zaman tüneli

teşekkür ederim.. ay hiç beklemediğim yerden geldi.. bellki bir gün yine buluşuruz yayınlarda neden olmasın.

övgü ve ilgi ve şımartılmayla çalışıyorum ben malum. .d

sen varsın ya delican, yayınların sultanı, efsane 6.hisli yayıncısı. evet ya!

müzikal anlamda bazı grupları dinlemeye hiç sıra gelmez... ne kadar müzikle ilgilenirsek ilgilenelim, bazı grupları dinlemek hep ertelenen bi durum...

misal r.e.m'in diskografisini dinleyen çok az insan var. çok bilinen bi grup ama açıp da özel olarak dinleyene rastlamadım. tears for fears ve genesis de böyle mesela ama u2 bunların başını çeken bi grup... herkesin bildiği, hatta herkesin ortak olarak yer yer sövdüğü ama bi türlü diskografisni açıp dinlemediği müzik grubu...

u2 hakkında herkesin bir fikri var ama kimsenin yeterince dinlemişliği yok... sıra gelmiyo çünkü...

ben bir ara ayıp olmasın diye nick cave dinlemeyi denedim. acı çektim. bence ayıp olmasın diye kimseyi dinlemeye gerek yok.

ama power metal hakkındaki gerçek görüşlerimi söyleyemiyorum mesela. baltayla falan kapıma dayanabilirler.

hadi lan yok mu bizi kopartacak bir dicey.

midi klavyenin yaşlı kel metalciler ile hiçbir derdi yok... o insanların en ufak bi ön yargısı yok çünkü, adamlar dream theater dinledikten hemen sonra aphex twin açıp benimseyebiliyorlar... sadece metalci abilerin kutsal birkaç tane müzik grubu var, onlara laf etmediğim sürece baş tacıyım.

asıl engel olanlar depeche mode tarikatı ve radiohead fanları... benim savaşım bunlarla...

iyi ki yaşlı, kel arabeskçiyim.

midi klavye’ye yayın yapması için baskı yapıldığı söyleniyor ortamlarda. fakat yaşlı kel metalciler engel oluyormuş.

müzikle biraz fazla ilgilenince insanın başına gelen garip bi zorunluluk bu...

kimsenin bana ''depeche mode dinliyor musun?'' diye soracağı yok biliyorum ama sanki dinlemeyince cv'de bi boşluk oluşacakmış hissi beliriyo ensemde...

arada açıp baştan sona dinliyorum, en ufak bi heyecan, en ufak bi ilgi yok ama ''en sevdiğin depeche mode albümü hangisi?'' sorusu gelirse ve yanıtlayamazsam ölüm gibi bir şey olur benim için...

depeche modu'u sevmezsem beni döverler... gerçekten döverler... radiohead dinleyen insan bile linç etme hakkı kazanıyo böyle bi durumda... o yüzden seviyo gibi davranmak adına her hafta bir kez dinliyorum bu mereti... gerçi ben depeche modu'u dinlemek için dinlemiyorum, dinlemiş olmak için dinliyorum...

bazı gruplar dinlenmez, dinlemiş olmak için dinlenir... depeche mode da benim için tam olarak bu.

kültürel bi ders, seçmeli değil zorunlu.

biz atatürk ' ü şirk konusu yapmayız, atatürk ülkemizi kurmuş bir ana figürdür. ona çok teşekkür ederiz bundan dolayı. ama ona tapmayız, ondan af dilemeyiz, kendimiz için bişey dilemeyiz.

atatürk allah değildir !!

eğer atatürk 'ü "tanrısal" bir figür olarak görenler varsa, onların karşısına ilk olarak atatürk çıkar !! paşa, "abartılmış saygıdan" nefret ederdi !!

eğer böyle bişey varsa, atatürk ' ü "kult" bi çeşit "şirk" konusu yapıyolarsa, bence, bunun önüne geçilmelidir...atatürk ' ü yok saymak da çok kötüdür, ama atatürk ' ü tanrısallaştırmak da çok kötüdür...

türkiye'de bisürü atatürk' e benzeyen kişi vardır mutlaka...türkiye ' yi geç, almanya'da var öyle bisürü adam. ben kendim dedim " sen atatürk'e çok benziyosun!!" dedim...

düşünebiliyo musun bu insanların hepsinin "atatürk 'e benzemeyi" kazanç kapısı yaptıklarını ?!... olmaz o. " bir değeri kötüye kullanmak" o...

yıllardır sinemayla iç içeyim... hiçbir şey izlemesem bile en kötü bi b-movie kaptırıp gecemi şenlendiren insanım... birçok insandan türlü film önerileri aldım, yönetmenin yugoslavya iç savaşında sırra kadem bastığı filmleri izledim, endonezya sinemasının korku filmlerine kadar öneriler aldım, izledim ama bir kez bile sonradan açılıyor denilen filmlerin hiç açıldığına denk gelmedim... bir kez bile...

daha bugün bi film önerisi aldım, ''sabret açılınca çok iyi bir yere gidiyo film...'' dediler... açtım, izledim, az önce bitti ve gerçekten açılmadı... bir ara izlerken sıkıntıdan ağlamakla yemek yemek arasında gidince tutamadım kendimi, ''abi ne zaman açılacak bu film?'' diye sordum mesaj gönderdim... , ''sonlara doğru...'' cevabını aldım ama yine de açılmadı, hiçbir şey olmadan bitti film...

bizim okula başladı. ilk gün at kuyruklu sarışın kıza aşk mektubu yazmış ama arkadaki şişko kıza gidince enselenmiş. hoca kulağından tutmuş müdüre götürüyordu.

az önce yapmaya karar verdim. yanına şöyle bol sarımsaklı, buz gibi yoğurt da koyacaksın. iki üç bira da var.

ulan insanın daha neye ihtiyacı olabilir? michelin yıldızlı restoranlar, şefler, tadım menüleri falan hikaye.

hanımın mutluysa sen de mutlusundur. nokta.

işleri rast giden erkeklerin yapması gereken temel şey

e vermiş işte.

güzellik algısının yerle bir olduğu başlıktır.