zaman tüneli

aslanmış.

ben de google'ın yalancısıyım. yoksa kendi kendime ben karizmatiğim diyecek halim yok.

herhangi bir çocuk gördüğümde başıma gelen hadise. içimdeki bütün sevimsiz önsezilerim olduğu gibi tetikleniyor. birden kendimi hüzünlere boğulmuş bir biçimde buluyorum.

aptal yetişkinler tarafından yapmak istemedikleri şeyleri yapmak zorunda bırakılıyor bu çocuklar. aynısı başıma geldi. oradan biliyorum. ben hiçbir şeyi unutmam. yetişkinler tarafından; çocuk olmak var cümlesini duymak, bende kusma isteği uyandırıyor.

çocuk olmak kadar iğrenç çok az şey vardır bu dünyada. mesela isteklerinin sürekli ertelenmesi felaketine bir yetişkin katlanabilir, bunun için belli başlı, ahmakça mazeretler öğrenmiştir, değil mi? ama çocuklar daha yolun başında. daha ne tür bir pisliğe bulaştığının tam farkında olmadan, öyle avel avel geziyor gariplerim. üstelik bunlara büyüyünce her şeyin süper olacağına dair masallar da anlatılıp, duruluyor.

yetişkinlerin hepsi de ortalıkta mezar kazıcısı gibi dolanıyorlar. önce hayal satıyorlar, sonra o hayaller için mezar kazıyorlar. bütün heveslerin hepsi koca koca mezbahanelerde gün aşırı katledilmekte.

üstelik bu yetişkinler o kadar mallar ki kendi çocukluklarını, geriye dönüp hatırlayabilecek zekaları bile yok.

ha. o çocuklar da sonra büyüyüp, bu mallardan bir diğerine dönüşüyor. orası ayrı. hep beraber sonsuz döngüye girmişler. bir nevi cehennem ama kim yakıyor, kim yanıyor, o bile belli değil.

neyse. en azından çocuk yapmayarak, döngünün dışına çıktım bir nebze olsa. ben hiçbir insanın yasaklayıcısı, zorlayıcısı falan olma heveslisi değilim.

tabii yaşadığın bu saçma dünyada başka türlüsü mümkün olsaydı. o da var elbette. çocuğun geleceğini düşünmekten helak edip, şimdisine ipotek koymak zorunda bırakıyor hayat insanları. kerhane bile bu dünyanın yanında lunapark gibi bir şey.

sonra bağışıklık denen o saçma sistemin güçlenmesi de lazım. zırt pırt hasta ol dur. ateşler içinde öyle dön dur. diş dökmesi var bunun. var oğlu var. sonra ergenliğe girip çük kalkması var. regl olması var. osu var, busu var. ha bu arada da tabii, o olmayan tırt gelecekler için bir sürü bilgi biriktirmesi var.

rüyamda bazen çocukluğuma dönüyorum da; rüya değil kabus tabii. bin kez cehenneme atılmaya eş değer bir kabus.

hiçbir yetişkin de sana inanmıyor üstelik. yok. benim bu işin içinden çıkabilmem zor. o yüzden çocuk gördükçe böyle iç burulması falan devam o yoldan.

insan hayatının bu kadar rezil olmasına gerek yoktu bence.

toprak-toprak olarak sürdürdüğüm hayatım, beni, kendimi, keyfimi ve kafamı da yoruyor. kendim, kendimi yoruyorum. bari biri değişik olsaydı.

* tahta - tahta nasıl olurdu? mermer, mermer veya berberlerle pireler? oof, zor ya. zor.

gözün gütelmiş!

kararında bi şapşiklik iş yapar, ama kararında olması lazım, gözlerdeki zeka parıltısını örtemeyen bi şapşiklik, hıhı!

kaç gün sonra koşabiliyoruz?

yaav bırak gitsin dönerse namerttir.

zor iş bacım. allah'tan bizim böyle dertlerimiz yok. allah güç kuvvet versin.
çocuklara da zihin açıklığı.

sırf şuna katılma düşüncesi bile bendeki bütün seks yapma arzusunu neredeyse geri dönülmez bir biçimde yok etmeye yetiyor. aklımdan çıkmasa böyle şeyler mesela, akıllı olsam her zaman, hiçbir zaman seks yapmazdım. bütünüyle aseksüel olur çıkardım.

akıl işi değil zaten. ufacık bir zevkin neredeyse sonsuza uzatılmış sonuçları. her ne kadar hayat boyunca gerizekalı olsam da, en azından çocuk yapmayacak kadar aklı başında kalabildiğime seviniyorum. zaten gerizekalı olmak bir ebeveyn için büyük lüks, değilse de olmalı. ben öyle düşünüyorum.

baba şu durumda hiç önemli değil. çünkü zeka anneden geçiyor. kızımın da kaderi benim çocuğum olarak dünyaya gelmekmiş. işte insan annesini seçemiyor. üzülme kızım, annen takviye gıda falan bir şeyler ayarlayacak.

inanmayın, pamuk eller cebe.. öyle aile okul birliği vs vs yalan.. işleri güçleri para.

ahmetin babası burda mı

belki çocuğun babası okumamış ki okumamış olma ihtimali daha yüksek yakın zamana kadar niye rencide ediyosun çocuğu şerefsizlik ya

hdp destekçisi, kürtçü bir kadının sol partiden seçilmesidir.

bizlik bir şey yok kısaca.

hakan fidan'ı türkiye cumhurbaşkanı olarak görmek.

oku da adam ol baban gibi eşek olma

aynı değil tam bu cümlenin virgülsüz düşünülmesi gizli özne gerektiriyor

öğrenci başı 2500 lira istedi öğretmen. zorunlu değil. siz istiyorsanız alırız dedi. sınıfın bazı ihtiyaçları var çünkü. devletin zaten umrunda değil. verdik mecbur. verirken baktım listede ilk beni işaretledi paraları toplayan. umarım sınıfın kalanı da verir. hepiniz orada para toplansın diye el kaldırdınız. vallahi kavga çıkarırım hanımlar. dayak yiyecek olmam önemli değil.

bugün gideceğim toplantı çeşidi. hiç güzel değil. içim bayılıyor benim ya. zaten okulun app’i var ordan mesaj atsalar yeterli aslında. yok, olmaz ille de yüzyüze görüşeceğiz. okul hayatı salmıyor peşimi. bende onu salmam belki? uni planım bir giriyor devreye, bir sönüyor.
yeni kalemlerimle, defterlerimle uğraşıyım ama deadline’larım olmasın mesela. baskı sevmem. zaten bu medcezirlerimi çözebilseydim bu nicki almazdım. * neys’ konu da bu değil zaten. bir değil iki adet toplantım var, hiç güzel değil. üstüne bir de para vereceğim. tam çıldırmalık.

(bkz: beni tanıdılar siz kaçın)

ben yas tutamıyorum ya. tam böyle içlenip derbederleşecek oluyorum alıyo beni bi gülme.

beraber gülebileceğimiz hatunlar eklesin.

ben sevdiğim kadınla evlenme taraftarıyım. sevdiğim kadının pasaportu varmış yokmuş çok takılmam ama hadi diyelim "gideyim buralardan" kafasına girdim ve pasaporta göre ava çıktım, bu defa da singapur, isveç ya da ingiliz pasaportu ararım. japon ya da çinli de olabilir tabi ama yine de favorilerim arasında yoklar.