aşk-ı memnu (dizi)

bizim milletin aşk-dedikodu-entrika üçgenini atlatamamasının başlıca bir örneği.

düşün bak 150 senelik bir kitabı uyarlıyorsun konu ne yasak aşk. yakub kadri'nin yaban, ömer seyfettin'in efruz bey ile pembe incili kaftan uyarlasalar kimse izlemez aw.

kendimi dün, bilmem kaçıncı kez final bölümünü izlerken buldum.
ara ara aklıma düşer final bölümünü izlerim. tekrarları sevmeyen ben, sadece aşkı-ı memnu karşında yenik düşerim. kalkıp baştan izleyemem ama alakasız bir bölümünü pat diye seyredebiliyorum.

beni beni bihter'ini, sonra bir silah sesi... nihal'in kulak tırmalayıcı feryadı.. bu sahnede bir kıvanç tatlıtuğ'un oyunculuğunu beğenmem alt tarafı şoka girecekti dondurması yere düşmüş çocuk gibi role girmiş.. ölüme düşen bihter ziyagil performansıyla beren saat ise bir daha böyle güzel oynayamadı bu da bir gerçek..

itiraf ediyorum, bir bölümünü bile baştan sonra oturup izlemiş insan değilim.. üzerine konuşacak hiçbir şeyimin olmaması ortamlarda dışlanmama sebep oluyor, kendimi turist gibi hissediyorum.. konuya vakıfım ama bu kadar..

bu itirafın bir madalya getirmesi lazım bana, alabilir miyim?

halit ziya uşaklıgil'in ölümsüz eserinden der girişinde. kitapla alakası yok öncelikle onu belirtelim. elinde temizlik beziyle evin tozunu alan bihter hayal etsenize en basitinden hehe. nihal hariç bihter dahil herkes figüran. bolca nihale maruz kalıyorsunuz. matmazel daha ilk sayfalarda sepetleniyor falan. tabi dizi farklı olur ama hele finali kitapta aşırı berbat. senaryo ekibini yıllar sonra tekrar tebrik edelim.
onun dışında çekim hataları da vardır elbette ama göze batmaz.
mesela nihal bihtere laf sokar salonda sonra kadrajdan çıkar merdivenlere doğru gider ve basamaklarda sonraki sahnesini bekler.
ya da bülent odasındayken gölgelerde set ekibinden birinin elinde senaryo tuttuğunu görürüz.
adnan bey sahnesini kenarda beklerken çişi gelmiş gibi sağa sola zıplar.
firdevs yemek masasındayken arkasında yine set ekibinden biri vardır.
firdevs kahvesini yudumladıkça sahne geçişlerinde kahvesi tekrar dolar falan.
ama bunlar asla gölge düşürmez. güzel dizidir.
4 kez tam tur bitirdim sanırım. ekstra olarak bihter çok yalnız bir karakter. arkadaşı yok, ablası bile silktirolup gideceğini söylüyor, gitme diyor ve abla gidiyor. e koca desen tecavüzcü, behlül desen omurgasız. nihal desen ergen ağlak drama queen. matmazel adnanın peşinde atmaca gibi. ana desen bencil. komple pisliklerin içinde kalmış minnoşum. kaç kere dedi gidelim burdan diye sarı pipiye. neyse.

35364844949 kez izlemiş olmam sebebiyle bir iki kelam etmek istediğim dizidir.

klişe ön yargıları bir kenara bırakacak olursak aldatmayı övmeyen aksine günün sonunda aldatanlarin büyük kaybedenler olmasıyla ibret hikayesi oluşturan bir finalle bitmiş dizidir kendisi.

ben konusundan ziyade dizinin kostüm, senaryo, oyunculuklar, müzik gibi yönlerinden bahsedeceğim biraz.
beren saat ve nebahat çehre'nin kombinleri öyle efsaneydi ki halen giyilebilir ve asla demode denilmeyecek parçalarla doluydu.
beren'in o gri, kolları transparan kazağı mesela. müthiş bir tasarım.
müzikler desen, tam bir toygar ışıklı şahanesi. her duyguyu olması gerektiği gibi veren harika besteler.
senaryo kitabın gayet günümüz dönemine olması gerektiği gibi uyarlanmış haliydi ve hiç sırıtmıyordu. çok iyi iş çıkarmıştı senaryo ekibi.
ve oyunculuklar.. herkesin çıtayı stratosfere çıkardığı harika final bölümü.. kaç kez izledim bilmem, düşünün her yaz gündüz tekrarı verilen dizinin final bölümü akşam yayınlanıyor ve twitter'da gündeme giriyor, hâlâ...
iyi iştir, kilometre taşı dizilerden biridir türk dizi tarihi için. oyunculuk ve sanat ekibi bile tek başına ders niyetine konservatuarda verilebilir.

itiraf başlığına dönmüş mekan.

başlangıçta uzun bir süre izlememe rağmen halen daha baştan sona final bölümünü izlemediğimi itiraf edeyim ben de.
firdevs yamuluyor, bihter yıkılıyor, adnan sen oğlumdun diyor.
hem bunları artık sağır sultan bile biliyor.

izleyeceklerim arasına giremeyecek olan dizi, ben ki dizi ya da film deyince çıldıran biriyim. bu dizi ve buna benzer diğer diziler şimdiki dizilerin temelini oluşturuyor ve bizi televizyondan uzaklaştıran hatta televizyondan nefret eder hale getiren diziler bunlar. eski romanların ve eski yazarların hangi yollar ile ünlü olduklarını göstermeleri açısından çok iyi diye bakarım ben bu işe, olumlu tek tarafı burası. korku filmleri bile bu dizilerin önündedir benim için ki korku filmlerini asla izlemem. glck.

bu dizileri izleyip üzerine yorum yapan insanların hayatından ve yaşantısından şüphe duyuyorum... gömmeye gelmişim resmen, neyse kusura bakmazsınız artık. glck.

bazıları bilmez ama ana fikir "yanlış batılılaşma"dır. nihal'ın üni okumadan evlenme derdine düşmesi, behlül ile bihter kendilerini modern görmelerine rağmen ahlaksızlıklar yapması. matmazel'in işverenine aşık olması, adnan'ın modern olduğunu düşünerek kendinden 30 yaş küçük birisiyle evlenmesi ve daha bir çok şey.