yeni biriyle. ayrıldık. tekrar ortaya cıktı, sevgilisinden ayrılmıs. son bir senede 10 defa bulusmusuzdur. cok defa eve gelmek istedi, gecistirdim. cok yazdı cizdi. cok emek harcadı. bi senedir hayatıma girmeye calısıyor. birkac gun oncede sabrım kalmadı dedi, gitti. hakkıdır. herkesin sabrı bi yere kadar. anlıyorum.
ben son yasadıgım hikayedeki bag kopmasın istedim.
bi de cesitli korkularım vardı.
cok buyuk irade savası verdim bu surecte. cunku kendisi benim icin cok ozel. cok seviyorum. ikiz alevim gibi bi sey.

umarım dogru karar vermişimdir.

askerde tokat manyaa yaptığım çavuşlardan bazıları kendini bir hırt zannediyor herhalde. senin feriştahın gelse benle yüzleşemez. en kralını al gel dam altına. o damlarını mamlarını nasıl dizine indiririm gör.

mayıs ayı sonlarında fazla dut yiyerek aldığım kiloları bugün itibariyle bütünüyle vermiş bulunuyorum.

dolaptaki bir iki tshirt’ü denedim, tam olmadılar, eskiden de olmuyorlardı ama 2 kiloluk işleri var. biraz devam edelim bakalım, bu karbonhidrat kesme işine..

çiğ ayşe: ailesiyle beraber evi yanar, en önce bu kurtarılır, “az pişmiş” anlamında.
cin ali: cin çarpmış.
i.ne hasan: karısına ev işlerinde yardımcı olduğu için.
godoş fehmi: kızlarını üniversite düzeyinde okutmuş.
kör p.ç: babası trafik kazasında hayatını kaybetmiş ve 1.75 miyop.
s.ki zehirli mehmet: üç kere evlenmiş, üç eşi de hayatını kaybetmiş.
dayı mehmet: 8 kızkardeşi varmış. 10-15 yıllık bir dönem köyde doğan tüm bebeklerin gerçekten dayısıymış.

yaşadığım ve yaptığım şey.
3-4 gündür odamdan çıkmıyorum. bi ara dışarı çıktım, insanlara pek tahammül edemedim geri döndüm. kapım kapalı, yemek yemiyorum (tek iyi yönü zayıfladım biraz), aileyle muhattap olmuyorum. arkadaş desen zaten yok. sevgili…

neyse işte efenim, 16 metre karelik odaya kök saldım. kendi sesimi unutuyor gibiyim. diğerlerinin sesini unutsam iyi olur.

çok dinginim. fırtınam susmuş sanki. üstüme yapıştırılan “öfkeli, sinirli” sıfatlarını soyunmuşum gibi, öfkelerin kaynaklarını susturmuşum. fakat bu yalnızlıkta anladığım şey şu oldu ki; insan dünya üzerinde bir hacmi doldurduğunda değil diğerleri onu gördüğünde var olabiliyor. ve ben 4 gün öncesine kadar “ben varım” diye çığlıklar atıyormuşum.

21. yüzyılın siddhartha’sı oluncaya dek kalkmayacağım kendi çöplüğümden.

ahirette kurtarma yazılısı peşinde olan bir takım zevat böyle esaslı adamlara laf edebilir. bu tür esaslı adamlar yaptıkları işlere bağışlanma dilenecekleri mecra olmadığından zaten fena işler çevirmezler. diğerleri ise son nefese kadar fesat çevirip tevbe peşine düşerler. e onca zulmün faturasını kim ödeyecek? işte zalimlerin ta kendisi bunlardır. bunlarla dam altında çok uğraştım. çok aman dilettim. benimle yüzleşmesinler de kimden medet umuyorlarsa onlarla yüzleşsinler. ben bunlara acımam.

hesabı verilebilir ve sorgulanabilir bir ahlak değil. ateist ahlaksızdır demek istemiyorum ama ahlaksız da olsa ahlaklı da olsa herhangi hesap verme düşüncesi yok. ikisini de tercih edebilir. misal bir kediyi öldürse kimsenin olmadığı bir yerde bunun günahını çekeceğine dair bir ahiret inancı yok. iyilik yaparsa ne ala evren bir yerden bir karşılık verir diye düşünmüş olabilir! ama kötülük yaparsa skinde bile olan bir sorumluluğu yok.

