babanın en iyi olduğu konu

yan gelip yatmak.

hangi yemek en iyi nerede yapılır, nerede ne yenir hepsini bilir.

bos siyaset konulari

güven vermek. korkunç başarıyordu bunu rahmetli. belki evet uçurumun kenarına gelene kadar ilgisiz duruyordu ama o raddeye gelindiğinde herhangi bir şeyden kaygılanmaya mahal vermeyecek derecede güven veriyordu. kurşuna dizileceğimi bilsem ve babam korkma hallederiz dese yemin ederim korkmazdım.

babayı...

doğruya yönlendirme.

hiçbir şey yapmasa bile bir şekilde her şeyi doğru yapmamı sağlıyor. o mutluysa mutlu, o mutsuzsa mutsuzum. genelde anne için derler bunu fakat benim için o kişi babamdır. beraber yaşadığımız günlerden olsa gerek.

ayni espriyi defalarca size yapmakta çok ustadır.

çok iyi bir arkadaş olması bff

özveri.

işine gelmeyen istekleri ertelemek konusunda üzerine kimseyi tanımam.

agresif, çoğu zaman fazla kırıcı, fazla düşüncesiz ve sevgisini göstermeyenlerden ama hayatımda tanıdığım en düzgün insanlardan. o kadar kötülük ve ihanet görmesine rağmen bir kere bile ufacık bir kötülük ettiği olmadı. ve bizi de hiçbir zaman kötülük yapmaya itmedi. elinde pek olmamasına rağmen çok cömert. hiçbir zaman insanlığından ödün vermemiş birisi. harama el uzatmamış ve uzattırmamış... daha ne olsun?
o kadar ağlatan olmasına rağmen "iyi ki benim babam." diyorum. ve gurur duyuyorum...
çocukken onu bazı amcamlarla değiştirmek isterdim. diğer amcamların hayatı ve baba/çocuk ilişkisi bizimkinden kat be kat daha iyi olmasına rağmen karakterleri bozuk olduğu için onları asla sevmiyorumm. "iyi ki onlardan biri babam olmamış." diyorum çünkü hem yüz karası, hem utanç sebebi hem de mide bulandırıcılar. öyle insanlar, insan sayılmakta bile utanmalıyken bir çocuk için "baba" veya "anne" olarak anılmaları yaralayıcı bence. kuzenlerim de ebeveynlerine benzemese onlar adına üzülecektim ama üzülmüyorum.
yaşamın içinde şeref, haysiyet, onur, ahlak ve gurur(gerekli olanı kadar) yoksa o yaşamda ölü bir insan vardır.

haksız olduğunu bile bile daima babaannemi savunması, onun iftiralarına inanarak bize karşı duvar örmesi, bizi hep kırması diyeceğim başlıktır. bunun üzerine babamdan başkasını tanımam.

sinir bozmaları.

baskına girer gibi kapısı kapalı bir odaya dalmaları.

beni eleştirmek.

haksız yargılamak...

hiçbir şey bilmediği herhangi bir konuda çok iyi olması.

çocuk gibiydi. ben büyüttüm lan adamı. hatta büyümedi. karnı acıksa bana söylerdi. ne yapayım lan? 6 yaşındayım daha, sana mükellef sofra mı kurayım. ha bir de borç takmakta iyiydi. uçan kuşa takmıştı, öyle uçuyordu kuş. herkesten sürekli bir şeyler isterdi. bu adama hiçbir zaman saygı beslemedim. onun gibi olmamaya çocukken karar vermiştim. zorba otorite değil, sevecen otoriteydi. sinsiydi yani. ama bana işlemedi. otorite sevmiyorum. hiç sevmedim. ve otoritenin her türlüsünü sevmiyorum. ve hemen saptayabiliyorum. kanmıyorum. şefkat, sevgi, cacık, cucuk. boş beleş adamın tekiydi. bir de komünistti işte, daha ne denir ki? ıykkkk

sert bir çocuk yetiştirmek. he bir de istenilen her şeyi paraya kıyıp almak.

müsrif olmayı sayesinde bizzat yaşayarak ve tecrübe ederek öğrenmiş olmam. ha iyimi etti kötümü etti ondan pek emin değilim.