ahmet ümit

polisiye kitaplarını kar kokusu ve fetih ile ilgili kitap hariç okuyup beğendiğim yazar. en iyi kitabı istanbul hatırası olmuştu okuduğum. nevzat amirime ve yardımcısı harun sinanoğlu yan çarı ali konserime selamlar.

nevzat aşağı nevzat yukarı. tam olarak yazdiği sey bu. her kitabinda tekrara dusen kalemi de sandiginiz kadar iyi olmayan bir yazar. tabi eger sadece bu adami okursaniz sizin icin kiymetli olur. ama polisiye roman okumak isteyip bikac kitap karistirirsaniz ne demek istedigimi daha iyi anlarsiniz.

güzel yazdığını düşündüğüm ama her kitabında aynı şeyi yazan yazardır. iki kitaptan sonrasını okumak gereksiz geldi bana.

iki kitabını okudum beyoğlu rapsodisi ve patasana aslında konu olarak iyiler ama okurken sıkılıyor insan.

ilk defa bir kitabını okumak isteidm. üç hikaye var içinde ancak yok abi ımmmh bizim agatha christie mi ya? sakın küsmeyin, kırılmayın sayın ümit ancak kitabınızı okurken sanki tv2 'deki kanıt dizisini izliyorum gibi geldi. ama sizce de öyle değil mi? aynı kanıt dizisi

yeni bir kitap yazmasına ihtiyaç duyduğum yazar.
polisiye alanında çok başarılı buluyorum ayrıca kitaplarının farklı konularda içerdiği bilgiler de kitabı daha kalıcı yapıyor benim için.
polisiye sevenler için kesinlikle tavsiye ediyorum.

kitaplarını henüz okumamış olmama rağmen büyük bir önyargı barındırdığım yazar.

o beklediğim çekicilik ya da kaliteyi bulamayacakmışım hissi var. yerli dan brown tarzı bir şeyler çıkacak kitaplarından gibi.

severim. betimlemeleri ile bahsettiği sokaklarda hakkaten gezer ve nevzat abiyle karşılıklı rakı içersiniz kitabı okurken. öyle güzel beyoğlu anlatır ki eski beyoğlu sokaklarında dolaşır, kar altında üşürsünüz.
polisiye diyip geçmemek, fırsat vermek ve üzerine eğilmek gerek. edebi açıdan gerçekten ciddi bir bakış katıyor insana.
'sultanı öldürmek' favorimdir hatta. tam bir tarihi roman ve tarihi bilgi vermesi açısından çok lezzetli.

ıstanbul hatırası en sevdiğim eseridir.

yüzlerce sayfa anlatıp bulmaya çalıştığı gizemli katiller gerçekte birkaç saatlik "mobese" izleme ile bulunabilecek yazar.

okurken olayı yaşamanızı sağlayan yazar.

(bkz: kukla), (bkz: kavim) ve (bkz: aşk köpekliktir) adlı kitapları da vardır.

en sevdiğim kitaplardan birisi olan "patasana" isimli kitabın yazarı.
genellikle polisiye türde olan romanları ile akılda kalmıştır.

kitapları ile ilgili ilk reklam yapanlardan biridir. ilk kitap reklamında büyük eleştiriler almasına rağmen günümüzde kitap reklam ve tanıtımları sıradanlaştı.bir çeşit ihtiyaç haline geldi.

2003'te ciktigi sene bir anda cok populer olan 'beyoglu rapsodisi', kendinin okudugum tek romanidir. cok az turk yazarin tum kitaplarini okumusumdur zaten, en fazla 5 yazardir herhalde.

bir gun calistigim produksiyon sirketinde masanin ustunde duruyordu bu. grafiker bir arkadas okuyormus. aldim, bir bucuk, iki saatte filan okuyup 'eh iste' deyip geri verdim. sok oldu butun ekip 'iki saatte kitabi mi okudun' diye. acin istediginiz yerden sorun dedim. kitap 400 sayfa filan. s*ktiri cektiler tabii. dedim, sorun.

basladilar sormaya, ben de sorduklari yeri acip gostererek yanitladim sorularini. sok oldular bunlar. o zamanlar fotografik hafizam cok cok daha iyiydi.

kusura bakmayin ama, 400 sayfasini 2 saatte okuyup, sonra yerini gosterebildigim bir yazari anca 'hizmetci kizlarin begenisine hitap ediyor' diye tanimlarim. woody allen gibi 'harp ve sulh'u hizli okuma teknigiyle okudum, olar rusya'da geciyordu' demiyorum cunku harp ve sulh baska bir sey. ama bir kitabin bu kadar basit olmamasi lazim. bir daha da okumadim kendisini, kusura bakmasin.

merak ettirdiniz adamı tamam okuyacağız.

kitaplarını okumaya istanbul hatırası ile başladığım, en sevdiğim yazar. anlatım tarzı, beklenmedik sonlar bana çok farklı gelmişti. zamanla başkomiser nevzat karakterini, ali'yi, zeynep'i, evgenia'yı fazlaca benimsetti bize. başkomiser nevzat'ın olmadığı eski kitaplarını biraz sıkıcı buluyorum nedense. ahmet ümit'i okudukça bir sonraki romanında katilin kim çıkabileceğine dair en ufak detaylara bakmaya başlıyorsunuz artık. yine de beklenmedik yerden gelebiliyor sonu. favori kitabı kendisini ilk okumaya başladığım istanbul hatırası. yeri çok başka bendeki.

lise hayatım boyunca neredeyse tüm kitaplarını okuduğum, imza gününe dahi gidip kitaplarımı imzalattığım ancak daha sonra dilinin giderek vasat gelmesi sebebiyle artık okumadığım polisiye roman yazarıdır. beyoğlu rapsodisi ve sis ve gece kitapları yazarın en sevdiğim kitaplarındandır.

konu olarak bir çırpıda bitirilebilecek kitaplar yazarken, dil olarak çok basittir. hatta eksilenmeyi göze alarak diyebilirim ki benim için dili ilkokul piyes yazarı gibidir. belki de çok fazla diyalog kullandığı için rahatsız edicidir dili. bilemiyorum.
yine de kitap okumanın yavaşladığı dönemlerde hız kazanmak için okunabilir.
şu konuda da hakkını yiyemem ki güzel anlatır ve sürükler. anlattığı mekanları hemen o an gidip görmek ister insan.
iyi bir turist rehberi ve hikaye anlatıcısıdır.
fakat edebiyat namına çok beklenti içine giremediğim bir yazardır.

bsşkomiser nevzat karakterini yaratmış, genelde beyoğlu ve çevresinde geçen polisiye romanlar yazmış değerli edebiyatçı. 1960 doğumlu olup gazianteplidir.