bir insanın kaliteli olduğunu gösteren detaylar

sağlam duruşu.

ister duygusuzluk olsun adı,
ister netlik,
ister kararlılık.

aurası farklı.

egosu, makamı için başka insanların sırtına basmaması.

düzgün insan demek istiyoruz değil mi? yani ne bilim daha kibar olur sanki.
bir insanın saygılı, sınırlarını bilen, üslubuna dikkat eden bir yapıda olması onun düzgün olduğunu gösteren ilk detaylardır. ilerleyen zamanlarda bu detaylardan ödün vermez ve üzerine başka detaylar ekler, sözleri ve davranışları arasındaki uyumu, güvenilirliği ve yaklaşımları ile kendini belli eder zaten.

verdiği sözde duruyorsa
yalanı yoksa
menfaatleri uğruna adam satmıyorsa
verdiğiniz sırrı tutuyorsa

temiz olması. kıyafet seçiminin ucu bucağı yoktur bin liraya da giyinirsin yüz bin liraya da ancak temizlikte fırsat eşitliği vardır. kulak burun kıllarını alan duş jeli ya da kalıp sabun kokan saçlarını yağlı tutmayan ve kıyafetlerinin parasından bağımsız olarak tertemiz gözüken kişi tartışmasız biçimde çok kalitelidir.

.

entryleri.
profil sayfamdan ulaşabilirsiniz

viran haldeyse dürüsttür .
fakirse onurludur.

- tartışma ve türevleri bir olumsuzluk yaşayın .. boşanmadan kavgaya, miras tartışmasından hesap ödemeye kadar hepsi iş görür.

- kendi fikirlerini doğa kanunu gibi savunuyorsa çöptür. "falanca partililer geri zekalıdır, mini etek giyen kızlar yolludur, bir saate on bin dolar verenler net aptaldır" vesaire..

- sosyal medya, lüks tüketim, estetik vesaire gibi şeylere "çok fazla" düşkünse insana utançtan başka bir şey getirmeyeceği bellidir.

- fazla hesap yapan insanlardan hayır gelmez.. "sen bir su fazla içmiştin, ben geçen gün yarım saat geç çıktım ve bugün sen kal, taksi parası 184 tuttu, üçe böldüm ve sana 62 lira veriyorum" vesaire..

çok net kravat. kravatlı memur veya öğretmen kalmadı lan piyasada.
çok değil 30 sene önce takım elbise kravat memurun olmazsa olmazıydı. eğitim ve ahlak seviyesi ile doğru orantılı hızla azaldı bu kıyafet kültürü.

thanx to siyasal islam.

şahsımda bulunan bütün özellikler sayılmış. teşekkür ederim.
şarkımız da belli *

'kalite' ayrımını tam olarak neye göre yapıyoruz? nasıl kaliteli oluyoruz, mesela ne yapmamız lazım kaliteli, üst düzey bir insan olabilmek için?
kimleri dinlemeliyiz? illa beethoven, bach, chopin, çaykovski, vivaldi mi?
ya da elton john, bob dylan, johnny cash ve diğerleri mi?
karaktere yatırım yapmadan, bilmiş ve üstten tavırlarla, ve kişileri kaliteli/değil şeklinde ayırmak kaliteli insan tanımı için yeter mi?
kumaş mı seçiyoruz biz? :)

insanın okuduğu kitaplar, dinlediği şarkılar hepsi kendiyle alakalı, tarzına bağlı. hayattan aldığımız zevk ve 'kalite' sadece "rafine" zevklerimizle sınırlı kalmamalı.

kalite; başkalarına yaranabilmek için olmadığımız biri gibi olmaya çalışmakta değil. sırf zevklerimiz uyuşmuyor diye büyüklük taslayıp kendimizden başkasını beğenmemekte değil. övgüyle beslenip yergide öfkelenmekte değil, belki, kendimizi bilebilmekte.

hayat, ona buna hava atmayla kendi egomaniamızda sınırsız düşlerimizde nefis bir yaşam sunmamakta.

kalite içimizde. yol arkadaşımızı zor gününde yolun yarısında bırakmamakta, kadir kıymet bilmekte, iyilik için atan bir kalpte...
kalite umudumuzda, umudumuzu gerçekleştirebilme yolunda, tebbessümde, içten gelen bir iyilikte, insan gibi insan olabilmekte, insanlığın gereğini yapabilmekte.

kalite ''duruş'tur.

bir duruş sahibi olmaktır. eğitim, sanat algısı, sosyoekononik mertebe gibi şeylerden bağımsız ''duruş sahibi olmak' tır.

indus vadisinde ''asana'' derler. tanrı dağlarınıaşarken asena olmuş ve kurt duruşuna atfedilmiştir. öncü kült'ün dağlardan taşarak asya steplerine yayılışını temsil eder.

ne diyorduk; duruş. evt

dinlemeyi bilmesi. dedikodu yapmaması. yargılamaması. narsist olmaması.kıskanç olmayıp sizi desteklemesi en büyük işaretlerdir.

çevresel farkındalığının yüksek olması, mesela geçenlerde merdivenlerden çıkıyodum biri bana yol verdi acelemin olduğunu anlayıp. geçiş hakkı ondaydı oysa ki kendi de çıkabilirdi...