zaman tüneli

" beşiklerin başucuna asılan renkli putlar ışık salmaya başladığında camdan süzülen titreşimlere yenilecek anaların ninnisi. süt kokan odalarda görünmez bir tehlike cümbüşü alacak sessizliğin yerini. göz açıp kapayana kadar emanet edilen dikkat, evvela oyuncaklara sonra ekrana, en sonunda hiçliğe bağlanacak. parmakları harfleri tanımadan kaydırmayı öğrenen nesil zamanı parşömen gibi açıp okumaktan ziyade camın ardında sürükleyip tüketmeyi marifet sanacak ve işte o vakit zihnin kadim kasları hareketsizlikten körelecek. hayalin otağı kurulmadan yıkılacak. henüz yürümeyi öğrenmeden tekerlekli sandalyeye yerleştirilen kuşaklar doğacak. bedenleri ağır, zihinleri boş. gözlerine boruları takılacak. bakmaları istenecek ama görmeleri yasaklanacak. süt yerine akım verilecek onlara. masal yerine sinyal, ninni yerine salınım, ana kokusu yerine plastik ve ozon. minicikken sandalyeye kilitlenecekler. ayakları yere değmeden dünyaya bağlanacak fişleri. annelerin şefkatli sesi değil titreşimler büyütecek bebekleri. ışık girecek ama mana çıkmayacak akıllarından. bilgi sel olup akarken idrak çıkacak yerinden.
boyunları eğilecek çünkü hafızasız imgelerle dolu başlarını taşıyacak bir düşünce kalmayacak zihinlerinde. bir hastalık olmaktan çıkacak unutmak, öğretilecek bir marifet gibi. hatırlayanlar ayıplanacak, odaklananlar uyumsuz sayılacak ve bir kusur gibi damgalanacak dikkat.
insan çoğalma kudretini koruyacak lakin miras bırakamayacak idrakını. her çocuk bir öncekinden daha bağlı, daha sessiz, daha hazır teslim alınacak. dikkat bir araya gelemeyecek, yerde savrulan küller gibi dağılacak. çünkü göz hakikatı görmek için değil, sanal dünyanın buyruğuna girmek için eğitildiğinde, beyin kendi yankısının labirentinde kaybeder yolunu. yıllar geçip de bu ekran çocukları yetişkinliğin eşiğine vardığında mevsimsiz dökülen yapraklar gibi zamansız solacak hafıza. gençliğin alnına damga vuracak bunama. toy yaşlılar anılarını ararken kendi isimlerine yabancı düşecek. boyunlar külçeye dönecek görünmez bir boyunduruğun altında. omurlar eğilir gibi çatlayacak secde etmediği bir mabedin taşlarına. sürekli bükülen bedenler eğilmenin fıtrat olduğunu sanacak zamanla. beşikler azalacak bakımevleri çoğaldıkça. her doğumda biraz daha eksilecek insan ve odaklanamayan ruhlar her yere başka bir yüz gösterecek parçalanmış aynalar gibi. dikkat kırıntılarından örülmüş kırılgan maskelere evrilecek kişilikler. sabır erdem olmaktan çıkarak kayıp bir dilin unutulmuş kelamına dönüşecek. çünkü çocukluk, hayalin ateşiyle değil ekranların korkunç dünyasıyla yoğrulduğunda akıl gelişmez oyalanır yalnızca. gözün görmediği yerde ruh aç kalır.
erken doyurulan merak ileride doğacak hikmet'in mezarını kazacak.nihayetinde kendini iyileştirecek zamanı bulamadan çocuğunun fişini takmakla meşgulken tarihten çekilecek insan...
ve sen hayat yolcusu!
eğer bebeklerin susması için gözlerine ışık tutulduğu çağda nefes alıyorsan bil ki gelecek nesiller konuşmayı öğrenmeden önce unutmayı öğrenecek. o vakit illet bedenlerde değil idrakın harabelerinde filizlenecek..
unutma!
insan bakmayı görmenin yerine koyduğunda en önce kendi iç alemini terk eder karanlığa..
ve dünya ilk kez bu kadar aydınlıkken bu kadar kör kalacak.."

bir devrimin içindeyiz. bilişim devrimi hayatımızın içinde, dünyanın yüzünde olup durmakta. tarihe bakınca yakın tarihteki devrimlerin hep yerleri vardı. örneğin;
-tarım devrimi mezopotamya'da oldu. yerleşik hayat, kültür, yazı-bilgi biriktirimi.
-siyasal devrim fransa'da oldu. yurttaşlık kavramı-hümanizm.
-sanayi devrimi ingiltere'de oldu. iş gücünden makineleşmeye-üretim artışı, tok insanlık.

peki içinde olduğumuz bilişim devrimi nerede olmaktadır? silikon vadisi mi?

sağlam para kazandırır. pazarlamasını iyi bilmek lazım yoksa denklemin öbür tarafında buluverirsiniz kendinizi.

türlü.
maddi, manevi, dinsel, cinsel, siyasal, finansal, uhrevi, zührevi, fiziki, musiki....

