beyin kirliliği

çevre kirliliği kadar büyük bir gerçektir. yanlış ve gereksiz bilgi sizi zehirler farkına bile varmazsınız. sadece okumaya değer şeyleri okuyun.

bu yüzden sosyal medyayı silmelisiniz. çünkü ana ekranınıza düşen binlerce gereksiz şeyi okuyorsunuz gün boyunca.

ev hanımlarını canından bezdiren bey tipi. bir de çalışan kadınsa vay haline.

en tehlikeli kirliliktir. hangi bilgiye ihtiyacın olduğunu bilmeden her bilgiyi almak sonucunda oluşur. bilgiden zarar gelmez ama gereksiz hatta boş bilgiler beyne nüfuz eder. beyin süngerdir, her şeyi çeker ve bilinçaltınıza yer eder. aklınıza gelen düşünceler de böyledir. istemsizce hastayım diye içinizden geçirmişsinizdir illa ki. sonrasında hasta olursunuz. neden böyle geçiriyorsunuz? çünkü küçükken ilk hasta olduğunuzda ne hissettiğinizi biliyordunuz ve bu durum tekrarladı. benzer bir durum ortaya çıktığında bilinçaltı bu sinyali yüzeye çıkartır. peki ya ilk hasta olduğunuzda hiç böyle düşünmemiş olsaydınız ne olurdu? belki daha hafif atlatırdınız. şimdi böyle söyleyince biyolojiyi hiçe saymış gibi görüneceğim ancak hasta olacağım zaman içimden bu düşünce geçtiğinde hemen kendime "hayır, hasta değilsin telkinlerinde bulunuyorum." ve hastalık ya daha hafif geçiyor ya da belirtiler hemen kayboluyor. ilaç almıyorum. beslenmeme biraz dikkat ediyorum bu da etkiliyordur tabii.

her neyse bu basit örnekten yola çıkarak beynin ne derece iyi bir emici olduğunu açıklayabildiğimi düşünüyorum.

durum buyken ne yapmak gerekiyor meselesi asıl mesele. şimdi efendiler, gün içinde gerekli gereksiz bir sürü bilgiye maruz kalıyoruz ve pek azını sorguluyoruz. durmadan hepsini sorgulamak mümkün değil ancak farkına vardığımızda aklımızda kalanları sorgulamamız, irdelememiz gerekiyor.

sosyal medyada geziniyoruz diyelim. saçma bir şey gördük ve bu ne saçma şey dedik diyelim. durun orada kendinize bakın. son birkaç dakikada maruz kalınan içerikleri düşünün, sosyal medyada ne kadar fazla gezindiğinizi düşünün ve bunun ne kadar zaman çaldığınız farkına varın. elbet ki yapılacak sorgulamalar daha fazla ancak beyni uyanık tutmanın en güzel yolu farkındalık kazanmaktır.

farkındalık ise bu tip uygulamalar ile kazanılır. günde beş dakika durun aklınıza geldikçe. etrafınıza bakın, neredesiniz? neler var, ne yapıyorsunuz? duvarları inceleyin, kalemin yazı tipine bakın anda kalın kısaca. vücudunuzu ve beyninizi dinlenmek için dünyadan birkaç dakikalığına soyutlayın.

yatmadan önce günün kritiğini yapın. uyumadan bir saat önce yatağa girin ışıkları kapatın. düşünün. her türlü ihtimali düşünün. olayları düşünün. duygularınıza odaklanın. hangi durumda neden nasıl hissettiğinizi düşünün. kısacası kendinize dışarıdan bakın.

sonra bir meditasyon seansıyla noktalayın, sakinleşin. birden fazla şekli var bu olayın ancak burada meditasyondan kastım anda kalmak ve biraz durulmak. gözünüzü kapatın, uzanın ya da oturun. nefesinize odaklanın. düşünceler gelip geçecek ve hatta bazılarına beyin takılacak. müdahale etmeyin, akıp gitsin. beyin eğer ki bir düşünceye fazla odaklanırsa hemen nefesinize odaklanın. sakin nefesler alın.

en sonunda da uyuyun. sonra bunu bir rutin haline getirin her gün yapın. bir şeylerin değiştiğini ve daha iyi hissettiğinizi fark edeceksiniz. en azından bende işe yarıyor.

benim beyindeki kirliliktir. çünkü o benim beynim.

beyinde net olarak algılayamadığımız şüphe ettiğimiz bizi yoran düşüncelerdir sürekli acaba öylemiydi deriz sonra deriz yok yok sonra deriz evet evet vs gibi

beyin solucanı dır. müzikten geçer. kuluçka süresi bir hafta dır. sonra gider, yenisi gelir filan...

her gün yatmadan önce çöp tenekesini * boşaltabilen şanlıdır bence… sabaha kadar uyumak için dolap beygiri gibi dönüp durmaz. bunu becerebilmeyi çok isterim. kontrol edemeyeceğim şeyleri dert etmemeyi, kaygıları, gereksiz detayları bir kenara bırakmayı, arınmayı, özgürleşmeyi becerebilmek çok büyük bir lütuf.