bir insana yapılabilecek en büyük kötülük

duygularıyla oynamaktır. sana olan duygusunu hissedip onla kedinin fareyle oynadığı gibi oynamaktır. yapmayın bunu yazıktır günahtır.

ben küçükken okulda din dersinde filan alkol kötülüklerin anasıdır gibi şeyler söylenirdi ama asıl kötülük anası sevgisizliktir ,sevgisizlik bir insana herseyi yaptırıyor ve en büyük kötülüktür sevgisiz bırakmak.

iftira atmak.. kesinlikle yapmadığın bir şeyden suçlanmak kadar can yakan bir şey yok. düşünsene ortada suç var sen yapmamışsın ama herkes senin üzerine geliyor anlatmaya çalışıyorsun derdini dinleyen yok sadece suçlayan var.

kimsesiz hissettirecek kadar ağlatmak. hem de gecelerce.
bir insana yapılabilecek en büyük kötülük kimseye çaktırmadan ağlamayı öğretmek ve akabinde hep sessiz ağladığı için içini döke döke ağlamak istediğinde başarısız olması.

onu kullanmak. bir insana etiğe sığmayan hiçbir şey yapılmaz be.

9. yoruma ek olarak: söylediği cümleye alay edercesine gülmek... bu da aşırı sinir bozucu, öz güveni zedeleyici ve kendinden şüphe etmeni sağlayacak bir eylem. o kadar sinir oluyorum ki bunu yapan insanlara.

zaaflarını bilip sürekli ordan vurmak. değersizleştirmek. görmezden gelmek. ümitlendirmek.

belirsizlikte bırakmak.
eğer birileri sizi hayatının neresine koyacağını bilmiyorsa bu belirsizliktir.
belirsizlik=değersizlik.

onu görmezden gelmektir, o yokmuş gibi davranmaktır. taa ki sensörlü kapının önüne geçip var mıyım yok muyum diye deneyecek kadar varlığını sorgulatmaktır.

maddi ve manevi olarak kendini geliştirmemiş bir insanın çocuk yaparak kendi doğrularıyla bir birey yetiştirmesidir. çocuk hayata 1-0 geride başlar. yazıktır.

mutlu olsun diye yalan söylemek..

ağlarken iyi misin diye sorulması

o insanı kullanmaktır. belki iyi belki kötü şekilde. o insana umut verip hayatının en önemli parçasıymış gibi hissettirip yarı yolda bırakmaktır. belki yüzüne karşı hakaret değildir ama kişinin karakterine ve saf duygularına yapılmış en büyük hakarettir.

dünyaya getirmektir be. daha büyük kötülük yoktur nokta.

hayallerini öldürmektir.

söz verdiği halde yarı yolda bırakmak.
maddi manevi yıkıma uğratmak.

*m düşkünü bir ergen olarak kendinize en büyük kötülüğü yapabilirsiniz.

ne yani ben de bir insan değil miyim? kendim de insan sonuçta.

bizim asıl hatamız, kendimizle (yok böyle bir şey, dedimse de inanma, hadi, varsa, göster öyleyse kendini bana?) evet asıl hatamız kendimizi sevmememiz.

buraya yazıyorum, bir gün kendimi seveceğim, kendimle barışacağım ve yine bak, yine açıkça yazıyorum o zaman da hepinize * çekeceğim.

hayallerini yıkıp, umutlarını elinden almak. öylece kimsesi yokmuş gibi yapayalnız bırakmak. aslında yapayalnız kalmamıştır ama o hissiyat yerle gök arasında bir başına kalmış sıkışıp kalmış boğazına öküz oturmuş gibi nefes alamamak hissi. birde ağlayamıyorsa güçlü durmaya çalışıyorsa allah yardımcısı olsun. almayın şu mazlumların ahını.

balık tutmak için çabalayan bir insana balık vermek.

bir insana en büyük kötülük ,ona iyilik yapmamızdır.
ünlü düşünür ne demiş:
hiç düşmanım yok,çünkü kimseye iyilik yapmadım.

yaralanmalı ölümlü ekstrem olayları geçerek, birine yapılabilecek en büyük kötülük o kişinin kendine inancını ve öz güvenini derinden sarsmaktır. genelde böylesi bir sarsıntıyı ve zihne çivi gibi çakılacak olumsuz düşünceyi ailesi gibi yakın ve görüşlerine en değer verdiği insanlar yapabilir. uğraştıkça çabalarını göz ardı etmek. her daim sen beceriksizsin bir şey başaramazsın, kapasiten düşük gibi alt metinli cümleler söylemek. her yaptığına kulp bulmak, her hareketini eleştirmek. bir süre sonra kişi durumu iyi ya da kötü olsun kendini gerçekten işe yaramaz ve çok değersiz hissedebilir. öz güveni düşer, hiçbir davranışından emin olamaz onaylatma ihtiyacı duyar. böyle olunca da eyleme geçmeyi istemez. durum bu olunca da daha büyük şeyler başarabilecekken, kendini tanıyıp hayattan keyif alabilecekken ben zaten işe yaramaz ve zayıf bir insanım düşünce döngüsüne sıkışıp hayatının güzel günlerini heba eder. başka bir açıdan bakılırsa da bir diğer en büyük kötülük te yukarıda anlatılana maruz kalan kişinin işe yaramaz, düzelmez olduğuna kendisinin inanması ve o döngüden çıkmak için yollar aramaması olur.