ateistler güncellesin kendilerini biraz. öyle dine inanlara bok atarak ahlaklı olduğunu falan zannetmekle olmuyor bu işler. gidin mesela ateist teolojisi diye bir şey çıkarmış bazı ateist guruplar. onlardan biraz maneviyat falan öğrenin. dümdüz ateist olma ayaklarını bırakın. hem öyle ben ateistim deistim deyip toplumun gidişatına aykırı şekil şüküllere girip karı kız düşürme devri de geçti.

uzun zaman oldu dinlemeyeli. pencerenin tam karşısına oturup sokak lambasını izlerken dinleyeceğim şimdi. siz de öyle yapın.

sena şener - kapkaranlık her günüm.

yazar olursan kerhane tatlısı dicem sana kabul mu? qerqrqfq

elemanda çok değişik hikayeler var yazar yapın bunu.
emek var.

bugün de haklı çıktım, yanılmadım, düşündüğüm her şey harfiyen doğruymuş. yanımda götürmek istemediğim bazı hislerimi bugün de muhatabına direkt olarak açabildim. dürüstlüğümü kaybetmedim. en az allah kadar affediciydim. başkası olsa yapmazdı. başkası değilim. olduğum halimden memnuniyet duymasam da kendim olmaktan hiç vazgeçmedim. bugün de ölmedim.

şaşınç olan şu ki, tüm bunlar aynı zamanda mutsuzluk sebebim.

çelişik ruhumu seveyim.

"osurakçı hasan"

karadenizin bir köyünde( etik açıdan çok detay vermek uygun değil) sürekli gaz çıkartan dedeye takılan isim. adamcağızın bir hastalığı var mı bilinmiyor sadece ulu orta hiç çekinmeden gaz çıkartıp durduğu için bu lakap takılmış. sadece kendisine takılsa iyi, tüm ailesi kendisi üzerinden tanımlanıyor.

"osurakçı hasanın torunu, osurakçı hasanın oğlu... "

eksik kalmayalım yeniden
playlist
the weeknd - sao paulo
gripin- dalgalandım da duruldum
eylem - hayat devam eder

nesfit ve süt. bu kadardı

çok istediğim ama kendimi tanıdığım için yaptırmaktan sürekli vazgeçtiğim şeydir.

ben sıkılgan bir insanım. hayattan ilham aldığım şeyler sıklıkla değişir. dinlediğim müzik, bana kendimi iyi hissettiren mekanlar, ruhuma iyi gelen şiirler....

insan stabil bir varlık değildir. hayat boyu sürekli değişir ve büyür. bu yüzden hayatın her döneminde, her yaşta, insana anlamlı gelmeye devam edecek veya anlamını eskisi kadar yüksek derecede koruyacak bir figür olduğuna inanmıyorum.

vücudunuza kazıttığınız şey sürekli sizinle yaşıyor fakat anlamını yitirmeye başlamış bir şeyin üstünüzde olmasının bir mantığı olur mu? olmaz. bu yüzden ondan sıkılıp, kurtulmak istiyorsunuz. işte ben tam olarak bunu yaşayacağımı bildiğim için, dövmeye hiç bulaşmadım.

bunu bir örnekle anlatayım: bugünkü hayatım , yaşanmışlıklarım ve duygu durumum bir sanatçı olarak tom jones'ı idol olarak görmemi sağladı diyelim. gittim bir yerime tom jones yazdırdım. 5 yıl sonra bana bon jovi daha yakın gelmeye başladığında ve bon joviyi idolleştirdiğimde, tom jones dövmemi ne yapacağım?

tam olarak bu sebeple hiç dövme yaptırmadım.

insan dönüşür, değişir. hiçbir şey bedene yazdırılacak kadar kalıcı kalmaz insanın hayatında.


sildirmek de çok uzun süreli ve gereksiz acılı bir süreç. etime günah değil mi? üstüne farklı bir dövme yaptırmak ve eski dövmeyi yeniden bir dövmeyle kapatmakta riskli. yapboz tahtası mıyız?

dövme yaptırana saygım var ama ben gerçekten sıkılgan bir tipim. ömür boyu aynı figürü vücudumda tutamam.

yeni seri ürünlerimiz geldi

erkek kardeşlerim, güzel kız fotoğrafları beklediğinizi biliyorum ve fotoğraf atınca inanın çok üzülüyor ve çok utanıyorum. bugün alice in chains'in ilk albümünün plağını bulunca heyecanlandım, o yüzden atıyorum bunu.

aynı tasa kaşık sallayan yarenler. etrafta adam olmazsa tadı mı çıkar nimetin?