zaman tüneli

#4030806 kendimi bayağı masum hissettim ve de hafiften gurur duydum. orhan gencebay'dan gelsin o zaman

ne güzel atraksiyonlar ya. gözüme birini kestirip laf sokasim geldi.
hişt o yeşil nick'li bak göze çok batıyorsun ayağını denk al

çoğu için söylenebilir ama "sağlam psikopat" bireyler de gözlemişimdir aralarında.

fenerbahçelilerin gözdesi tekirdağ rakı bence. alkol içmememe rağmen benim de favorimdir. keza bestemiz bile var.

ekşide benim tekinsiz bir tip olduğumu ve seninle xxx hanım hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı iddia ediyorlarmış. senin kendi ifaden bu. ben ekşiyi 15 ay kullandıysam 12 ay mesaj alımı kapalıydı. bir elin parmağını geçmez muhabbet ettiğim insan sayısı. şimdi şerefin varsa bu yazarların isimlerini de verirsin. aynı mantık senin hayat kadını olduğunu iddia ediyorlar diye girmedim ben kimse ile muhabbet etmeden şizofren kardeş. o ekran görüntüsünü de baştan sona xxx hanıma attım zamanında okey okey dedik.

sözlük yazarları instagram önerilenlerde çıktıkça engel basıyorum ben bunlardan birisi sensin bir diğeri de xxxx hanım. yemin ederim mahkemeye veririm seni diyordun.
bu saatten sonra çay kaşığının ucu kadar şerefin varsa; ya özür dileyeceksin, ya o nickaltında yalanların ortaya çıkınca ampır ampır konuşmaları kaldıracaksın ya da artık tek bir entry atmayacaksın.

instagram önerilenlerde çıkarken sizin peşinizde ne bilgi toplayacağım ampır ağızlı cemil efendi. olmadığım platformda sana cevap veremiyorken de yazıp çizersen bir defa daha instagram engelini kaldırır küfürleri bırakırım. asliye cezada görüşürüz karşılıklı seninle verirsen mahkemeye ama entryleri de silme o zaman dursun madem. yine mağduru oynarsan hakkındır çünkü seni o zaman mağdur edeceğim.

ben bu sözlükten iki kişinin peşine düştüm ikisi de erkekti ve pıstı kaldı. yumbar baban mahkemeye veriyordu sözde 50 defa daha küfür yedi üzerine gitsin versin. birisi de efendi gibi özürünü diledi 3-4 gün önce kapandı mevzusu. kız arkadaşımızı kadın cinayetinden toprağa vermişken gelip böyle ampır* senin bana attığın iftirayı kafamdan atamadım.

cemil efendi, çay kaşığının ucu kadar şerefin varsa bu dediklerimi yapacaksın ki öyle çamur at izi kalsın olmayacak. o ayranı dökeceksin. o mahkemeyi açacaksın lafının arkasında durup sana isim soy isim verdik değil mi? söz vermek g”t vermeye benzemez tut sözünü.

entry atmazsın en iyi ihtimal bulgur tanesi kadar şerefin varsa.

son olarak;

benim kız arkadaşımın adı da y”””rrrr””””k değil ağzına alıp durma öyle belirli periyotlarda.

ha şunu bi anlayaydınız işte. yıl olmuş 2026 hâlâ kedi kesiyor musun diyor bana. kesmez olur muyum kokoreç bile yaptırıyorum bağırsağından.

bu ülkenin en efendi nesli yıllardır anadolu lisesi çıkışlı metal müzik dinleyen/ yapan gençler olmuş anladığım kadarıyla.

en uç görünümlüsü bile pamuk gibi bir kalbe sahip. her ne hikmetse metalci olup da çevreye bir zararı olanı görmedim daha. adam konserinde mosh'una girip çıkıyor daha da şiddet eğilimi göstermiyor.

şebnem ferah izmir/ arena konseri. 3 saat köfte tezgahının dibinde bekledim. şebo konseri deyince kurban bayramı geliyor aklıma. ünlü insanların konserine gitme motivasyoma s.çayım.

şöyle bir sözlüğe baktım.
yok abi yok, farklı frekanslardayız.
bir cacık olmayacağı gerçeğini de üzülerek söylüyorum.

işe son kullanma tarihi 2024'te kalmış ketçabı çöpe atarak başlanır.

ardından arka rafta medeniyet kurmuş limonlar, kapağı açılmamış ama kimsenin de sahip çıkmadığı soslar, "bunu bir ara yerim" diye bekleyen kaplar tek tek elenir.

dolabın kapağı kapandığında ise değişen sadece buzdolabı değildir.

insan kendini daha olgun, daha düzenli, daha kontrollü hissetmeye başlar.... sabah altıda kalkma sözü verilir ve iç ses bokunu çıkarırcasına fısıldar: ''fransızca o kadar zor değil öğrenebilirim aslında...''

adamlar konseri. belediye düzenliyordu gerçi ama asıl olay adamlar'da değil ön grup mavi gri'de. kim ulan bu denyolar gidiyim bir dinleyim dedim. elimde beypazarı karpuzlu maden suyuyla önlere yaklaştım. grubun vokali olan leyla abimiz akif alkan tam olarak şu cümleyi kurdu: "ezan okunacak duralım."