(bkz: çünkü çaldılar)

"hiçbir korkuluğu kurt suretinde yapmamışlar, ayı ve leopar gibi de yapmamışlar, zannederim ki insandan daha korkuncunu bulamamışlar."

*

(bkz: fonuna kadar soyulduk donumuza kadar)

mesafeler çok fazla olunca bildirimler geç ulaşıyor.

bir yazarın çıldırma hali dir. işte bu yazar;

habire "öldürme dürtüsü"nü doyurmak için bir şeyleriyakıpyıkan homosapiens eril teklerine karşı bir duruş bu kadının hali.

kuzey kore'de uygulanan ve devlet tarafından resmi olarak desteklenen geleneksel tıp sistemi koryo tıbbı (koryo uihak) olarak adlandırılır. ülkedeki sağlık hizmetlerinin çok büyük bir bölümünü karşılayan bu sistem, kadim kore tedavi yöntemleri ile modern batı tıbbı uygulamalarının birleştirilmesi esasına dayanır.

akupunktur ve moksibüsyon, kupa terapisi (hacamat) ve masaj, bitkisel ilaçlar temel tedavi yöntemleridir.

özellikle kore ginsengi sıkça kullanılır. meyan kökü, pelin otu ve çeşitli şifalı köklerden yararlanılır. bunun yanı sıra misk, ayı safrası, kurutulmuş yılan veya akrep gibi hayvansal bileşenler de geleneksel formüllerde kullanılabilmektedir.

biz karadenizliler olarak bu meyveyle tanışıklığımız akıl baliğ olduktan sonradır, ondan dolayıdır ki önyargılarımızı kırmada ilk adım olmuştur.

pilot’un hava kuvvetlerinde olmayanı neyini anlamadın?

zayıflamış, kilo almış, kansermiş ...hep takip ettim, çok iyiydi...

açılın beyler, çokomellerinizi hazır edin ilk sezon kritiği içerir.

öncelikle bu diziyi bana öneren güzel insana teşekkür ederim. sağ olsun var olsun.

şimdi gelelim diziye. bu dizi en anlaşılabilir tabirle toplum eleştirisidir. müzik, ekran filtresi ve jenerik yazılarıyla bunu o kadar samimi ve içten yapıyor ki çok sıcak geliyor. ıranlı yapımcı ali farkhonde etkisiyle olsa gerek dizide göze batan bir sosyal mesaj yok, mesaj karakter psikolojileri üzerinden verilmiş.

ilk sezonda hayrunnisa’nın odasını gösteren bir sahnede ismail cem’in türkiye’de geri kalmışlığın tarihi kitabında türkiye'nin asıl meselesi kalkınmayı sağlayacak birikimlerin yokluğu değil, yanlış yönde ve biçimde, kalkınmaya önder olamayacak sınıf ve zümrelerin önderliğinde kullanılmış olmasıdır yazısı göze çarpıyor. dizide bu metafora dair öyle güzel sahneler var ki büyülendim.

dizideki karakterler çok gerçek, istisnasız herkesin çevresinde meryem de var peri de, yasin de sinan da!

spoilere kaçan detaylar vermek istemiyorum, izleyin, izletin!

heybeliada su sporları klubü
çocukluğum, gençliğim ..

futbol dünyanın en geyik, en ciddiye alınmayacak konusudur. entry'i laf sokmak için yazmadım, hayatta dünya kadar derdim tasam var iken, şurada ömer üründül ne yapmış, sergen yalçın ne yapmış, zerre umrumda değil. bu kadar ciddiye alacağını bilsem zaten yazmazdım. bu kadar benden alınacağını öngörsem merak etme zaten hiç konuşmazdım bile seninle. senin de futbola gereğinden fazla anlam yükleyecek bir insan olduğunu bilmiyordum. beni engelleyecek kadar nefret duyduğuna göre artık daha fazla laf birbirimizi kırmaya yol açar. neyse canın sağolsun.

edit: şurada sağlık sorunlarımla uğraşırken futbol gibi gereksiz bir konu için insan harcaman senin beni ne kadar kardeş gibi gördüğünü gösteriyor. sağol bir hayat tecrübesi daha kazandım.