zaman tüneli

bir araba aldık taksici olduk. kimseye hayır da diyemiyorum.

#4077358 hiç bu kadar iğrençleşmemiştin. kendini aştın be dayı. sen entellikten elde edemediğin avantajları iğrençleşmekle elde edebileceğini mi sanıyorsun? oluyor mu öyle?

#4077415 bu hiç güzel değil kanki. sen gurme olduğuna emin misin? yapamıyorsan, bırak kardeş.

1 taneydiniz, 2 tane oldunuz. allah kahretsin.

yine herkes kendisi olmayan kişileri paylaşmış.

#4077433 hdfilmcehennemi ile.

eski insanlar youtube yokken nasıl yemek yiyordu ?

#4077409 hangi deliden bahsediyon anlamadım? çok deli var. ahahahaha. lusi olmayan kafasının iznine nasıl çıkıyor la? o kedisinin kafasıdır, kendi kafası olsa duramaz.

#4077422

zamanında 90 tl'ye almıştım, şimdi 1.6k olmuş. daha cildi bozulmadı kitabın.*

şu hayatta hiçbir kan bağım olmadığı halde sevdiğim tek kişisin. sen çıktığım yolculukta sol koltuğa oturmasını istediğim kişisin. sen sabah uyandığımda yanımda bulmak istediğim kişisin. lütfen böyle kal. değişme.

ksk/ şarap/ karakedi

pick me, pick me boy. pick me, pick me boy. hehe...
voca.ro/1dH7CT72WDBL
pick me, pick me.

"ömrümüzün son demi son baharıdır artık" diyordu şarkıda.. sonra da ekliyor, "maziye bir bakıver neler neler bıraktık..."
sonra başka bir sözde de “ekim ayı gibiyim, her şeyden usul usul soğudum.” diyor.

ömrün sonbaharına yaklaşılması tuhaf ama sessiz bir geçiş.. belki büyük kopuşlarla değil, yavaş yavaş uzaklaşmakla geliyor.önce kalabalıklar yorucu geliyor, sonra bazı konuşmalar anlamsızlaşıyor. eskiden peşinden koştuğun şeyler artık seni yerinden oynatmıyor falan.. insanlara duyduğun merak azalıyor, kendine olan yakınlığın bile eskisi gibi değil.

bir tür hayatsız duraktır sanırım. ne tam bir vazgeçiş ne de devam etme isteği.. sadece insanın hayatın içinde durup etrafına bakması ve kendisine yabancılaşması hali.. ben ne ara böyle oldum diye düşünürsün. bir zamanlar seni heyecanlandıran şeylere bugün neden kayıtsız kaldığını anlayamazsın.

bilemiyorum.. belki de yaş aldıkça, hayatın gürültüsünden çok geriye kalan sessizliği fark etmeye başladım. insanları oldukları gibi, kendini de bütün eksikleriyle görüyorsun sanki. hayal kırıklıkları zulamda, heveslerimin ömrü tükeniyor. affettiklerim, vazgeçtiklerim, içime attıklarım bir yerlerde tortu bırakıyor.
gelen sonbahar mı..? belki.. belki de giden ömürdür.

(bkz: drake)

siz benim kim olduğumu nerden bileceksiniz ?

silmarillion'a biter diye dokunup okumuyorum.

sen tamamen bitir. herif zaten kapkaraydı anasını satayım. illaki benzer.

hindiba yaprağının kahve çekirdeği ile birlikte kavrulup öğütülmesi sonucu elde edilen kahvedir. kahve anadolu'da yetişmediği için pahalı bir içecek olduğundan dolayı, osmanlı zamanlarında türk halkı kahvenin maliyetini onu hindiba ile karıştırarak düşürürmüş.

ve gerçekten inanılmaz bir lezzeti var.

bundan 2 gün önce uyanıp punch yapmaya başladım (bkz: gece saat üçte ahmet kaya punchlamak). taslak çizdim ve onun üzerinden ilerlemeye başladım ama iş öyle bir noktaya geldi ki bu benim punch ahmet kaya'ya benzememesi dahil olmak üzere bir soruna daha sebep oldu. şöyle ki ben bu adamı tanımıyorum, bu adamla ne yapacağım bunu da bilmiyorum. çevrenizde bu adama benzeyen biri varsa bakar mısınız? bu adamı bulmaya çalışacağım...

25 yıl oldu, ne bildiği varsa daha çıkmadı ortaya.