iyi dedim en azından geldiği ortamın ne olduğunu biliyor. demez olaydım adam 3 dakika bekledi ve ezan daha başlamamıştı. o üç dakikanın sonunda okunmaya başlamıştı ki bu denyolar da çalmaya devam etti. kaş yaparken göz çıkarmayı bırak komple suratı mahvetti.

ardinda da ile kullanıldığında ironik özür dileme beyanı.

mesela:

pardon da bizim buralarda kimse s2lemiyor ozgurlugu

başka bir misal:

pardon da sağlık sıhhat denen bir şey var her şeyden daha önemli

gene ama bak bu masal değil:

pardon da varın ad batırın yurt yitirin yavrularıma dokunani çok pis s2erim

söyleyeceklerim bu kadar
bence fazla kibar oldu ama olsundu de mi.

édit: imla fazladan harfler falan

ben ekşi de bir yazara gell lann buluşalım dedim. sonra bir sürü küfür ettim. o da beni çaylak değil lanetli çaylak yaptırdı.
zaten öncesinde seni daha önce çaylak yaptırmış mıydım diye sormuştu? meğerse aklından geçen buymuş. abi seni tehdit ettim küfür ettim okay da sen de sütten çıkmış ak kaşık değildin. bana bir sürü belden aşağı mesaj attın.

ama tabi modları tanıdığın için ( torpilli pezo) beni çaylak yaptılar.

romalalar bu gökkubbe altında iyilik de kazanacak. küfür de yerinde ve cinsiyetçi olmadılça iyidir. y.rrk kafalı seni.

yarınlar yokmuşçasına mosh'a devam etmek gerekir. en sevdiği grup uğruna ölüp her sene anılırsın ya da en iyi ihtimalle eylemde jop yiyen eylemciye dönersin. gerçi yok ya yere yığıldığında mosh durur. at kendini yere en iyisi.

yaniyür

akmar pasajındaki metal shoplar kapandığından beri napalm death dinleyene rastlamadım. eskiden hammer müzik'te tshirtleri bile satılırdı. dükkanın önünde napalm death dinlerken headbang yapılır ve bir yandan da acılı kokoreç yenirdi.

he ben acılı yemezdim. napalm death dinler ama acılı yemezdim reflüden dolayı. usta benimkine az baharat koy, acı olmasın derdim.

migros'ta raftaki deodorantlardan birisi bir fıs sıkılır.
iki saniye beklenir, koklanır.
ve insanın içinde açıklanması güç bir sadeleşme isteği uyanır.

o an gelen o yapay, kimyasal ama nedense inanılmaz "arınmış" ferahlık hissiyle bir anda hayattaki tüm yüklerin anlamsızlaşması...

"ben neden evde sekiz farklı renkte oversized sweatshirt tutuyorum ki?" sorusu zihne çakılır. hayatı sadece üç parça bej kıyafet, bir tane seramik kupa ve tek bir nemlendiriciyle sürdürebileceğime olan inanç tavan yapar. kapitalizmin ve hızlı tüketimin o omuzlara bindirdiği ağır yük, rexona’nın powder dry esintisiyle bir anda buharlaşır.

migrostan dışarı çıkılan an o radikal sadelik isteği yerini "acaba eve dönerken waffle mı söylesem?" düşüncesine bırakır.

bir daha bir fıs kimyasal ferahlıkla aydınlanıp bütün hayatı minimalist felsefeye göre yeniden tasarlamaya kalkılmaz; deodorantın etkisi geçince gardıroptaki renkli kıyafetlere sarılarak ağlanır.

gayet de yiyorum. kimmiş o yiyemeyenler gösterin bakayım.

evet. o sırada nizamiye çavuşu bendim. çantasını aramaya kalktığımda devlet sırrı, açılmaz dedi.

burada biz bizeyiz, yabancı yok, ne sırrı diye ısrar ettim.

seni kral babama söyleyeceğim diyince bi tırsmadım değil doğrusu.

yine de; pışıkkk diye geçiştiriverdim.

ben öyle ısrara devam edince; üfffff sana ne be sılık diye azarladı beni.

inceden bi hoşuma gitmedi değil. şöyle bi 90'lar, 2000'lere doğru nostaljik bir yolculukta buldum kendimi. harbiden ha, o üfleyip, sana ne be salak diyen kızlar nereye kayboldu lan? şimdikiler acayip küfür ediyorlar. hiç hoş değil.

ben kafamda bunları evirip, çeviriyordum işte öyle. sonra yüzbaşı geldi. uygun bir biçimde hazır ola geçip, selamımı verdim.

ne oluyor lan burada diye zılgıtı çekti bana. durumu açıkladım. hemen prensese şirinlikler yapmaya başladı yavşak; siz bunun denyoluğuna bakmayın ekselans falan fişman. ben öyle perişan.

hafta sonu çarşı iznimi iptal etti. soham bele vaziyete.

dandikmarka'da hani kimseye ayrımcılık yoktu lan? kandırmışlar beni. olur öyle.

sözlüğün duayenlerinden.
aklıselim olduğunu düşündüğüm birkaç yazardan biri.

fena bir tezat oluşturmuş ama bunu check edeceğim bir ara, gerçekten de doğru olabilir.