zaman tüneli

-ki’yi bitiştirememizin payı büyük beyler!

ılıktır.

fabl ve mübalağa çok olur.

bu seste her ne varsa, ruh durumundan bağımsızca, her durumda orada.

o nasıl zemin hakkaten ye osimhen kötürüm oluyordu az daha zemine takılıp.

her sevismemizden sonra masal anlatan bi sevgilim vardı.
ona demiştim ki masallarını cok seviyorum.
o bana soyle cevap verdi:
-sen düşlerin kızısın. iyi de bir masal anlatıcısısın. sen masalları benden dinlemeyi seviyorsun.

haklı;)
masalları en guzel o anlatıyor.

gündüz gökyüzünü kendilerine yurt edinen kuşlar, geceyi hangi sessizliğin koynunda geçiriyor?

hangi ağacın dalında, hangi karanlığın içinde, hangi rüzgârın dinmesini bekliyorlar?…

yoruluruz, biter düşler
hayat kalır avucunda
yağan yağmur, giden kuşlar
bize kalan bu aslında
bu yağmurlar bizi paklayacak
arınalım bu kederden
bu yalnızlık beni öldürecek.
kavuşalım tükenmeden
bir yol var mı ötede, kendimizden ötede
dönsen bana geri
kuşlar şimdi nerede, yuvaları burada
avutmuyor beni.

sığınırız, gece çöker
uyku tutmaz şarkılara
biraz sabır, biraz yağmur
yeter belki avunmaya
bu yağmurlar bizi paklayacak
arınalım bu kederden
bu yalnızlık beni öldürecek
kavuşalım tükenmeden
bir yol var mı ötede, kendimizden ötede
dönsen bana geri
kuşlar şimdi nerede, yuvaları burada
avutmuyor beni.

yazmayı özledim. gel gör ki beynim bomboş. iş hayatında bu iyi oluyordu aslında ama işte, istesen de istemesen de bir raddeye kadar göz ardı edebiliyorsun her şeyi. günbegün kötüye gittiğinin farkında olmak kaldırması güç bir keder yaratıyor. aslında gerçekten de hiçbir şeyin öneminin de anlamının da olmadığı bir aralıkta yaşıyor ve çırpınıyorum. her ikisinin de ne nedenini ne de anlamını biliyorum. yeniden yalnızım bir süredir. tüm hayatımın yüzde birinden daha azına tekabül eden ilişkimin etkisi beklediğimden uzun, hissettiğimden de yakıcı sürmekte. abartıyor muyum yoksa sahiden bir daha yalnızlığı sevemeyecek miyim...

her ne olursa olsun aksamayan tek şey iş hayatı. yaşamımı gözden geçirdiğimde sürekli olanın sadece işler ve çalışmak olduğunu görüyorum. eskiden olsa beni öfkelendirecek olan bu yavan gerçek dahi canımı sıkamıyor. hepsi, her kötü düşünce, ardından içilecek bir yudum kadar cana sahip. bu da kötü olduğundan değil öyle alışıldığı için.

hiçbir şey keyif vermiyorsa da bu keyifsizlik halinin huzursuz ettiği de söylenemez. tamamen nötr ruh hali veya çoktan öldüm de sadece iyimserlik ediyorum. kahretsin artık kendim hakkında bile düşünemiyorum...

beni biliyorsun işte, mücadele etmediğim an olmamıştır.

onunla ilgili de konuşmak istiyorum. zaten başka anlatacak bir şeyim de yok ama onun hakkında konuşmak, hatta düşünmek bile onu geri çağırıyor. bundan çekiniyorum. belki bu tereddüt bile hissedilmiştir.

galatasaray kazanınca mutlu oluyorum.

ne zaman escort numaralarını "bu kadınla evlenirim" dediğim kişiden sonra silsem, hatunla ayrılıyoruz. *

kayda deger hikayeler buradan cıkıyor aslında.
benim de sevme seklim boyle. dunyada tek gibi gelir ona aşık oldugum donemde. yoksa aşkın tadı cıkmıyor.

bir iki senedir tanısıyorduk. kankaydık. bana bir iranlı şairin şiir kitabını hediye etti beyoglu nda gecirdigimiz bi gun. hediye ederken dedi ki:
-ben seni bizden gormuyorum. tabi ki bizdensin ama aslında bizden degilsin. paris te hukuk okuyorsun. cok guzelsin. cok akıllısın. cok kulturlusun. sen bana aşmış bir kadın geliyorsun.

tatlı adam yaa;)
ben cok mu ozelim? hepimiz kadar. ama iste o farklı bakmıs bana. gonul gozuyle.

aylardır boğuluyorum ancak nefessiz de yaşıyormuş insan, yaşamak zorundaymış.

o direkler arası bilardo gol olsada gs maçı çevirirdi. gs canavar modda oynuyor. ne demek istediğimi futbol gurmeleri anlar. en çokta gs lılar.

bebek yüzlü katil e nazar değdi. rakip takımda biraz çiplik var. osi babo biraz sakin olursa goller gelebilir. o sargı bezi veya kafaya file geçince birşeylerin alameti oluyor. gs lılar buna "şampiyonluk alâmeti" diyor. bilginiz olsun. örnek viktor nelson zamanları. oda kafaya file takardı.

oyun uzun zaman sonra alışılmışın dışında oynanıyor. her zaman geriden kısa paslarla çıkma olayı az. direkt uzun top ve ortada kırışma. kim kimi yerse. eski futboldan esintiler. kondüsyon iyi olunca işler iyi gidiyor. bu rakip arka direkçi. aman dikkat. 2 tane daha sallayın şunlara sonra oyunu yavaşlatın. hadi bakiiim. heee çay yine güzel. oyunda güzel. skorda iyi.

inşallah ölü filan yoktur , bina bir şey olduysa yine yenisi yapılır da ''ölüme'' çare yok

rus bombası adam onun yerine başkası olsaydı rakibe şimdiye kadar kırmızı çıkmıştı

bebek yüzlü katil

küçük prens . millet ne topçular buluyor getiriyor arkadaş .bizde eyt li trossard dan devam .psg yapar bu oğlan çok kalmaz .

amanın boo veya amanin bo veya amanın bov... türk filmlerinde saf karakterlerin ani bir olay, şaşkınlık veya korku karşısında çıkardığı abartılı bir şaşırma ifadesi.
cem yılmaz'ın erşan kuneri dizisinde de geçer.

ilk başlarda kapalı kutu diye bakılan rus golcü. bu kadar çabuk patlama yapacağı beklenmezdi. dikine top eksiğini tamamlayınca hücum bir anda akmaya başladı.

başlığı görünce gene soydular sandım