bipolar

bi polar;

ikipolar;
üçpolar;
dörtpolar;

zannımca en tırt psikolojik rahatsızlıktır. deli desen değil topluma karışabiliyor salak desen değil gayet iyi anlayabiliyor duygu durumu değişiyor işte benim de değişiyor bazen üzgün oluyorum bazen coşkulu oluyorum. hoş bir kriz anları var mı bilmiyorum buna şahit olmadım ama genel olarak "höt" denildiğinde diyen kişiye göre tavır aldıklarını da gördüm. tam olarak bir hastalık diyebilir miyiz emin değilim. şizofreni gibi bir şey yok ortada kişinin bilinci açık istemeden mi saçma sapan ve çoğu zaman düşmanca davranıyorlar onu da bilmiyorum ama o hal geçtikten sonra yaptıkları akılda kalmamış gibi devam etmeleri de ayrı bir tuhaflık. bundan 100 yıl evvel yok muydu bu hastalık hastalık olarak kabul edilmesi nasıl gelişti onu da bilmiyorum. neyse evlerden ırak. hayırlısı be gülüm.

işyerimde bir çocuk var bu halden muzdarip. bazen öyle coşkulu oluyor ki çok konuşuyor, enerjisi yükseliyor, herkese laf atıyor, şaka yapıyor, muhabbeti hiç bitmiyor. o anlarda sanki içindeki enerji taşmış gibi oluyor. sonra başka zamanlarda tamamen tersine dönüyor. içine kapanıyor, konuşmak istemiyor, yüzü düşüyor. gerçekten sanki dünyaya küsmüş gibi, hani derler ya karadeniz’de gemileri batmış diye, tam öyle bir hali oluyor.

bir de sık sık bir şeyleri unutuyor, aynı konuyu tekrar tekrar hatırlatmak gerekiyor. bir işe yoğunlaşıp öğrenmesi de zor oluyor gibi geliyor bana. o yüzden açıkçası ona sorumluluk verirken daha temkinli davranıyorum. çünkü işin aksamasını istemem ama bir yandan da ona haksızlık etmekten çekiniyorum.

tüm bunların ötesinde ise gerçekten saygılı, yardımsever ve iyi niyetli biri. yani mesele sadece yaşadığı dalgalanmalar değil onun karakterinde iyi olan çok şey var. ne kadarının hastalığından kaynaklandığını, ne kadarının kişiliği olduğunu ayırt etmek benim için kolay değil.

benim anladığım kadarıyla bu rahatsızlık, duygu durumunun uçlarda yaşanmasına neden oluyor. yani bir yanda taşkınlık ve aşırı enerji, diğer yanda çökkünlük ve geri çekilme. dışarıdan bakınca bazen anlamlandırması zor oluyor ama içinde yaşayan biri için çok daha karmaşık olduğunu tahmin ediyorum.

o yüzden kendi adıma hem mesafemi hem de anlayışımı dengede tutmaya çalışıyorum. tamamen görmezden gelmek de doğru değil, sadece hastalığa indirgemek de. biraz dikkat, biraz sabır, biraz da insan olarak yaklaşmak gerekiyor gibi geliyor bana.